رفتن به محتوای اصلی

استقلال

نام‌های دیگر: استقلال‌طلبی، استقلال تمدنی

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

رهایی کشور و ملت از سلطه و وابستگی به قدرت‌های بیگانه در سیاست، اقتصاد و فرهنگ.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:سخنرانی در جمع علما و طلاب و اهالی قم (شرایط اسفبار سیاسی- اجتماعی)— ۱۳۴۱/۰۹/۱۱

سیر زمانی

از ۱۳۴۱ تا ۱۳۶۷
۱۳۴۱۱۳۶۷

روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.

تعریف در کلام رهبر

خوب، مهمتر از همه، که ایشان خیلی به آن- مثلًا- می‌نازند، قضیه ارتش است که یک ارتشی است که گاهی ایشان تعبیر می‌کند که دیگر ما در مقابل همه ممالک و ابرقدرتها خودمان قدرتِ [فائقه‌] هستیم! و اینکه یکی از [قدرت‌] هایی که در یک مملکتی هست و باید مستقل باشد و دنباله غیر نباشد و دست غیر در آن نباشد عبارت از ارتش است. استقلال ارتش به این است که ارتش در تحت نظام خود مملکت باشد و اجانب و کسانی که خارج از مملکت هستند در آن دخالت نداشته باشند، پیوند به آنها نباشد. مستقل مقابل این است که پیوند به یک جای دیگری باشد، تحت نفوذ یک قدرت دیگری باشد. [آیا] ارتش ما مستقل است؟ یعنی تحت نفوذ نیست؟! یا ارتش ما را الآن به قولی چهل و پنج هزار مستشار امریکایی در ایران دارد اداره می‌کند. الآن ما یک ارتشی داریم که همه تحت فرمان حکومت ایران باشند؟! ما حالا یک حکومت مستقلی [فرضاً داریم‌]، ما فرض می‌کنیم خود حکومت یک حکومتی است که اداره‌اش مستقل است، می‌خواهیم حالا ارتشش را حساب بکنیم. ارتش ایران جوری است که مال خود ایران است و برای خود ایران است و برای این ملت است و خدمتگزار این ملت است؟! ارتش مال ملت است؛ یک ارتشی است برای حفاظت مملکت و برای خدمت به ملت؛ چنانکه هر حکومتی در هر مملکتی باشد خدمتگزار ملت است و از ملت؛ خوب ما این ارتش ایران را حساب می‌کنیم ببینیم که یک ارتش مستقلی است و ارتش ملی است و برای ملت است و به نفع ملت است، یا یک ارتش بسته به غیر است و در خدمت غیر است و بر خلاف مصلحت مملکت و ملت است.
خداوند تایید کند شما را، و مهم این است که ایرانیها بفهمند که خودشان می‌توانند کار بکنند. در این طول زمان، این معنا را همچو کرده بودند که ایرانیها چیزی نیستند و باید همه، همه چیز را بروند از خارج بیاورند، از اروپا بیاورند، از امریکا بیاورند. این شد که اسباب این شد که مغزهای ایرانی به کار نیفتاد و نگذاشتند به کار بیفتد. ایران افرادش، مردمش از سایر افراد، کمتر نیستند بلکه از بسیاری از نژادها بالاترند. لکن نگذاشتند که این استعدادها به کار بیفتد. باید استعدادها را به کار بیندازند، و دولت و ملت تایید کنند از این کسانی که اختراع و ابداع می‌کنند تا- ان شاء الله- ایران خودش همه چیز را بسازد و مستقل بشود. به هر صورت می‌گویم- ان شاء الله- که به دولت تذکر بدهند که همراهی کنند. و ملت هم البته موظف است که با شما همراهی کند تا- ان شاء الله- کارها را راه بیندازند. و ایران- ان شاء الله- مستقل بشود، و استقلال وقتی است که با شما دیگر احتیاج به اینکه دستتان را دراز بکنید به خارج، چیزی بگیرید نداشته باشید. مادامی که ما محتاجیم از دیگران چیز بگیریم مستقل نیستیم. مادامی که ما زراعتمان به اندازه‌ای نشود که دستمان پیش دیگران دراز نباشد وابسته هستیم. تا ما نتوانیم صنعت خودمان را برسانیم به آنجایی که دیگر محتاج به دیگران نباشیم وابسته‌ایم. باید همه کوشش کنیم. آنهایی که مخترع هستند، آنهایی که متفکر هستند، زارعین، کارخانه دارها، همه کوشش کنند که خودشان کار خودشان را انجام بدهند. من دعا می‌کنم- ان شاء الله- موفق و موید باشید. و می‌گویم سفارش هم کنند که همراهی کنند با شما و کمک کنند تا- ان شاء الله- کارها را بخوبی انجام بدهید. خداوند همه‌تان را حفظ کند موفق و موید باشید. ان شاء الله.

شاهدها (۴۲۵ پاراگراف)

ناممکن بودن استقلال صحیح بدون رهایی از وابستگی

… بنّاهای ما، کاشیکاری ما، این طور بوده که آنها تصدیق می‌کردند که ما نداریم مثل این. طب ما را در اروپا تا حالا هم شاید طب ابو علی را و رازی را، در اروپا حالا هم شاید تدریس بکنند. مع الاسف ما آنها را کنار گذاشتیم، مفاخر خودمان را کنار گذاشتیم، چسبیدیم به آنها! تا ما از این وابستگی درنیاییم، امید اینکه ما یک استقلال صحیحی، یک مملکتی که بتوانیم به آن بگوییم یک مملکت مستقل، نباید داشته باشیم.

وظیفهٔ همگان در ادارهٔ کشور رهاشده از استعمار بدون نیاز به آن

البته دولت مکلَّف است، استاندارها مکلَّف هستند که همراهی کنند و به این جهاد سازندگی که جوانها مشغول هستند، یا سایر کارهایی را که جوانها مشغول هستند به قدر احتیاجی که دارند احتیاجات را برآورند، به مقداری که می‌توانند. دولت مسامحه نکند و آنها هم باید عمل بکنند؛ یعنی همه ما موظفیم به اینکه کشوری را که از گلوی استعمار بیرون کشیدیم، حالا خودمان اداره‌اش کنیم به طوری که دیگر محتاج به آنها نباشیم.

کوتاه شدن دست اجانب و ایستادن مسلمین روی پای خود

… وقتی سعید و مبارک هست که مسلمین خودشان استقلالشان را و مَجدشان را- آن مجدی که در صدر اسلام برای مسلمین بود- به دست بیاورند. مادامی که مسلمین در این حال هستند، در حال تفرُّق و تشتُّت، و در حالی که همه چیزشان پیوسته به غیر است، هیچ روزی برای آنها مبارک نیست. مبارک آن روزی است که دست اجانب از ممالک ما، از ممالک اسلامی، کوتاه بشود، و مسلمین روی پای خودشان بایستند و امور مملکتشان را خودشان به دست بیاورند.

قطع نیاز اقتصادی به بیگانه زمینهٔ توان مقابله در همهٔ کارها

… یا ما به شما نمی‌دهیم. باید خودمان تهیه کنیم، و این به این است که کشاورزی را توسعه بدهیم. اگر قبلًا کم کاری می‌کردند، حالا زیادتر کار بکنند. اشخاص کمک کنند به آنها، و دولت کمک شایان به آنها بکند، و از همه اطراف کمک بشود، تا این کشاورزی بخوبی راه بیفتد. وقتی که راه افتاد، ما احتیاجمان را از غیر در جهت اقتصاد بریده بشود، آن وقت در همه کارها می‌توانیم با آنها مقابله کنیم، الآن هم- الحمد للَّه- می‌توانیم. در هر صورت، همه قشرها الآن موظف‌اند که کوشش کنند برای حفظ آرامش و فعالیت کنند، بیکار ننشینند، فعالیت بکنند، کار بکنند، تا اینکه بتوانند مملکت خودشان را نجات بدهند.

حفظ استقلال کشور با تصفیهٔ ارتش و وظیفهٔ نظامیان در آن

… و افراد چپ، افراد وابسته به رژیم سابق، در همه جا نفوذ دارند، و لا محاله در ارتش هم هستند. و اگر اینها بمانند در ارتش، ممکن است که ریشه بکنند؛ ممکن است توطئه بکنند؛ و خدای نخواسته یک وقت یک ارتش را به فساد بکشند. بنا بر این، تصفیه ارتش از مسائل بسیار مهم است. با تصفیه ارتش، حفظ استقلال کشور می‌شود. و شما موظفید به اینکه استقلال کشورتان را حفظ کنید. و موظفید به اینکه ان شاء الله تصفیه بکنید افرادی که می‌دانید که نالایق هستند؛ می‌دانید که فاسد هستند؛ می‌دانید که مفسده جو هستند. اینها را از خودتان، از بین خودتان، خارج کنید؛ تصفیه کنید. یک ارتش مستقلِ اسلامی- انسانی که در خدمت کشور و در خدمت ملت و در خدمت …

رهایی کشور از چنگ قدرت‌های بیگانه به دست اسلام

و من نمی‌دانم این اشخاصی که از اسلام می‌ترسند از چی اسلام می‌ترسند؟ از این می‌ترسند که اسلام نتواند استقلالشان را حفظ بکند؟ خوب، این اسلامی بود که مملکت ما را از چنگ اجانب و قدرتهای بزرگ نجات داده. اسلامی که توانست تمام قدرتهایی که در عالم بودند و پشتیبانی می‌کردند از این رژیم، اسلامی که توانست تمام اینها را عقب بزند و شکست بدهد و مملکت خودش را از حُلْقوم اجانب- که در راس آنها امریکاست‌- بیرون بکشد، نمی‌تواند حفظ بکند این مملکت را؟ از این می‌ترسند که استقلال از دست برود؟ اینها دلسوز برای کشور خودشان و ملت خودشان هستند؟ از این می‌ترسند که از ملت، سلب آزادی بشود؟ اسلامی که آزادی را برای این ملت هدیه آورد، می‌ترسند حالا که هدیه آورد دوباره بگیرد از ایشان؟! می‌ترسند که اسلام، ذخایر ایران را …

نهی از تبعیت از رژیم گذشته، غربی‌ها و شرقی‌ها

… دمکراتیک که در ایران آمده، آن آزادی و آن نمی‌دانم استقلال و آن مسائلی که تا حالا آمده، همانهایی بوده است که آریامهر فریاد می‌کرد «تمدن بزرگ»؛ و همان بود که همه دیدید این «تمدن بزرگ» پدر این ملت را درآورد! بس است! کافی است! آریامهر کافی‌ است برای ما تا قیامت. این قدر تبعیت نکنید از این رژیم، این قدر تبعیت نکنید از این غربیها، از این شرقیها. کافی است ظلمی که به ما تا کنون شده است. باز هم باید ما زیر بار ظلم برویم؟ باز هم از زیر بار اسلام می‌خواهند خارج شوند؟ یک مسئله «تشریفاتی!» بله، آقایان بعضیشان می‌گویند مسئله ولایت فقیه یک مسئله «تشریفاتی» باشد، مضایقه نداریم. اما اگر بخواهد ولیّ، دخالت بکند …

استقلال فکری شرط استقلال در ابعاد دیگر

1- همان طور که کراراً تذکر داده‌ام بزرگترین وابستگی ملتهای مستضعف به ابَرقدرتها و مستکبرین؛ وابستگی فکری و درونی است، که سایر وابستگیها از آن سرچشمه می‌گیرد. و تا استقلال فکری برای ملتی حاصل نشود، استقلال در ابعاد دیگر حاصل نخواهد شد. و برای به دست آوردن استقلال فکری و بیرون رفتن از زندان وابستگی به غیر، باید از خواب مصنوعی که بر بعضی از قشرهای ملت و خصوصاً طبقه دانشمند و متفکر و روشنفکر تحمیل شده است، برخیزید و خود را و مفاخر و مَآثر ملّی و فرهنگی خود را دریابید. بزرگترین فاجعه برای ملت ما این وابستگی فکری است که گمان می‌کنند همه چیز از غرب [است‌]، و ما در همه ابعاد فقیر هستیم، و باید از خارج وارد کنیم. شما استادان و فرهنگیان و دانشجویان دانشگاهها و دانشسراها، و نویسندگان و روشنفکران و دانشمندان معظّم باید کوشش کنید، …

پرهیز از اتکال به بیگانگان و بیمه کردن استقلال در همهٔ ابعاد

… و کشور ما با کوشش شما خودکفا شود. مع الاسف در دوران گذشته اساس بر آن بود که ما را در هر چیز وابسته کنند؛ و با ملت ما آن کنند که دستش برای هر چیز پیش دیگران دراز باشد. شما عزیزان کوشش کنید که از این وابستگی بیرون آیید و احتیاجات کشور خودتان را برآورید. و از نیروی انسانی و ایمانی خودتان غافل نباشید، و از اتّکال به اجانب بپرهیزید؛ و استقلال خود را در تمام ابعاد بیمه کنید. و از هیاهوی غرب و غربزدگان‌ نهراسید که خداوند متعال با شماست.

تصفیهٔ عناصر خدمتگزار بیگانه شرط استقلال فکری و استقلال در همهٔ ابعاد

… است، پاکسازی همه مراکز، خصوصاً مراکز فرهنگی و علمی است. و باید با شوراهایی مرکب از اشخاص دانشمند، متعهد، و مومن به انقلاب، و پشتیبانی روسا و استادان و دانشجویان و معلمان، مراکز علمی و تربیتی از عناصر فاسده و خدمتگزاران و سرسپردگان به رژیم سابق تصفیه شود؛ زیرا تا این عناصر که به طور خودکار در خدمت اجانب هستند- در سطح وسیع کشور، خصوص مراکز علمی و تربیتی، تصفیه نشوند، نخواهیم توانست از استقلال فکری و درونی نجات پیدا کنیم؛ و در نتیجه نخواهیم توانست در هیچ یک از ابعاد مستقل باشیم.

ایستادن ملت بر پای خود و نداشتن پیوند با بیگانه در گرو رهایی از وابستگی

اگر ما این وابستگیهای معنوی را، این وابستگیهایی که جوانهای ما را و دانشگاه ما را و همه چیز ما را به صورت غربی درآورده بود، اینها را اگر برگرداندیم به حال خودش، و پیدا کردیم خودمان را، می‌توانیم یک ملت مستقل باشیم و یک ملت آزاد باشیم، پیوند به غیر نداشته باشیم، و خودمان سرپای خودمان بایستیم و کارهای خودمان را خودمان انجام بدهیم، و اما اگر چنانچه از این معنا غفلت بشود و باز همان خیالات و همان بساط غرب در اینجا باشد، امید اینکه بتوانیم ما مستقل باشیم و بتوانیم آزاد باشیم، آزاد فکر بکنیم، آزاد عمل بکنیم، این امید دیگر نیست.

جدی گرفتن مسائل شرط داشتن کشوری آزاد و مستقل

… تلویزیون جوری باشد که ده ساعت موسیقی بخوانند. جوانی که نیرومند هست از نیرومندی برگردانند به یک حال خُمار و به یک حال خَلْسَه،[4] مثل همان تریاک می‌ماند این هم این قدر با او فرق ندارد، این یک جور خلسه می‌آورد، آن یک جور خلسه می‌آورد. اینها باید تبدیل بشود. اگر بخواهید مملکتتان یک مملکت صحیح باشد، یک مملکت آزاد باشد، یک مملکت مستقل باشد، مسائل را از این به بعد جدّی بگیرید. رادیو و تلویزیون را تبدیلش کنید به یک رادیو و تلویزیون آموزنده، موسیقی را حذف کنید. نترسید از اینکه به شما بگویند که ما موسیقی را که حذف کردیم کهنه‌پرست شدیم! باشد ما کهنه‌پرستیم! از این نترسید. همین کلمات نقشه است برای اینکه شماها را از کار جدی عقب بزنند.

نجات کشور از دست اجانب به‌عنوان موهبت الهی

… از شما فشار داشتند، قمی‌ها شاید بیشتر از شما فشار داشتند. مسئله‌ای نبود که مخصوص به شما باشد. منتها شما محل خودتان دیدید که چه قدر ظلم شده است، و ما هم حوزه قم را دیدیم که چه قدر ظلم بر آن شده است. الحمد للَّه آن دستها قطع شد، و آن ظلمها دیگر برنمی‌گردد. و من امیدوارم که این موهبتی را که خدای تبارک و تعالی به ما فرمود و ما را آزاد کرد از قیود و مملکت ما را از دست دیگران و از دست اجانب نجات داد، همین نعمت باقی باشد تا آخر؛ و مملکت مال خودتان باشد. و این نعمت بزرگی [است‌] که خدای تبارک و تعالی به ما داد که قطع دست این رژیم خائن از مملکتمان و چپاولگری‌ها شد، منتها اینها هر چه بود بردند. الآن در بانکها قرضهای زیادی هست که به عهده دولت است، و این قرضهایی است که اینها کرده‌اند و یک چیزهایی را گرو گذاشتند و …

خطر افتادن استقلال کشور در صورت غفلت از مسائل اصولی

… بسیاری‌اش را، یا اکثرش را، یا همه‌اش را، من می‌دانم؛ و مشکلات تحصیلی‌تان را هم می‌دانم؛ لکن من حالا احساس می‌کنم که این اجتماعاتی که در این چند روز اینجا می‌شود و مسائل غیر اصولی طرح می‌شود، دنبال یک توطئه‌ای است که این گروهها که می‌آیند توجه به آن ندارند. الآن ما بعض از مسائل اصولی داریم که اگر این مسائل توجه به آن نشود، از طرف همه قشرهای ملت- چه بانوان و چه آقایان- به آن توجه نشود، ما اصل مسائلمان و اصل استقلال مملکتمان ممکن است در خطر بیفتد.

ناتوانی دولت و ارتش و ژاندارمری از تحمیل بر ملت متحد

… و شما آذربایجانیها، مرکز شجاعتید- اگر این شجاعت محفوظ بماند و این توجه به خدا محفوظ بماند و این وحدت کلمه محفوظ بماند دیگر کسی نمی‌تواند، هیچ قدرتی نمی‌تواند شما را عقب بزند و هیچ کسی نمی‌تواند همه دارایی شما را بگیرد و بخورد و ببرد و خیانت به شما بکند. نه دولتی دیگر می‌تواند که خلاف بکند و نه ارتشی می‌تواند به شما تحمیل بشود و نه ژاندارمری می‌تواند تحمیل بشود و نه هیچ چیز. خودتانید و استقلال، آنها هم از شما هستند، آنها هم قوای شما هستند.

توجه همه به استقلال کشور و تعلق منافع آن به ملت

اگر این [وحدت‌] حفظ نشود، نه شما دیگر امید داشته باشید که یک دانشگاه مستقل داشته باشید؛ و نه ما امید داشته باشیم که یک مسجد و محراب مستقل داشته باشیم. و اگر ان شاء الله، امیدوارم بشود، همه ما مجتمع باشیم، همه ما نظر صحیحی داشته باشیم، فکر نکنیم که شما از ما جدا و ما از شما جدا، همه مسلِم، همه دارای- عرض می‌کنم- عقیده اسلامی، همه توجه به اینکه کشورمان مستقل باشد، مال خودمان باشد، منافعش مال خودمان باشد، زحمت مردم مال خودشان باشد، معنویاتش درست بشود، مادیاتش درست بشود، همه این چیزها، اگر این مطلب محفوظ بماند و همه با هم باشیم، همان طوری که تا حالا بودیم، پیروز هستیم ان شاء الله. و تا آخر می‌رسیم. شما راحت [با] علوم دانشگاه تربیت کنید اشخاص را؛ ما هم راحت می‌توانیم به طلبگی خودمان ادامه بدهیم.

ادارهٔ کشور به دست خود ملت و پایان غارت و دخالت بیگانگان

… در کار نباشد، دیگر اختناق در کار نباشد، دیگر زیر بار ظلم اجانب در کار نباشد که ما منافعمان را هر چه داریم بیایند بردارند و بروند و هیچ کس هم حرفی نزند، اینها نباشد؛ اگر ما حفظ کنیم این وحدت کلمه و وحدت مقصد [را] که آن اسلام است، حفظ کنیم، تا آخر پیروز هستیم. یعنی مملکتمان را به کلی از اینها، از این شیاطینی که الآن هستند و فتنه‌گری می‌کنند، خالی می‌کنیم و به دیگران هم اجازه نمی‌دهیم دخالت بکنند در مملکتمان؛ و خودمان برای خودمان مملکتمان را اداره می‌کنیم و منافع مملکت برای‌ خود شما می‌شود. یک مملکت پر منفعتی است که می‌خوردند و می‌بردند. و حالا هم این قدر قرض گذاشتند در بانک‌ها و جاهای دیگر که مدتها باید قرضهای اینها ادا بشود تا آیا بشود پس گرفت از آنها، یا دولت‌های خارج نگذارند، آن هم باب دیگری است.

ادارهٔ مملکت به دست خود مردم و حفظ استقلال بدون اختناق

… داشتن نهضت، این را گرم نگه دارند تا این مسائل بعدی که باید بگذرد و این حکومت انتقالی مبدل به یک حکومت مستقر بشود، مستقل بشود، مجلس شورا پیدا بشود، رئیس جمهور معلوم بشود؛ تا اینکه بساط آن احزاب و آنهایی که مخالفتهایی با رژیم اسلامی دارند، اینها از بین بروند؛ و ان شاء الله مملکتتان [را] خودتان اداره‌اش بکنید، و خودتان مستقل، بدون اختناق، استقلالش را حفظ بکنید و به پیش بروید. البته ما برای آتیه هم احتیاج داریم به مسائلی. ما نباید همین، فرض این بکنیم که حالا ما یک جمهوری اسلامی پیدا کردیم و ان شاء الله همه جهاتش هم امید است که درست بشود.

کوتاه شدن دست بیگانگان و چپاولگران و تعلق کشور به مردم

… کارمندهای دولتی کم کاری می‌کنند بلکه گاهی گفته می‌شود که اصلًا کار نمی‌کنند خیلیهایشان. این بر خلاف مسیر یک ملتی است که الآن باید این مملکت را بسازد. در زمانی که آنها بوده‌اند، اگر کم کاری یا بیکاری بود، خوب می‌گفتید که برای چه ما کار بکنیم اجنبی منافع ببرد. اما امروز که این طور نیست؛ امروز دست اجنبی کوتاه است الحمد للَّه. دست این‌ چپاولچیهایی هم که از داخل بودند، اینها هم دستشان کوتاه است. امروز یک مملکتی است مال خودتان. و همان طوری که هر نفری نسبت به عائله خودش موظف می‌داند اخلاقاً خودش را، شرعاً خودش را، به اینکه اداره کند آن زندگی داخلی خودش را و از روی اخلاص عمل می‌کند، الآن مملکت از خود شما شده است و به منزله عائله شما هست جمعیت مملکت، باید با محبت و با اخلاص کار بکنید …

استقلال و کوتاه شدن دست بیگانگان هدیهٔ الهی در پی ایمان و وحدت

این معنایی که حاصل شده است باید بگویم یک عنایتی از خدای تبارک و تعالی به این ملت شده است، این هدیه خدای تبارک و تعالی را حفظ کنید. این یک هدیه غیبی بود که به ما داد. این آزادی که الآن به ما داده است و دست ستمکارها را کوتاه کرده است و این استقلالی که خدای تبارک و تعالی به ما داده است و دست اجانب را کوتاه کرده است، این برای خاطر آن قدرت ایمان و وحدت کلمه و توجه به خدای تبارک و تعالی بود که دست عنایت حق تعالی بر سر این ملت سایه افکند و این پیروزی حاصل شد. این هدیه خدای تبارک و تعالی را حفظ کنید، حفظ به این است که همان طوری که با هم بودید، دلها با هم یکصدا بودند، همان طور از حالا به بعد هم این معنا را حفظ کنید. وقتی که شما دلهایتان با هم صاف باشد، قلبها یک قلب باشد، دستها دست واحد باشد، دست خدا هم با شماست: …

لزوم کمک به جلوگیری از بازگشت دست بیگانگان به کشور

… هی «مکتب»، «مکتب»! کدام مکتب، مکتب مارکسیسم؟ این شکست خورده در دنیا حالا گیر این بچه‌ها افتاده، اگر راست بگویند. لکن درست نمی‌گویند. قضیه، قضیه مکتب نیست؛ قضیه، قضیه منافع است منافع را می‌خواهند ببرند. آنها بهتر به آنها منفعت می‌رسانند، تابع آنها هستند. و الّا خوب، یک مملکتی که می‌خواهد، ادعایش این است، که ما می‌خواهیم دست همه خوب، بنا بر همین است، ما می‌خواهیم دست همه اجانب بریده بشود از این مملکت، این به نفع ملت ماست یا به ضرر؟ اگر به نفع ملت ماست و شما هم ملی هستید، شما هم دلسوز هستید برای این مملکت، توده‌ای هستید، خوب شما کمک کنید. ما می‌خواهیم قطع بشود دست‌ اجنبیها- و قطع شد الحمد للَّه- حالا شما کمک کنید که دوباره برنگردد؛ نه اخلال کنید که دوباره برگردد آن مسائل. کمک به این است که بروید کارخانه‌ها را کاری کنید راه بیفتد؛ کارگرهای نفت را کاری کنید که کارهایشان را انجام بدهند. حالا که نفت منافعش برای خود شماهاست، راه بیفتد اینها، کشاورزها را بروید تشویق کنید که کار بکنند؛ دانشگاه را تشویق کنید که راه بیفتد. شما همه جا …

لزوم استقلال اقتصادی، فرهنگی، انسانی و فکری کشور

… که به غیر ارتباط با خارج نمی‌شود کاری کرد؛ خودمان چیزی نداریم. حتی گمان این است که خودمان، حتی اخلاقمان هم اخلاق صحیح نباشد، این است که مشکل است ترمیمش، به این زودیها هم ترمیم نمی‌شود و همه باید دست به هم بدهند برای ترمیم این جهت که این وابستگی از بین برود؛ و یک مملکتی باشد که هم اقتصادش مستقل باشد؛ هم فرهنگش مستقل باشد؛ هم انسانش مستقل باشد؛ هم فکرش مستقل باشد- استقلال فکری؛ استقلال روحی- الآن هم در هر جا که بروید، هر مجلسی از این روشنفکران ما درست می‌کنند، باز حرفها همان حرفهای غربزدگی است؛ همان حرفهاست. همان حرفهایی که در زمان طاغوت وقتی جمع می‌شدند دور هم می‌گفتند، حالا هم باز همان حرفها را می‌زنند. از وابستگی و غربزدگی ما …

استقلال در پناه اسلام تأمین‌کنندهٔ سعادت کشورها

… هر کسوتی که بودند، به خیابانها کشید و بر ضد طاغوت آنها را مجهز کرد؟ غیر از اسلام؟ این اسلام بود که همه ما را با هم مجتمع کرد، و این اسلام بود که شما را پیروز کرد، و این اسلام است که سعادت همه انسانها را تامین می‌کند. نه سعادت دنیایی فقط؛ سعادت دنیا، و آخرت. آزادی که در پناه اسلام باشد، استقلال که در پناه اسلام باشد، سعادت برای کشورها و برای کشور ما تهیه می‌کند، تامین می‌کند. شما با اسلام این پیروزی را پیدا کردید، و با اسلام باید این پیروزی را تعقیب کنید.

کوتاه شدن دست بیگانگان از غارت کشور

… یک ملتی که به دستش هیچ نبود، قدرتهای بزرگ را شکست؛ آزادی برای خودش تهیه کرد «چه شده است» یعنی چه؟ الآن این شده است که ما نشسته‌ایم آزاد با هم صحبت می‌کنیم. در چند سال پیش از این ... یک همچو اجتماعی، کمتر از این هم، برای ما ممکن نبود، برای شما هم ممکن نبود. ما الآن دست دیگران را از سر مملکتمان کوتاه کرده‌ایم. و چند وقت پیش از این، هر چه بود آنها می‌بردند؛ حالا نمی‌برند. اینها که می‌گویند «چه شده است» برای اینکه مردم را بدبین کنند؛ و اشخاص غافل هستند. شاید بسیاری از این «چه شده است»، بسیاری غفلت بکنند؛ و اگر اینها بگذارند، چیزهایی دیگر هم می‌شود. لکن البته با تدریج باید این آشفتگیها رفع بشود. همه ایران باید گروه امداد باشند. …

پایان تصرف اجانب و تعلق مملکت به خود مردم

ما همه مسئول هستیم. و خدای تبارک و تعالی الآن همه ما را، همه ملت ایران را در تحت امتحان قرار داده است. از امتحان خدا خوب بیرون بیایید. ما از شما می‌خواهیم که این مرزها را خودتان حفظ کنید. مملکت امروز مال خود شماست. دیروز اجانب در آن تصرف داشتند؛ امروز یک مملکتی است اسلامی، یک مملکتی است مال پیغمبر اسلام، یک مملکتی است مال امام زمان- سلام الله علیه. مملکت از آن وجود مقدس است، و ما همه پاسداران آن هستیم و باید این مملکت را حفظ کنیم. هر کس به هر اندازه‌ای که می‌تواند. شما جوانهای برومند مسلح به آن …

خواستن آزادی و استقلال در پناه اسلام به‌عنوان اساس مطلب

… من حجت را دارم تمام می‌کنم برای ملت ایران. من می‌بینم بدبختیهایی که از دست همین اشخاصی که فریاد آزادی می‌کشند برای ملت ایران، من بدبختی را دارم می‌بینم. بدبختی ملت ما آن وقتی است که ملت ما از قرآن جدا باشند، از احکام خدا جدا باشند، از امام زمان جدا باشند. ما آزادی در پناه اسلام می‌خواهیم، استقلال در پناه اسلام می‌خواهیم، اساسِ مطلبْ اسلام است.

قطع دست خیانتکاران خارجی با اخراج شاه

من وقتی که پاریس بودم، هِی می‌گفتند که اگر این برود چه می‌شود. گفتم که هیچ نمی‌شود؛ یک دزد می‌رود! حالا هم همین شده؛ ما حالا هیچ غصه‌ای نداریم. دزد را بیرون کردیم؛ دست دزد قطع شد؛ دست خیانتکارهای خارجی قطع شد.

لزوم رهایی همهٔ امور از وابستگی پیشین به انگلیس و آمریکا

پیشتر همه چیز وابسته به غیر بود؛ به انگلستان، به امریکا. حالا باید با همت همه، همه [امور] از وابستگی درآید. سرود شاهنشاهی دیگر نمی‌تواند باشد. تمام شد دیگر. سرود «جمهوری اسلامی» باید باشد. ان شاء الله موفق باشید.

پایان حکومت خارجیان بر کشور از دستاوردهای انقلاب

… ما هم جرات نمی‌کردیم پیش شما بیاییم؛ فردا بیرون می‌رفتیم می‌گرفتند ما را می‌بردند حبس می‌کردند، زجر می‌کردند، داغ می‌کردند؛ روی تاوه جوانهای ما را بو دادند در آن زیرزمینها! خوب، از این بهتر چه که حالا ما آزاد نشستیم؟ و لو نداریم چیزی بخوریم اما آزادیم. از این بهتر چی که آن خارجیها که می‌آمدند و بر ما حکومت می‌کردند حالا نمی‌توانند حکومت کنند؟ رفتند سراغ کارشان! حالا شیطنت می‌کنند؛ آن وقت با قدرت از سفارت خود، این مردک[8] گفت که از سفارت صورت می‌آوردند و لیست می‌آوردند که اینها باید وکیل بشوند و وکیل هم می‌کردند! خودش در کتابش[9] نوشته این را منتها برای مداحی خودش! می‌گوید دیگر حالا این طور نیست؛ من حالا همه را سرِ …

تعلق ایران به ایرانیان پس از غارت منابع و وابستگی در گذشته

الآن ایران مال خودتان هست، مال ایرانی هست؛ چنانکه قبلًا از خودمان نبود و هر یک از مخازن ما را یک طایفه می‌چاپیدند و می‌بردند؛ و همه جهات ما وابسته بود. من امیدوارم که این نهضت به آن نقطه آخر برسد با همراهی همه قشرها. یعنی الآن وضع به نحوی حساس است که بدتر از سابق یعنی قبل از این پیروزی [می‌باشد]. الآن مردم به حال خودشان برگشتند و توجه به زندگی خودشان کرده‌اند، و یک قدری ناآرامیها در مملکت- در تمام سطح مملکت- …