ضرورت اقدام اساسی جهان اسلام برای کاهش مصائب مردم آن
اقدام اساسی و مؤثّر دنیای اسلام برای کاهش آلام و مصائب مردم افغانستان ضروری است. مسئولیّت این کار مهم، متوجّه تمامی دولتهای مسلمان و مجموعهی بزرگی مانند کنفرانس اسلامی است؛ زیرا تکتکِ دولتها، بهتنهایی، قادر به انجام کارهایی از این دست نیستند.
دولت فراگیر راهحل مشکل و کمک ایران و پاکستان به آن بدون دخالت
تشکیل یک دولت فراگیر و قابل قبول در افغانستان، راهّحل مشکل این کشور است. ما معتقد به دخالت در مسائل افغانستان نیستیم، امّا ایران و پاکستان میتوانند بدون دخالت در مسائل این کشور، به استقرار یک دولت فراگیر و قابل قبول یا حدّاقل قابل تحمّل در افغانستان کمک کنند. متأسّفانه، گروه طالبان با تمامی گروههای افغانی درگیری دارد و بیش از هر گروه دیگری انحصارطلب است.
پاسخ ندادن خواص جامعه و رفتن به دنبال کار و کاسبی پس از جنگ
به افغانها نگاه کنید! در رأس کار، آدمهای حسابی بودند؛ اما طبقهی خواص منتشر در جامعه، جواب ندادند. یکی گفت ما امروز دیگر کار داریم. یکی گفت دیگر جنگ تمام شد. ولمان کنید، بگذارید سراغِ کارمان برویم؛ برویم کاسبی کنیم. چند سال، همه آلاف و اُلوف جمع کردند؛ ولی ما در جبههها گشتیم و از این جبهه به آن جبهه رفتیم. گاهی غرب، گاهی جنوب، گاهی شمال. بس است دیگر! خوب؛ اگر این گونه عمل کردند، همان کربلاها در تاریخ، تکرار خواهد شد!
هشدار به افغانها دربارهٔ ناشکری نعمت الهی با جنگ داخلی
… برادران افغانی این نعمتِ الهی را ناشکری کردند؛ «المتر الی الّذین بدّلوا نعمت اللَّه کفراً». برادران افغانىِ ما گوش کنند! مبادا این آیه شامل حالشان باشد: «المتر الی الّذین بدّلوا نعمت اللَّه کفراً و احلّوا قومهم دارالبوار[11] ». برادران افغانی مواظب باشند! تا به حال ناشکری کردند؛ به جنگ داخلی روی آوردند و اختلاف و بکُش بکُش راه انداختند. بلایی بر سر شهرهای خودشان آوردند که روسها و کمونیستها نیاورده بودند. باید عملشان را اصلاح کنند و به راه حقّ و حساب برگردند. فراموش نکنند، این اسلام بود که توانست آنها را بر شوروی پیروز کند.
تلخ شدن پیروزی بر اشغالگر با جنگهای داخلی و نقش دشمن در آن
پیروزی شما ملت مبارز بر دشمن اشغالگر یکی از حوادث معجزهآسای تاریخ معاصر بود لیکن این پیروزی با جنگهای خونین داخلی و کشتارهای برادران به دست یکدیگر در کام کشور و ملت شما چون زهر تلخ شد شک نیست که دست نابکار دشمن در ایجاد این درگیریها نقش زیادی داشته است، ولی اگر گروههای داخلی فقط به تکلیف الهی فکر میکردند و خودخواهی و گروهگرائی وجود نمیداشت دشمن نمیتوانست چنان فاجعهای را به وجود آورد. جنگهای بین دستجات سیاسی یا نژادهای گوناگون افغانی یا مذاهب مختلف اسلامی و یا میان دستجات مختلف شیعه همه به هر شکلی و با هر انگیزهای به ضرر ملت افغانستان تمام شده است و از این پس باید به طور کامل متوقف شود. اینجانب به برادران …
همخانگی ملت ایران و افغانها فراتر از خویشاوندی
بالاخره ما با همهی کشورهای مسلمان -چه آنهایی که همسایهی ما هستند، چه آنهایی که با ما یک مقدار فاصله دارند و دورند- احساس خویشاوندی میکنیم، امّا قضیّهی شما افغانها، قضیّهی دیگری است؛ بحث خویشاوندی هم نیست، بحث همخانگی است از همه جهت. خداوند انشاءالله شماها را محفوظ بدارد و انشاءالله شماها را از این وضعی که بر کشورتان سایه افکنده، نجات بدهد. وضع بدی است.
بیرون راندن دشمن با تکیه بر دین و توکل و گرفتاری پس از آن
ملّت افغان توانستند به کمک دین خدا و به کمک توکّل به خدا، دشمنی با آن عظمت را از کشور خودشان بیرون کنند، بعد که آن دشمن را بیرون کردند، آن وقت مشکل بزرگتر به وجود آمد. مِن بَعدِ مآ اَریکُم ما تُحِبّون.(۱) بعد از آنکه خدای متعال دشمن را به وسیلهی شماها سرکوب کرد، اختلاف داخلی افتاد؛ برادران روی هم شمشیر کشیدند، دوستان به هم پشت کردند، همسنگرها به هم ضربه زدند و نتیجهی این شده است که الان مردم افغانستان چند سال است که دچار این مشکلند. ما خیلی نگرانیم؛ خیلی دعا میکنیم که خداوند انشاءالله [شما را] نجات بدهد از این وضعیّت؛ و استقرار و ثبات و امنیّت بدهد به ملّت افغانستان. و خداوند دستهای دشمن را -که ما اینها را عادی هم نمیدانیم؛ قطعاً از بیرون این مرزهای شما دارد این کارها هدایت میشود- …
نقد برادرکشی قدرتطلبانه و توصیه به پایان خونریزی
در پایان این صحبتِ آغاز سال نو، مایلم به بعضی از ملتهای همسایهمان هم که نسبت به عید نوروز اهمیت قائلند توصیه کنم از فجایع بزرگی که در بعضی از ملتها رخ میدهد بکاهند و جلوِ خونریزیها را بگیرند. در این سال جدید متأسفانه مشاهده میشود که در بعضی از کشورهای همسایه ما از جمله در افغانستان - که حوادث این کشور برای ما حوادث به شدّت دردآور و ناراحت کنندهای است - خونریزیها و برادرکشیهایی میشود که هیچ شعار صحیح و هدف درست و روشنی با آن نیست و بیشتر جنبه قدرتطلبی دارد. ملت افغانستان، مسؤولین آن کشور و سردمداران گروهها و احزاب بایستی حتماً به این نکته توّجه کنند. ملتها این رخدادهای خونین را ممکن است در کوتاهمدّت به روی خود نیاورند و یا مجال اعتراض پیدا نکنند؛ اما در بلندمدّت و بخصوص در تاریخ، این گونه روشهای نادرست به نامِ عاملانش ثبت خواهد شد و مایه روسیاهی آنها خواهد گردید. از خدای متعال با تضرّع و ابتهال میخواهم …
انتقاد از برادرکشی سران گروههای افغان و ضربه زدن به ملت افغانستان
… است. ما در عین آنکه در امور داخلى هیچ کشورى دخالت نمیکنیم امّا مسائل جهان اسلام را مسائل خودمان میدانیم. ما مسئلهى بوسنى و هرزگوین[9] را مسئلهى خودمان میدانیم؛ ما مسئلهى کشمیر[10] را مسئلهى خودمان میدانیم؛ ما مسائل افغانستان[11] را مسائل خودمان میدانیم. دلهاى ما پُر از غصّه و درد است به خاطر برادرکشىهایى که در افغانستان انجام میگیرد. چرا این آقایان اینقدر برادرکشى میکنند؟ چرا ضربهاى را میزنند به ملّت افغانستان که در زمان تسلّط کمونیستها این ضربهها زده نشده؟ چه میخواهند؟ چه عذرى در مقابل ملّت افغان دارند؟ چه جوابى به امّت اسلامى دارند این آقایانى که در افغانستان در رأس کارند؟ چرا این کار را میکنند؟ ما به اینها پیغام دادیم، خصوصى گفتیم، دوستانه گفتیم، باز هم دوستانه میگوییم؛ امّت اسلامى مؤاخذه میکند، بازخواست …
نکوهش درگیری خونین رؤسای احزاب و مظلومیت مردم افغانستان
دیگر، حادثه افغانستان است که امیدواریم آن درگیریهای خونین، دیگر بین رؤسای احزاب این کشور تکرار نشود. مردم افغانستان، مردم مسلمان و مظلومی هستند و این، یک ظلم مضاعف است که سوء تدبیر بعضی از رؤسای احزاب، آنها را در مقابل هم قرار دهد و در خانه و کوچه و خیابان شهرشان - که حالا به اصطلاح آن را آزاد کردهاند - خون مردم بر زمین ریخته شود.
فاجعهٔ درگیری گروهها بر اثر گروهگرایی و تعصبات قومی و مذهبی
یک موضوع هم مسألهی افغانستان است. آنجا نیز همینطور. حوادث بسیار تلخی است. متأسفانه بلایی که امروز خود این آقایان و احزاب و گروهها بر سر افغانستان و ملت آن میآورند، در گذشته کمتر سراغ داریم که بر سر مردم افغانستان آورده شده باشد. به خاطر گروهگرایی، به خاطر تعصبات، به خاطر نبودن وحدت ملی، به خاطر اهمیت دادن به نژادها: این یکی نژاد سفید است، آن یکی نژاد زرد است، این یکی فارسزبان است، آن یکی پشتوست، این یکی شیعه است، آن یکی سنی است، این یکی رئیسش فلان آقاست، آن یکی رهبرش فلان کس است! وقتی گردانندگان امور یک ملت به این مسائل فکر کنند، ببینید آن ملت به چه روزی میافتد! این را در افغانستان مشاهده میکنید. رحمت خدا و نور بر روان آن مرد بزرگی که نگذاشت جامعهی ایران که چند برابر افغانستان جمعیت و وسعت دارد و زمینهها برای درگیری هم در آن وجود …
توصیه به گروههای درگیر برای بیزار نکردن ملت افغانستان
بههرحال، ما نسبت به قضایای افغانستان و فلسطین حقیقتاً داغداریم. البته من قبلاً هم به برادران افغان توصیه کردم؛ حالا هم توصیه میکنم که ملت افغانستان، غیر از کسانی هستند که با هم دعوا میکنند. نباید کاری کنند که ملت افغانستان از همهی کسانی که با یکدیگر درگیر و دست به یقهاند، بیزار شود.
استقرار حکومت اسلامی حاصل مقاومت و مجاهدت ملت مسلمان
استقرار حکومت اسلامی در افغانستان حاصل مقاومت و مجاهدت ملّت مسلمان و باایمان این کشور است. جمهوری اسلامی ایران از دولت اسلامی افغانستان حمایت میکند. دو ملّت مسلمان ایران و افغانستان مشترکات دینی و فرهنگی زیادی با هم دارند. ملّت سربلند ایران، مردم پُرتلاش و مقاوم افغانستان را برادر خود میداند و بر این اساس، به عنوان یک تکلیف شرعی، پیوسته از …
لزوم پرهیز ملت از اختلافات قومی و مذهبی و حفظ وحدت
… جهانی گزنده و تهدیدکننده است. در دنیای ظلم و استکبار مادّیگری امروز، هجوم مشکلات به کشوری که بر اساس اسلام مبارزه کرده است، مسئلهی دورازانتظاری نیست، امّا حلّ این مشکلات مستلزم اتّکال به قدرت الهی و مقاومت در برابر قدرتهای جهانی و ایادی آنها است. ملّت مسلمان افغانستان باید با پرهیز از اختلافات قومی و مذهبی، وحدت و یکپارچگی خود را حفظ کند و با شناساییِ دشمنانِ بهکمیننشسته، دست آنان را قطع و توطئهها را بیاثر سازد.
لزوم هوشیاری مقامات و رهبران مجاهدین در برابر فتنهانگیزی دشمنان اسلام
هوشیاری مقامات دولت اسلامی افغانستان و رهبران مجاهدین در برابر فتنهانگیزیهای دشمنان اسلام، امری ضروری و مورد تأکید است. موفّقیّت دولت اسلامی افغانستان در انجام مسئولیّت سنگین ادارهی یک کشور مسلمان، در سایهی دعا و نیایش به درگاه حقتعالی و بهره گرفتن از رحمت و مدد الهی ممکن است.
پیروزی انقلاب اسلامی ملت افغانستان پس از چهارده سال جهاد
به همین اندازه جالب و هیجانانگیز است پیروزی انقلاب اسلامی در افغانستان و به قدرت رسیدن ملتی که چهارده سال با غُربت و مظلومیت و فقر مادی ولی با ایمان عمیق به اسلام، بار جهادی پر مرارت را بر دوش کشید، و نیز پدید آمدن چند کشور مسلمان مستقل در آسیای میانه با ملتهایی که علیرغم تبلیغات زهرآگین هفتاد سالهی کمونیستها و علیرغم تلاش پسماندههای آن دوران که هرگز با اسلام آشتی نکردهاند و نخواهند کرد، ندای اسلام سرداده و به مسلمانی خود افتخار میکنند و در پی تحقق بخشیدن به احکام اسلامی هستند و نیز پدید آمدن حداقل دو کشور مسلمان در اروپا یعنی بوسنی هرزگوین و آلبانی که هم اکنون موجب دغدغهی دولتهای اروپائی شده است.
تبریک پیروزی ملت مسلمان افغانستان در جهاد با متجاوز
با قلبی سرشار از حمد و سپاس خداوند و با امیدی بیپایان به فضل و رحمت الهی، پیروزی درخشان ملت مسلمان و شجاع و فداکار افغانستان را به همهی آن ملت عزیز مخصوصاً به آنان که در طول این جهاد مستمر، در صحنههای رزم بیامان با دشمن متجاوز، جان خود یا عزیزانشان را در معرض خطرها گذارده و مشقات وصفناپذیر آن دوران طولانی را تحمل کردهاند، و نیز به خانوادههای محترم شهیدان عالیقدر آن جهاد خونین، صمیمانه تبریک و تهنیت عرض میکنم.
آغاز دوران تازه و شرایط پیمودن راه دشوار پیش روی ملت افغانستان
… بزرگ اسلامی که از مصائب این عضو خونآلود خود رنج کشیده است، نجات کشور و ملت افغان را از چنگال بیگانگان و بیگانهپرستان تبریک میگویم، و به روح مطهر حضرت امام خمینی (قدسسره) که این روز را پیشبینی کرده و تا آخر عمر شریف خود در انتظار آن بود درود میفرستم. اکنون بیشک دوران تازهیی در تاریخ افغانستان آغاز شده و زمینه برای نجات کامل آن کشور و آن ملت از آثار محنتبار گذشته، فراهم آمده است. اینک ملت افغانستان و بخصوص عناصر فعال و مبارز و مسؤولان محترم سیاسی آن کشور، در آغاز راهی دشوار و خطیر قرار دارند که فقط با توکل و اعتماد به خداوند متعال و تمسک به احکام الهی و تکیه به مردم بکارگیری همهی ظرفیت و توان ملی و هشیاری در برابر توطئه و نفوذ دشمنان، خواهند توانست آن راه را با موفقیت طی کنند و انشاءاللَّه به هدفهای والای آن که حیات طیبهی اسلامی و رشد و پیشرفت مادی و معنوی است نائل آیند.
درخواست از دولتها و مجامع بینالمللی و ملل مسلمان برای یاری ملت افغانستان
5- در خاتمه از همهی دولتها و مجامع بینالمللی مانند هلالاحمر جهانی بخصوص دولتهای اسلامی و ملل مسلمان جهان درخواست میکنم که ملت و مسؤولان محترم کشور افغانستان را یاری رسانند و با هدایای خود به تسهیل امور زندگی در این هفتههای دشوار و نخستین آزادی آن ملت مسلمان، کمک کنند.
لزوم هضم اختلافات قومی و مذهبی با حاکمیت اسلام
یکى از اصول اسلام، وحدت مسلمین است، برادرىِ اسلامى است، اخوّت اسلامى است: وَاعتَصِموا بِحَبلِ الله؛[5] نقاط مشترک را هم باید چسبید. حالا در افغانستان اتّفاقاً اختلافات مذهبى و فرقهاى هم هست؛ هم اختلافات قومى هست، هم اختلافات مذهبى هست. اقوام افغانستان هم غالباً با هم درگیرى داشتند در طول این تاریخ دویست، دویستوپنجاهسالهاى که ما میدانیم، از لحاظ قومى هم شیعه و سنّى با هم اختلافات داشتند. باید همهى اینها را در هم هضم کنید؛ فقط اسلام را در همهى این گروهها و دستهجات مختلف حاکم کنید. در رأس آن هم شما آقایان که هر کدام بحمدالله جمعیّتى را دنبال سر خودتان دارید ــ اعم از شیعه یا سنّى ــ در جهت حکومت اسلامى، در جهت حاکمیّت اسلام در افغانستان [تلاش کنید] و به کمتر از این هم بایستى قانع نشوید، راضى نشوید. یک حکومت لائیک، یک حکومت …
قطعی بودن پیروزی مسلمانان در پرتو تحولات جهانی
نکتهى دیگر این است که اوضاع جهانى دارد به سمتى میرود که پیروزى مسلمین در افغانستان حتمى و قطعى است؛ دو سال پیش ما نمیتوانستیم اینجور حرف بزنیم. بنده با آقایان افغانها از قدیم دوست بودم؛ از قبل از پیروزى انقلاب اسلامى، من با رفقاى افغان که آنجا جزو مبارزین بودند، دوست بودم. وقتى که آقاى تَرَکى کودتا کرد،[6] بنده تبعید بودم در ایرانشهر؛ شنفتیم، [امّا] …
دو حادثهٔ پیشبینینشده در افغانستان از حوادث مهم عالم
به نظر من، یکی از حوادث مهم عالم در این دوران، قضیهی افغانستان است. دو امر عجیب، پیدرپی در کار افغانستان اتفاق افتاد که هیچکدام از این دو امر، پیشبینی نمیشد و به ما نشان داد که چهقدر تقدیر الهی، گاهی دور از محاسبات عادی ما و صددرصد بر طبق سنن الهی حرکت میکند و از معتاد تفکرات ما خارج است. در این دو حادثهیی که اتفاق افتاد، این مطلب ثابت شد.
صدق آیهٔ وعدهٔ نصرت و سستی و نزاع بعدی بر قضایای افغانستان
من این آیهی شریفه را مکرر در باب قضایای افغانستان و ایران خواندهام. دربارهی قضایای افغانستان هم این آیه صادق است: «بسماللَّهالرّحمنالرّحیم. و لقد صدقکم اللَّه وعده اذ تحسّونهم باذنه»[1] . اول شما دشمن را بیچاره کردید، «حتّی اذا فشلتم و تنازعتم فیالامر و عصیتم من بعد ما أراکم ما تحبّون منکم من یرید الدّنیا و منکم من یرید الاخرة ثمّ صرفکم عنهم لیبتلیکم»[2] . خوشبختانه دنبالهی آیه میفرماید: «و لقد عفا عنکم»[3] ؛ این است دیگر.
مسئلهٔ افغانستان مسئلهای اسلامی مرتبط با سرنوشت جهان اسلام
… خیرمقدم و خوشامد عرض میکنم و از خداوند متعال مسئلت میکنم که این اجتماعات را و گفتگوها و تلاشهایى را که همهی شما به آن مشغول هستید، مشمول فضل و رحمت خود قرار بدهد و این تلاشها را برکت ببخشد؛ چون نهفقط یک ملّت، بلکه دنیاى اسلام چشمانتظار کارهاى شما است. امروز اگرچه در محافل سیاسى و در گفتگوهاى سیاسیّون عالم، مسئلهی افغانستان یک مسئلهی صرفاً سیاسى و بینالدّوَلى[3] است، امّا این قضیّه از نظر ملّتهاى مسلمان یک مسئلهی اسلامى است که به سرنوشت دنیاى اسلام و آیندهی بینالملل اسلامى، ارتباط تام و تمامى دارد.آنچه بحمدالله، هم براى همهی مسلمینى که مطّلع و آگاهند از مسائل جارى این منطقه و افغانستان، و هم بخصوص براى ملّت افغانستان و ملّت ایران مایهی خشنودى و خوشحالى است، این است که مبارزات شما پس از سالها رنج و زحمت به یک نتیجهی مقطعى و مرحلهاى نائل آمد[4] و ثابت شد که یک ملّت -هر چند هم تنها و مستقل و علیالظّاهر بیپناه باشد- اگر جهاد کرد، خداى متعال به او کمک خواهد کرد و ارادهی الهى، معادلات جهانى را به هم خواهد زد؛ و به هم زد.
دستیابی به مقصود تنها با وحدت گروهها و نیروها نه حذف آنها
… مختلف افغان، و مذاهب مختلف- که پیام آرامبخش وحدت باید باشد، در خودِ دستگاه سیاسى و تلاشگران سیاسى [هم] باید وحدت به وجود بیاید. اگر یک طرف هم احساس میکند که حقّ او دارد تضییع میشود، اغماض[7] و تسامح[8] و علاقهی به وحدت را غلبه بدهد بر آنچه حقّ خودش میداند. همه باید تلاش کنند تا وحدت [ایجاد] بشود.البتّه این را هم من عرض بکنم ما، هم به برادران مستقر در پاکستان، هم به برادران مستقر در ایران، در طول چند سال گذشته -بخصوص در این یک سال اخیر- مکرّراً [این را] گفتهایم که افغانستان جز با وحدت گروهها و نیروها نخواهد توانست به مقصود خودش دست پیدا کند. اگر کسى خیال کند با حذف این گروه یا آن دسته خواهد توانست کار را پیش ببرد، اشتباه میکند. امروز مشکل اصلى، مشکل اختلاف است. هدف عمومىِ اصلى باید ایجاد وحدت باشد. همه هم باید کمک بکنند. آنهایى که بزرگترند، بیشتر بایستى تلاش بکنند؛ آنهایى هم که کوچکتر هستند باید تلاش بکنند تا این وحدت انشاءالله انجام بگیرد.
ملتی مسلمان با سهم بزرگ در تولید فرهنگ و مواریث اسلامی
افغانستان یک کشور مسلمان است؛ یک ملّت مسلمانِ خالص، با سوابق دیرین در فرهنگ اسلامى. آنقدرى که ملّت افغانستان در فرهنگ اسلامى حق دارد یعنى کتابهاى حدیث و تفسیر و فقه و تاریخ و مانند اینها در طول این قرنهاى متمادى از افغانها صادر شده، چند برابر آن مقدارى است که کشورهاى مغرب اسلامى توانستهاند به وجود بیاورند؛ یعنى تولید اسلامى ملّت افغانستان یکى از تولیدهاى درجهی یک محسوب میشود که بسیار باارزش است؛ یعنى این ملّت در فرهنگ اسلامى و در مواریث اسلامى داراى حق است. یک ملّتى با این خصوصیّات که کشورش کشور اسلامى است، قاعدتاً حکومتش هم حکومت اسلامى خواهد بود.
تلاش بلندگوهای استعمار برای جدایی میان دو ملت
امیدواریم که خداى متعال به شما کمک کند و آن سعهی صدر و سماحت[10] لازم و وسعت نظر را که کمک خواهد کرد در ایجاد وحدت، انشاءالله به همهی برادران عزیز افغانستانى ببخشد و بیشتر ببخشد. ما در کنار شما بودهایم، باز هم هستیم. خب، حالا یکى از هدفهاى بلندگوهاى استعمار هم همین است که بین ملّتهاى برادر، جدایى بیندازند. وقتى میگوییم اختلاف، به اختلاف بین اعضاى یک ملّت که منتهى نمیشود؛ اختلاف بین ملّتها، بخصوص بین دو ملّت مثل افغانستان و ایران که مسائلشان بهطور کامل به یکدیگر مرتبط است و هر حادثهاى در اینجا، اثر خواهد گذاشت در آنجا و بعکس. سعى دارند -بلندگوهایى هم داشتهاند، دارند و روزبهروز پیدا میکنند- براى اینکه بین این دو ملّت جدایى بیندازند. نه، ما در سختترین شرایط هیچ مصلحتى را بر مصلحت دفاع از افغانستان غلبه ندادیم. همهی شماها میدانید، این تهران زیر موشک بود؛ هر شبانهروزى، ده پانزده موشک و بیشتر وارد تهران میشد و منفجر میشد، دهها انسان را از بین میبرد، خانههایى را خراب میکرد. آن روز علاج …
گشوده شدن بنبستهای جهاد افغانستان با توکل و جهاد
خداوند انشاءالله شما برادران عزیز را مشمول لطف خود و مشحون[2] از رشحات[3] ارادهی خود [سازد]. شما سختترین کارها را شروع کردید؛ کارى که از هر طرف انسان به آن کار نگاه میکرد یأس میبارید، [ولى] به برکت توکّل و جهاد، تاریکیها برطرف شد و بنبستها شکست و گرهها باز شد. گذشتهی جهاد شما، درس میدهد آیندهی شما را. هنوز هم شما چند گره و بنبست سرِ راهتان دارید؛ از همان راههایى که گرهها و بنبستهاى پیچیدهتر و سختتر قبلى باز شد، این [هم] بلاتفاوت باز خواهد شد و آن عبارت است از توکّل و جهاد.
بیرون راندن ارتش بیگانه به برکت اسلام و وحدت کلمه
دنیا ناباورانه شاهد بنبستشکنى در قضیّهی افغانستان بود. مجاهدان افغان به برکت اسلام و وحدت کلمه توانستند ارتش بیگانه را بیرون برانند و اگر باز هم به همین دو عامل تکیه کنند، خواهند توانست حکومت شایستهی مطلوب خود را در آن کشور تشکیل داده و رژیم وابستهی کنونى[60] را از جا بکنند. این دو عامل عیناً علاج همهی دردها و گرفتاریهاى فلسطین و لبنان نیز هست.
از دست رفتن پیروزی در دسترس ملت افغانستان به سبب تنگنظریها
… نمیشود -انسان چشم که ندارد، نمیبیند عالم را؛ آن روز [که داشت] میدید- لکن نیازهایى را که با بودن چشم برطرف میشد، انسان تلاش کند -با دست، با پا، با گوش، با بینى، با ذائقه، با شامّه- آن خلأها را تا آنجا که ممکن است پُر کند. ما و شما هم همینجور باید عمل کنیم. مسئلهی افغانستان بسیار مهم است. ما معتقدیم که این پیروزى، دم دست ملّت افغانستان بود و میتوانست دستش را دراز کند آن را بگیرد؛ متأسّفانه بعضى از تنگنظریها و عدم توجّه به حقایق نگذاشت. ما حالا توصیهمان به شما برادرها این است که تا آنجایى که ممکن است، تا آنجایى که در قدرت و توان شما است، تلاش کنید تا شاید بتوانید انشاءالله آنچه را که ملّت افغانستان بهخاطر بعضى از شاید کجفهمیها یا امثال اینها از دست داده، مجدّداً به دست بیاورید؛ بلکه …