یک مسئله این است که وقتی یک حرکت به این عظمت را شروع میکنید -شما کار خیلی بزرگی شروع کردهاید؛ ابعاد این کار خیلی ابعاد وسیع و بزرگی است- از جملهی اوّلین کارهایی که باید انجام بدهید، این است که یک جایی برای آفتشناسی بگذارید. چون کار بزرگ است، وقتی کار بزرگ بود، آفت آن هم خسارتبار است. از همین اوّلِ کار شما نگاه کنید ببینید، این کار وسیع و عظیم شما چه آفتهایی میتواند پیدا کند. این به نظر من جزو واجبترین کارها است. ما داشتهایم مجموعههایی -البتّه نه به این وسعت- که خوب شروع کردند، لکن خوب تمام نکردند؛ از این قبیل ما داشتهیم، متعدّد هم داشتیم. اگر مراقبت نکنید و از اوّل آفتها را با دقّت تمام نبینید، گرفتار خواهید شد. آفات هم -بخصوص در زمینههای فرهنگی- تدریجی وارد …
بیآفت نبودن هیچ کار خوب و لزوم مراقبت دائم
… که همه کارهایش برای خداست، یک کلمه حرفش، یک حرکتش، حتّی خوردن و نوشیدن و استراحت کردنش، جز برای خدا و بدون نیّت قربت نیست، در روایت دارد که حتّی این انسان، «فی خطر عظیم» است. حالا ببینید ما که تا آن اخلاصِ آن طوری، فاصله خیلی زیادی داریم، وضعمان چگونه است. از آفات ، باید خیلی پرهیز کرد. آفات کار و آفات زندگی، خیلی زیاد است. باید انسان دائم مراقب باشد.