در فرهنگ اسلامى و آموزشهاى اسلامى ملاحظه کردهاید که چقدر رعایت معلّم توصیه شده: شاگرد خودش را در مقابل معلّم کوچک میشمارد و نسبت به او کوچکى میکند؛ و این کوچکى مطلوب است. میدانید با اینکه در اسلام هیچ انسانى در مقابل انسان دیگرى نباید خود را کوچک بکند و تحقیر بکند امّا این از موارد استثنائى است؛ والدین از موارد استثنائى است که انسان خودش را پیش والدین کوچک بکند: وَاخفِض لَهُما جَناحَ الذُّلّ؛[3] خودت را در مقابل پدر و مادرت ذلیل کن. در حالى که انسان مسلمان پیش هیچ کس نباید ذلیل بشود، [امّا] پدر و مادر مستثنایند. معلّم هم همینجور است؛ این روایاتى که در باب معلّم هست ــ که وقتى با معلّم حرکت میکنى، اگر شب تار است، تو جلوتر از معلّم برو تا اگر چالهاى است تو در آن بیفتى و معلّمت سالم بماند ــ آن روح رفتار تکریمآمیزِ نسبت به معلّم را نشان میدهد. اگر این در جامعه رواج …