فساد، بیتفاوتی و اختلاف عامل ناتوانی جامعه در دفاع از خود
… را براى خودشان همیشه نگه داشتند، اگر مردم روحیهی دفاع را براى خودشان حفظ کردند، اگر چهره و قیافهی جامعه طورى بود که هر کس نگاه کرد احساس کرد ملّت آماده است و در حال استعداد[2] دفاع از کشور است- تهدیدها عملى نخواهد شد و نیّت دشمن به تحقّق نخواهد پیوست. امّا اگر وضع جامعه آنچنان بود که هر کس به آن نگاه کرد، فهمید که این جامعه قادر به دفاع از خود نیست -چون از رفتار یک جامعه میشود فهمید که آیا این جامعه قادر به دفاع از هویّت خود و از حیثیّت خود هست یا نه- آن جامعهاى که مردم در آن به مسائل شخصى بیشتر اهمّیّت بدهند تا مسائل کشور و مسائل جمعى، آن جامعهاى که جوانها در آن رو به فساد بروند، آن جامعهاى که افراد مؤثّر در آن جامعه نسبت به مصالح انقلاب بیتفاوت بشوند و نسبت به مصالح کشور بیاعتنا بشوند؛ آن جامعهاى که در آن اختلافات -هرجور اختلافى: اختلاف سیاسى، اختلاف مذهبى، اختلاف گروهى، اختلاف صنفى، اختلاف قومى- اوج بگیرد و رشد بکند، آن جامعهاى که زن و مرد در آن به عشرت و زندگى مرفّه و توأم با فساد گرایش پیدا کنند، بدانید که این جامعه قادر به دفاع از خود نیست؛ چنین جامعهاى نمیتواند از مصالح خود، از شرف خود، از حیثیّت خود دفاع کند.