مقایسهٔ دیدگاه رهبران دربارهٔ «اعتصام به حبلالله»
برجستهترین پاراگرافهای هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.
تهیهشده با هوش مصنوعیچنگ زدن جمعی به ریسمان الهی بر پایهٔ آیهٔ اعتصام و پیوند آن با وحدت.
امام خمینی
اعتصام به حبلالله یعنی عمل به کتاب خدا
… از رشد ما شدند، مانع از رشد طبیعی ما شدند؛ نگذاشتند که ما استفاده بکنیم از مواهب الهی، استفاده بکنیم از مواهب معنوی الهی، از مواهب مادی الهی. اگر همه مسلمین مجتمع میشدند بر عمل کردن به همین یک آیه، غلبه میکردند بر همه جا. حالا ما باید با هم مجتمع باشیم. اعتصام بحبل الله، عمل به کتاب خداست. اگر در این معنا مجتمع باشیم و متفرق نباشیم، هر کسی از یک طرف نرود، امروز میبینید که تبلیغات زیاد، الآن در این کشور هست.
حبلالله همان اسلام و اطاعت از امر اعتصام مایهٔ حفظ ملت
علی ایّ حالٍ مایوس نباشید. این از جنود ابلیس است که به انسان تزریق میکند. قدرتمند باشید، که این از طرف خداست، خدا شما را قدرتمند کرده، ملت قدرتمند است: یَدُ اللهِ مَعَ الجَمَاعَهِ[9] خداوند میفرماید: وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللهِ جَمِیعاً وَ لَا تَفَرَّقُوا.[10] خوب، ما اگر اطاعت این امر را کردیم، خداوند ما را واگذار میکند که ما را بچاپند؟! ما اطاعت بکنیم امر را، که ما اعتصام کنیم به اسلام- حبل الله همین اسلام است- ما اعتصام کنیم به حبل خدا، به اسلام، به قرآن و توجه کنیم به او همهمان، تفرقه هم نداشته باشیم، بعد خدا ما را وادار میکند، واگذار میکند، به اینکه ما را بچاپند؟ نه، دیگر نمیشود. اگر ما وفا کردیم به این امر خدا و عمل کردیم به امر خدا و با هم شدیم، همه قشرهایمان با هم شد، خارج و داخل، دانشجو و طلبه، همه با هم این نهضت را تا اینجا که رساندیم تا آخر ببریم، شک نکنید که پیروز هستید، هیچ شک نکنید.
فرمان خدا به اجتماع در راه حق، نه صرف اجتماع
دستور همان است که آیه شریفه را که این خواهر خواندند، فرمود: وَ اعتَصِمُوا بِحَبلِ اللهِ جَمِیعاً و لَا تَفَرَّقُوا.[1] در آیه فقط امر به اجتماع نیست، تمام دستورهای مردم عادی و رژیمهای غیر الهی این است که همه با هم باشید فقط دستور به اجتماع است. لکن دستور خدا دستور وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللهِ است. اینکه مهم است این است که تنها این نباشد که همه با هم در یک امری مجتمع باشید و متفرق نباشید؛ امر این است که همه با هم اعتصام به «حبل الله» بکنید. راه، راه حق باشد و توجه به حق باشد و اعتصام به راه حق باشد. انبیا نیامدهاند که مردم را در امور با هم مجتمع کنند، انبیا آمدهاند که همه را در راه حق مجتمع کنند؛ یعنی- این راهی که- راهی است که از طبیعت شروع میشود تا ما وراء الطبیعه، و تا آنجا که ماها نمیتوانیم الآن بفهمیم. اگر همه با هم مجتمع بشوند و این راه را …
اجتماع با تمسک به حبل الله، یعنی اسم رب، وحدت مطلوب
شما آقایان، که ان شاء الله تشریف میبرید و موفق میشوید و مردم را هدایت میکنید، اولًا دعوت کنید همه را به وحدت کلمه. خدای تبارک و تعالی امر فرموده است: و اعتَصِمُوا بِحَبلِ اللهِ اجتماع، لکن اجتماع با تشبث به حبل الله. هر اجتماعی مطلوب نیست، و اعتصموا بحبل الله مطلوب است. همان است که اقرا باسم ربک. اسم رب همان ریسمانی است که همه به آن باید اعتصام کنند. مردم را دعوت کنید به وحدت. دعوت کنید به اینکه گروه گروه نشوند. الآن مشغولند شیاطین به اینکه این انسجامی که پیدا شد برای ملت ما، و با این انسجام پیش بردند و بحمد الله پیروز شدند تا اینجا، این را به همش بزنند. گروه گروه کنند: حزب کذا، حزب کذا، جمعیت کذا. چه اسم …
به معنای هماهنگی همهٔ مسلمین برای اسلام و مصالح مسلمین
ای مسلمانان جهان وای پیروان مکتب توحید! رمز تمام گرفتاریهای کشورهای اسلامی، اختلاف کلمه و عدم هماهنگی است و رمز پیروزی، وحدت کلمه و ایجاد هماهنگی است. که خداوند تعالی در یک جمله بیان فرموده: وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللهِ جَمیعاً وَ لا تَفَرَّقُوا. «اعتصام به حبل الله» بیان هماهنگی جمیع مسلمین است. همه برای اسلام و به سوی اسلام و برای مصالح مسلمین، و گریز از تفرقه و جدایی و گروه گرایی- که اساس همه بدبختیها و عقب افتادگیهاست. از خداوند متعال عظمت اسلام و مسلمین و وحدت کلمه مسلمانان جهان را خواستارم. و السلام علی ائمه المسلمین و عباد الله الصالحین.
… فأصبحتم بنعمته اخوانا - برادر شدید با هم - و کنتم علی شفا حفرة من النّار فانقذکم منها»؛[6] اسلام شما را از آتش تفرقه نجات داد. فراموش کردید؟ هی این به آن ایراد بگیرد، آن به این ایراد بگیرد؛ فروع را اصل بکنیم، اصول را فراموش کنیم، هی اختلاف بین ما بیفتد. اینکه قرآن میگوید: «و اعتصموا بحبل اللَّه جمیعا»، یعنی همه با هم اعتصام به حبل اللَّه بکنید، خوب، این «همه» در سطح واحدی که نیستند؛ بعضی ایمانشان قویتر است، بعضی ایمانشان ضعیفتر است، بعضی عملشان بهتر است، بعضی عملشان متوسطتر است؛ در عین حال خدای متعال به همه خطاب میکند. میگوید اعتصام به حبل اللَّه را جمیعاً بکنید، با هم بکنید. تو بگوئی من جداگانه اعتصام به حبل اللَّه کردم و دیگری نه؛ او - دیگری - باز بگوید من جداگانه اعتصام به حبل اللَّه کردم، این طرف را نه؛ اینکه نمیشود. همدیگر را تحمل کنید. اصولی هست، محورهائی هست؛ اصل این است که در این اصول همدل باشیم. ممکن است در صد تا از فروع، …
تمسک به حبلالله یعنی ایمان به خدا و کفر به طاغوت
… «جمیعاً»؛ همه با هم اعتصام کنید. و این اجتماع و این اتحاد، یک واجب دیگر است. بنابراین، علاوه بر این که مسلمان باید معتصم به حبلالله باشد، باید این اعتصام را به همراه دیگرِ مسلمانها و همدست با آنها انجام دهد. ما این اعتصام را درست بشناسیم و آن را انجام دهیم. آیهی شریفهی قرآن میفرماید: «فمن یکفر بالطاغوت و یؤمن بالله فقداستمسک بالعروة الوثقی». این، اعتصام به حبلالله را برای ما معنا میکند. تمسک به حبلالله چگونه است؟ با ایمان بالله و کفر به طاغوت.
لزوم چنگ زدن به آیین خدا افزون بر ایمان قلبی
… اَنزَلنا اِلَيكُم نُوراً مُبيناً﴾[13] هان ای مردمان، از سوی پروردگارتان برای شما برهانی آمد، دلیلی قاطع و روشن، حجتی ثابت و ثابتکننده، ﴿وَ اَنزَلنا اِلَيكُم نُوراً مُبيناً﴾ و فرستادیم بهسوی شما نوری آشکارا. منظور از این برهان و نور، قرآن است و حقایق قرآنی. شاهد سخن ما در این آیۀ بعدیاش است، ﴿فَاَمَّا الَّذينَ آمَنوا بِاللهِ وَ اعتَصَموا بِهِ فَسَيُدخِلُهُم في رَحمَةٍ مِنهُ وَ فَضلٍ وَ يَهديهِم اِلَهِ صِراطاً مُستَقيماً﴾ پس آنکسانیکه به خدا ایمان بیاورند و به او متمسک و متکی گردند، فقط ایمان قلبی هم کافی نیست، باید به خدا، به دامن خدا، یعنی به دامن آئین خدا و راه خدایی چنگ بزنید، متمسک بشوید. ﴿فَاَمَّا الَّذينَ آمَنوا بِاللهِ وَ اعتَصَموا بِهِ﴾ چنگ زدند، متمسک شدند؛ اگر اینجور شد، ﴿فَسَيُدخِلُهُم في رَحمَةٍ مِنهُ وَ فَضلٍ﴾ خدا آنان را در رحمت و فضل خویش داخل خواهد کرد. دنبالش ﴿وَ يَهديهِم اِلَيهِ صِراطاً مُستَقيماً﴾ آنها را بهسوی خود راهنمون …
اسلام ریسمان محکم الهی و یاریرسان در همهٔ لغزشگاهها
… اسلامى و تجربهى موفّق این ملّت فداکار دارد نشان میدهد نتایج و آثار خودش را. ملّتها به سمت اسلام گرایش پیدا میکنند و مسلّم علىرغم همهى کارشکنىها بالاخره آن که پیروز خواهد شد، ملّتها هستند. ما بحمدالله تجربهى اسلام را با افتخار و سربلندى با خودمان داریم. ما این را فهمیدیم که تا هر وقتى که به اسلام متمسّک باشیم، این عروهى وثقاى الهى در همهى مزالّ اقدام[12] به ما کمک خواهد کرد؛ فَمَن یَکفُر بِالطّاغوتِ وَ یُؤمِن بِاللهِ فَقَدِ استَمسَکَ بِالعُروَةِ الوُثقی لَاانفِصامَ لَها؛[13] گسستنى در این عروهى وثقاى الهى نیست. ما باید مشتهایمان را محکم کنیم، این ریسمان و این دستاویز الهى را محکم بچسبیم.
لزوم اجتماع و پراکنده نشدن حتی در اعتصام به حبلالله
وحدت همانطور که ایشان اشاره کردند یک تاکتیک نیست، وحدت یک اصلی از اصول اسلام است، وحدت یک امر قرآنی است. اینکه میفرماید «وَ اعتَصِموا بِحَبلِ اللهِ جَمیعاً وَ لاتَفَرَّقوا»،[3] خیلی مهم است؛ یعنی در اعتصامِ به حبلالله هم که مهمترین کارها است، اجتمعوا؛ [یعنی] اتّفاق حتّی در اعتصام به حبلالله که مظهرش مثلاً حج است، مظهرش نماز جمعه است؛ یعنی اجتماع حتّی در اعتصام به حبلالله مورد نظر قرآن و شریعت اسلامی است؛ این خیلی به نظر مهم است. یا در این آیات سورهی حجرات «وَ اِن طائِفَتانِ مِنَ المُؤمِنینَ اقتَتَلوا فَاَصلِحوا بَینَهُما فَاِن بَغَت اِحداهُما عَلَى الاُخرى فَقاتِلُوا الَّتی تَبغی حَتّىٰ تَفیءَ اِلىٰ اَمرِ الله»؛[4] یعنی مسئلهی اتّفاق و اتّحاد اینقدر مهم …