رفتن به محتوای اصلی
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

کردار انسان و ماندگاری اثر آن و بازگشتش به خود او در دنیا و آخرت.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:پیام نوروزی به مناسبت حلول سال ۱۳۸۲— ۱۳۸۲/۰۱/۰۱

سیر زمانی

از ۱۳۸۲ تا ۱۳۹۳
۱۳۸۲۱۳۹۳

فقط سال ۱۳۹۳همهٔ سال‌ها

اکرام و محبت به انسان در قبر از سوی کردار نیک

پس [چون] این قرین زنده است و تو مرده‌اى، همه کار از دست او نسبت به تو بر می‌آید؛ اگر چنانچه او شریف باشد -کریم یعنى شریف، بزرگوار، گرامى- تو را اکرام خواهد کرد، به تو محبّت خواهد کرد، رفتار خوبى خواهد داشت.

رها شدن انسان به سرنوشت خود در صورت پستی کردارش

و امّا اگر این قرینى که با تو دفن میشود، لئیم بود، موجود پَستى بود، موجود بدى بود، تو را تسلیم خواهد کرد؛ یعنى تو را واگذار خواهد کرد به آنچه سرنوشت خودت است؛ رهایت میکند، به دادت نمیرسد.

ریشه داشتن همهٔ مشکلات انسان پس از مرگ در کردار بد

و [ امّا] اگر این رفیق و قرین بد باشد، فاسد باشد، هیچ مشکلى براى تو جز از ناحیه‌ى او وجود نخواهد داشت. پس ببین این قرین چقدر اهمّیّت دارد؛ این قرین کیست؟

قرین همراه انسان پس از مرگ، کردار خود اوست

این قرین، فعل تو است؛ کارى که تو انجام میدهى. ما خیال میکنیم یک کلمه‌‌اى که از زبان ما خارج شد، خارج شد، رفت، باد هوا شد. این‌جورى نیست؛ این عمل ما است، قرین ما است، با ما هست و خداى متعال براساس هویّت و حقیقت و ماهیّت این عمل یا این حرف، با ما رفتار خواهد کرد. [اگر] کذب باشد، افترا باشد، تهمت باشد، …