… ممکن است نیاز جنسىاى هم نداشته باشند در سنین خاصّى، امّا آن نیاز را ــ نیاز به زوجطلبى را ــ دارند؛ هم زن و هم مرد. هر نفر یک زوجى از جنس مخالف باید داشته باشد؛ «سَکَن»، مایهى آرامش. دین و بیش از همه اسلام، اینها را پشتوانهى تشکیل خانواده قرار داده. اگر انسانها رها بودند که غریزهى جنسى را هر جور میخواهند اشباع کنند، خانواده یا تشکیل نمیشد، یا یک چیز سستِ پوچى میشد و تهدیدپذیر و ویرانىپذیر میشد و هر نسیمى او را به هم میزد. لذا در هر جاى دنیا که مىبینید آزادىهاى جنسى هست، خانواده در آنجا به همان نسبت ضعیف است؛ چون مرد و زن براى اشباع این غریزه احتیاجى به اینجا ندارند. امّا در آن جاهایى که دین حاکم است و آزادى جنسى نیست، نه، اینجا [خانواده] همهچیز است براى مرد و براى زن. لذا این حفظ میشود، نگهداشته میشود؛ اسلام این را خواسته و اصل قضیّه این است: باید کانون خانواده به وجود بیاید.