شما آقایان، که ان شاء الله تشریف میبرید و موفق میشوید و مردم را هدایت میکنید، اولًا دعوت کنید همه را به وحدت کلمه. خدای تبارک و تعالی امر فرموده است: و اعتَصِمُوا بِحَبلِ اللهِ اجتماع، لکن اجتماع با تشبث به حبل الله. هر اجتماعی مطلوب نیست، و اعتصموا بحبل الله مطلوب است. همان است که اقرا باسم ربک. اسم رب همان ریسمانی است که همه به آن باید اعتصام کنند. مردم را دعوت کنید به وحدت. دعوت کنید به اینکه گروه گروه نشوند. الآن مشغولند شیاطین به اینکه این انسجامی که پیدا شد برای ملت ما، و با این انسجام پیش بردند و بحمد الله پیروز شدند تا اینجا، این را به همش بزنند. گروه گروه کنند: حزب کذا، حزب کذا، جمعیت کذا. چه اسم رویش بگذارند «جمعیت اسلامی» کذا؛ چه اسم بگذارند «جمعیت دمکراتیک» کذا. امروز روز این نیست که تکه تکه بشود این ملت، گروه گروه بشود. امروز تمام گروهها باید ادغام بشوند در یک گروه. و آن گروه اسلامی است. همان طوری که تمام گروهها ادغام شد در یک گروه و تمام قولها و تمام فریادها ادغام شد در یک فریاد، و آن فریاد مرگ بر این رژیم و- عرض بکنم که- اسلام، جمهوری اسلامی میخواهیم. آن ادغام گروهها در هم و توجه به اسلام بود که این سد بزرگ شیطانی را شکست، و همه حساب مادیین را باطل کرد.اعتصام به حبلالله
نامهای دیگر: اعتصام به حبل الله، اعتصام به خدا
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
چنگ زدن جمعی به ریسمان الهی بر پایهٔ آیهٔ اعتصام و پیوند آن با وحدت.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:سخنرانی در جمع طلاب مدرسه فیضیه و مبلغان (راه الهی و راه شیطانی)— ۱۳۵۸/۰۴/۰۷
سیر زمانی
از ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۰۱۳۵۸۱۳۶۰
فقط سال ۱۳۵۹همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
دستور همان است که آیه شریفه را که این خواهر خواندند، فرمود: وَ اعتَصِمُوا بِحَبلِ اللهِ جَمِیعاً و لَا تَفَرَّقُوا.[1] در آیه فقط امر به اجتماع نیست، تمام دستورهای مردم عادی و رژیمهای غیر الهی این است که همه با هم باشید فقط دستور به اجتماع است. لکن دستور خدا دستور وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللهِ است. اینکه مهم است این است که تنها این نباشد که همه با هم در یک امری مجتمع باشید و متفرق نباشید؛ امر این است که همه با هم اعتصام به «حبل الله» بکنید. راه، راه حق باشد و توجه به حق باشد و اعتصام به راه حق باشد. انبیا نیامدهاند که مردم را در امور با هم مجتمع کنند، انبیا آمدهاند که همه را در راه حق مجتمع کنند؛ یعنی- این راهی که- راهی است که از طبیعت شروع میشود تا ما وراء الطبیعه، و تا آنجا که ماها نمیتوانیم الآن بفهمیم. اگر همه با هم مجتمع بشوند و این راه را بروند، دسته جمعی این راه را بروند، این اداره امور دنیا را میکند و اداره امور آخرت را، هر دو.من از خدای تبارک و تعالی سلامت و سعادت همه قشرهای ملت را میخواهم و از همه تقاضا دارم که با هم این راه را طی کنند. اگر استقلال کشور را میخواهید، اگر قطع ایادی دشمنان را میخواهید، اگر میخواهید که آزاد باشید، اگر میخواهید که کشور مال خودتان باشد، بیایید همه زیر پرچم اسلام وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللهِ جَمِیعاً وَ لَا تَفَرَّقُوا[3] امر خدا را اطاعت کنید و از آنچه نهی فرموده است، بپرهیزید. امر فرموده است که همه با هم اعتصام کنید به «حبل الله». حبل الله اسلام است. صراط مستقیم، اسلام است. ریسمان بین حق و خلق، اسلام است. و اعتصموا بِالاسلام. متفرق نشوید، گروه گروه نشوید تا مملکت شما مستقل شود؛ تا آزاد باشید. قدر اسلام را بدانید که شماها را از زاویهها بیرون آورد.شاهدها (۱ پاراگراف)
مأمور بودن همگان به پرهیز از تفرقه
… خدای تبارک و تعالی دعوت فرموده است و همه را به وحدت دعوت فرموده است و به تمسک به اسلام و حبل الله دعوت فرموده است و از تفرقه تحذیر فرموده است، اگر گویندگان همان معنا را میگویند، شما بدانید که این گویندگان، اسلامی هستند و این حرفها حرفهای اسلامی و قابل قبول. و اگر دیدید که گویندگان یا گروهی یا اشخاصی گفتارشان بر خلاف آن چیزی است که خدای تبارک و تعالی میفرماید که وَ اعتَصِمُوا بِحَبْلِ اللهِ جَمیعاً[1] تمام شما اعتصام به ریسمان خدا بکنید. تمام شما مامورید که تفرقه نداشته باشید. اگر دیدید اشخاصی میخواهند بین شما و گروهی از ملت تفرقه بیندازند و دعوت بکنند به مقابله با گروهی از ملت یا همه ملت؛ بدانید که این دعوت بر خلاف دعوت اسلام است و بر خلاف دعوت انبیای خداست و بر خلاف دعوت خداست که شما را دعوت به اتحاد همگانه میکنند.