لزوم چشمپوشی از منازعات گذشتهٔ شیعه و سنی برای برادری امروز
… همین که این دو با هم برادر باشند، احساس برادری کنند؛ نه اینکه این [شیعه] بشود سنّی یا آن [سنّی] بشود شیعه؛ نه، مراد از وحدت این نیست؛ بلکه به معنای احساس برادری؛ همین که هر طرفی احساس کند که آن [طرف] هم مسلمان است و حقّ اسلامی او را بر گردن خودش احساس کند؛ آن [طرف] هم به همین ترتیب - باید خودمان را از گذشته جدا کنیم، باید قیچی کنیم. اگر برگردیم به گذشته، دعوا است؛ اینقدر بحث و تکذیب و تَغلیط[18] و درگیری و خونریزی و این چیزها اتّفاق افتاده که اگر نگاهی به گذشته بکنیم، باز دعوا خواهد شد. اگر کسی مخلصاًلله احساس میکند که باید امروز بین برادران، برادری واقعی و عملی باشد، باید کوشش کند که گذشته را به یادها نیاورد؛ وَالّا او میرود کتاب احقاقالحق[19] را میآورد به رخ این میکشد، این [هم] میرود کتاب تحفهیاثنیعشریّه[20] را میآورد به رخ او میکشد! هر دو هم بحمدالله به قدر کافی کتابِ پُر از طعن و دَق[21] علیه همدیگر نوشتهاند! اگر ما بخواهیم گذشته را مطرح کنیم نمیشود. …
قدمت فرقهها در شیعه و سنی و عوامل پیدایش آنها
… امروز نیست؛ قرنها است که در اسلام شیعهای وجود دارد، سنّیای وجود دارد؛ در خود سنّیها، اشعریای وجود دارد، معتزلیای وجود دارد، مذاهب مختلف وجود دارد؛ در شیعه، شش امامیای وجود دارد، دوازده امامیای وجود دارد، اخباریای وجود دارد، اصولیای وجود دارد؛ همان دستهبندیهایی که در تسنّن هست، در تشیّع هم همانها هست. انواع و اقسام دستهبندیها و فرقهبندیها، یا بر اثر سوء سیاست، یا بر اثر سوء فهم، یا بر اثر دست مغرض، یا بر اثر جهالت یا غرض به وجود آمده. خب اینها که جدید نیست؛ امّا شما ببینید امروز در دنیای اسلام، علیه وحدت مسلمین چقدر تلاش میشود.همین الان من در کتابخانهی خودم یک قفسه کتاب دارم از کتابهایی که در این چند سال اخیر - پنج شش سال اخیر - علیه شیعه نوشته شده؛ با چاپهای اعلا، با اسمهای محترم. …