اجر ماندگار پایهگذاری سازوکار نظارت بر نماینده و سؤال الهی از ترک آن
… نمایندگان تعریف کنید. من معتقدم که شما دو سال دیگر توی مجلسید، معلوم نیست بعد از این توی مجلس باشید یا نباشید؛ ممکن است دیگر هرگز گذارتان به مجلس نیفتد؛ اما صدها و صدها نفر در طول زمان از اینجا عبور خواهند کرد؛ کسانی خواهند آمد و روی این صندلیها خواهند نشست. اگر شما امروز توانستید یک سازوکار کنترلىِ متقن و محکم برای نظارت بر کار نماینده پایهگذاری کنید، تا هر وقتی که این دستگاه خوب کار کند، اجرش مال شماست؛ مزد الهیاش مال شماست. آن طرف قضیه هم متأسفانه همین جور است. اگر امروز با قدرتی که خدا به شما داده - توان نمایندگی - میتوانید این ابزار کنترلی را کار بگذارید، ولی کار نگذارید، از شما سؤال خواهد شد. روز قیامت خدا سؤال میکند. همهاش اینجور نیست که ما فکر کنیم حرف دادگاهپسند داریم یا نه. این دادگاهها که چیزی نیست، دادگاههای بشری که اهمیتی ندارد؛ دادگاه الهی اهمیت دارد. «یعلم خائنة الاعین و ما تخفی الصّدور»؛[2] اعماق دلهای ما برای خدا روشن است. یک کاری …
از بین نرفتن هیچ لحظهای از تلاش در محاسبات الهی
مطمئن باشید که هر لحظهای، ثانیهای، دقیقهای که در این کار، با توجه به احساس تکلیف در مقابل بیمار، در مقابل انسان دردمند میگذرانید، یک حسنهای را از خدای متعال و یک پاداش اجری را از حضرت ربوبی دریافت میکنید. هیچ ثانیهای در محاسبات الهی از بین نمیرود. نباید تصور کرد که لحظات دشوار برای یک پرستار بر بالین یک بیمار، در محاسبات الهی مورد غفلت قرار خواهد گرفت؛ اینجور نیست. هر لحظهای که میگذرانید و هر تلاشی که میکنید، هر کفّ نفسی که در مقابل سختیها از خود نشان میدهید، این یک حسنهای است، یک کار در خور اجر است و خدای متعال همهی این لحظات را ثبت میکند. این کارهای دشوار را که تأثیرهای بزرگ و مهمی دارد، باید قدر دانست.
دیده شدن مواضع ارزشمند نزد خدا و اجر آنها
اینها مواضعِ خیلی باارزشی است. ما که قصور داریم و دیدمان اینقدر کوتاه است، میفهمیم و میبینیم؛ کاتبانِ نامهی اعمال ما - که مأموران الهی هستند - به طریق اولی میبینند؛ و خدای متعال هم که «من ورائهم محیط» است، همه چیز را میبیند. اینها پیش خدای متعال اجر دارد. انشاءاللَّه در آینده هم باید همینطور باشد.
محال بودن بیپاداش ماندن آنچه در راه خدا داده شود
… خدا این چهار سال را وقف کنید - مثل اینکه انسان مالی را، زمینی را، خانهیی را وقف میکند - و بگویید برای زندگی و آیندهی خودمان نمیخواهیم از این چهار سال و از این موقعیت استفاده کنیم؛ خدای متعال هم متقابلاً چشم شما را روشن میکند؛ هر طور که به مصلحت شما باشد. خدای متعال کریم و اکرمِ از شماست - اکرمالأکرمین است - شما چیزی را در راه خدا دادید، محال است که او در مقابلش چیزی به شما ندهد.
آسان شدن کارهای سنگین با اندیشیدن به اجر و رضای الهی
… برای انتخابات کارِ توأم با اخلاص و به عنوان انجام وظیفه کند، اجر بسیار بالایی دارد؛ هم کسانی که در وزارت کشور هستند، هم کسانی که برای شورای محترم نگهبان کار میکنند، هم خودِ اعضای محترم این شورا. بنابراین هر چند که فشار کار خیلی زیاد بوده و زیاد هم خواهد شد؛ اما وقتی انسان به اجر و رضایت الهی بیندیشد، احساس میکند که کارهای سنگین و بزرگ برایش آسان میشود و میتواند با نشاط کار کند.
ادای شایستهٔ پاداش زحمات سخت از سوی خدا
نکته دوم این است که بدانید خدای متعال پاداش زحمات سخت را چنان که حق و شایسته آن است، ادا میکند. کار را برای خدا و به حساب او بگذارید. بله، مردم و مسؤولان باید به وظیفه خودشان عمل کنند؛ اما پرستار، طرف خود را خدا بداند. اگر این احساس در پرستار بیدار شود که کار او برای خداست، به بنده خدا و به انسانِ نیازمند کمک میکند تا رضای الهی را جلب کند. بنابراین کار …
پنهان نماندن تلاشها از علم الهی و پاسخ کریمانهٔ خداوند
عزیزان من! شُکر الهی و قبول الهی از همه چیز بالاتر است: «فان اللَّه شاکرٌ علیم»[1] . یک سر سوزن از تلاشهای شما، از دید علم نافذِ محیطِ الهی دور نخواهد ماند و برای هر کدام یک پاسخ کریمانه از سوی حضرت حق متعال معیّن خواهد شد. این روزها به ماه رمضان و به ماه ضیافت الهی نزدیک میشویم که فرصت عجیب و مغتنمی برای خودسازی و برای نجات دادن نفوس آسیبپذیر و نفوس امّاره بالسّوء و نفوس ظلمانی ما و کشاندن آن بهسوی نور است. در ماه رمضان، اوّل خودمان را نجات دهیم. با خودمان قدری کلنجار برویم؛ …
پاداش الهی رأیدهندگان، چه رأیشان منطبق با منتخب باشد چه نه
… همهى میلیونها [نفری] که از روى احساس مسئولیّت به پاى صندوقهاى رأى رفتند و رأى خود را نوشتند و در صندوق انداختند ــ که این شرط اصلى قضیّه است؛ اِنَّما یَتَقَبَّلُ الله مِنَ المُتَّقین؛[17] این دستور قرآنى ما است ــ باید بدانند حسنات الهى براى آنها نوشته شد؛ چه آن رأیى که آنها نوشتند منطبق شده باشد با این رئیسجمهور منتخب محترمى که بحمدالله امروز مشغول مقدّمات انجام تکلیف و وظیفهى بزرگ خود است، چه منطبق نشده باشد؛ فرقى نمیکند، همه در این جهت یکسانند. این آموزش الهى است، این آموزش قرآنى ما است که هر کس براى خدا کار کند، خداى متعال ضایع نمیکند اجر او را،[18] ولو یک مثقال ذرّهاى باشد. این صحنهى امتحانى بود که مردم وارد شدند.
سهیم شدن یاریکنندگان در ثواب عمل بدون کاسته شدن از سهم دیگران
… قدرت و آن قدرت نباشد و استغنا پیدا کند، هر لحظهای کارِ این کارگر یک حسنه انجام میدهد و یک عبادت میکند. هر کسی به این کار کمک کند، در این عبادت سهیم است و از سهم آن کارگر هم کم نمیشود. آن کسی که به او کمک کرده است، او نیز سهیم میشود. دستگاه خدا این گونه است. گاهی یک عمل انجام میگیرد، ده نفر سهیمند و ده حسنه انجام میگیرد. نه این که یک حسنه تقسیم شود؛ بلکه هر کدام پیش خدای متعال ثواب جداگانه دارند. امروز، این گونه است. امروز، کشور شما این خصوصیت را دارد.
عظمت فوق تصور اجری که خدای عظیم وعده داده است
… اگر بنا بود یک مورچه فکر کند، این مورچه در مقابل من و شما که قرار میگرفت میگفت چه موجود عظیمى! بله، ما نسبت به آن مورچه خیلى عظیمیم؛ پس ببینید مفهوم عظیم براى موجودات مختلف متفاوت است، هرچه موجود کوچکتر باشد، آن چیزى که به نظر او عظیم است هم کوچکتر است؛ هرچه موجود بزرگتر باشد، آن چیزى که به نظر او عظیم است هم بزرگتر است- حالا خدایى که همهی عظمتها ناشى از او است، خدایى که با یک ارادهی او همهی کونومکان به وجود میآید و از بین میرود، خدایى که بزرگتر از آن است که بشود او را اصلاً توصیف کرد -این خدا با این عظمتِ غیر قابل تصوّر- میگوید شما اگر تقوا و احسان پیشه کردید، اجر عظیمى خواهید داشت. ببینید این اجر چیست! این اجر عظیم دیگر آن اجر عظیمى که من و شما بگوییم «واقعاً شما پاداش عظیمى خواهید داشت» نیست؛ این عظمت، یک عظمت فوق تصوّر من و شما است. این مال کیست؟ مال آن جانبازى است که «لِلَّذینَ اَحسَنوا مِنهُم وَ اتَّقَوا»، تقوا و کار نیک [پیشه کرد]. لذا شما جانبازها باید قدر این موقعیّت را بدانید. البتّه سخت است. من میدانم که شما سختى میکشید. محرومیّت از پا و دست و سلامتى و نخاع و چشم و مانند اینها، …
وابستگی ثواب اخروی مجالس عزا به جهت حقیقی آن
مسلّماً شرکت در مجالس مذکور، ثواب اخروی دارد؛ اما ثواب اخروی مجالس عزا، از چه ناحیه و به چه جهت است؟ مسلّماً مربوط به جهتی است که اگر آن جهت نباشد، ثواب هم نیست. بعضی از مردم متوجه این نکته نیستند. همه باید در این مجالس شرکت کنند، قدر مجالس عزاداری را بدانند، از این مجالس استفاده کنند و روحاً و قلباً این مجالس را وسیلهای برای ایجاد ارتباط و اتصالِ هرچه محکمتر میان خودشان و حسینبنعلی علیهالسلام خاندان پیغمبر و روح اسلام و قرآن قرار دهند. این از …
از نویدهای قرآن به مؤمنان و صاحبان عمل صالح
مثلاً یکی از آن موضوعات، پاداش اخرویست؛ یکی از آن نویدها. خود شما در قرآن نظرتان باشد، ببینید که در چندجا، در کجاها، قرآن نوید پاداش اخروی را به مؤمنین و دارندگان ایمان و عمل صالح میدهد. یا یکی از آنها مثلاً برتری و غلبۀ بر دشمن است؛ ببینید در قرآن، آیا جایی هست که خدای متعال به مؤمنین گفته باشد که شما بر دشمنانتان غلبه پیدا میکنید؟ الآن شما جایی را سراغ دارید که قرآن به مؤمنین نوید داده باشد که شما از دشمنانتان، از صف مخالفتان، بالاتر و …
پذیرش نمازها و تلاشهای مؤمنان و پاداش خدا به آنها
… دل بستید، علاقهمند شدید، احترام برایش قائلید، یکهو زیر پا بگذارید یا نه؟ نهاینکه خیال کنید نمازهایی که در مدتی که در مدینه بودید، اوایل رو به بیتالمقدس خواندید، این نمازها را ما به هیچ میگیریم، قبولشان نداریم، قبلۀ بیتالمقدس قبلۀ باطلی بود؛ نه، نهخیر. کارهایی که کردید، همهاش در همۀ مراتب مورد قبول است. تلاشهای شما و سعیهای شما مؤمنان، هم در مورد قبله و هم بهطورکلی، مورد تصدیق و تأیید و مورد پاداش و سپاس خداست. اما این فاصلهای که انجام گرفت برای این بود که ما امتحان کنیم. آیه در این مقوله است. حالا ببینید ما از کجای آیه میخواهیم استفاده کنیم.
حسنهٔ ماندگار بودن کار علمی با هدف معرفت الهی
… که همان طور که در اوّل صحبت عرض کردم و در آغاز این برنامه هم آقای دکتر خرّازی نوشته بودند از قول امیرالمؤمنین، آشنایی با این علوم و وارد شدن در این عرصه ما را با خدا بیشتر آشنا کند، جوانهای ما را با توحید و با معرفت الهی بیشتر آشنا کند؛ سعیتان این باشد. اگر این را هدف قرار دادید، آن وقت هر یک ساعتی که صرف میکنید، یک حسنهی ماندگار است و پاداش الهیِ آن، پاداشِ بسیار عظیمی خواهد بود انشاءالله. ما هم دعا میکنیم که انشاءالله خدا شماها را موفّق بدارد و باز هم از آقای دکتر ستّاری، آقای دکتر خرّازی و بقیّهی آقایان تشکّر میکنیم.
اجر بالای تلاشهای ناپیدا و گزارشنشدهٔ مسئولان دلسوز
البته بنده میدانم که بسیاری از ریزهکاریها و تلاشها و مجاهدتها و اهتمامها هست که نه در گزارشها میآید، نه قابل نوشتن است، بلکه بین خود آن انسانِ با اهتمام و دلسوز و بین خدا باقی میماند که اجر الهی اینها بسیار بالا و باارزش است. گلهای هم من از این معنا دارم که این تلاشها آنچنان که شایسته است منعکس نمیشود. البته میتوان دستگاههای اطّلاعرسانی و صدا و سیما و مطبوعات و ... را مخاطب قرار داد، از آنها گله کرد؛ لیکن بهنظر من از خودِ دولت باید بیشتر از همه گلهمند بود. این کارهایی که …
برتری و ماندگاری پاداش الهی بر تشکر مردم
… عزیز و مسؤولان زحمتکش و محترمِ امر بسیار مهم امنیت! خیلی خوشآمدید. بنده به عنوان برادری کوچک ولی گرانبار از مسؤولیتی عظیم، به خاطر زحمات و رنجهایی که متحمّل میشوید - که جناب آقای موسوی لاری بخشی از آنها را به اشاره بیان کردند - از همه شما تشکّر میکنم. البته تشکّر من و امثال من چیز ارزشمندی نیست، اعتبارىِ محض است؛ اما آنچه که پیش خداست، حقیقىِ محض است؛ هم بهتر و هم ماندگارتر است؛ «و ما عنداللَّه خیر و ابقی».[1] انشاءاللَّه مشمول تشکّر و پاداش الهی باشید.
پاداش سریع الهی و کوتاه نمودن سالهای رنج پس از گذشتن
… روح داشت و آن روح، عبارت از اخلاص بود. اگر آن روح نبود، همهی این کارها ارزش نداشت؛ اثر هم نمیکرد. اخلاص! اخلاص این مرد، چه زود نتیجه داد! چهل روز از وفات او گذشته، ببین چه دستگاهی! و این دستگاه، تا ابد خواهد ماند. عزیزان من! این دستگاه، از بین رفتنی نیست. خدای متعال، زود جواب داد؛ چون هفت سال و چهارده سال، وقتی که در حال گذشتن است، خیلی زیاد به نظر میآید؛ ولی وقتی که گذشت، شما میبینید یک «لحظه» بود و تمام شد! در مقابل عمر دنیا، چهارده سال چیست؟ در مقابل عمر خود ما هم چهارده سال چیست؟ گاهی انسان، شبها یا روزهایی را میگذراند و بهنظرش خیلی طولانی و دراز میآید؛ لحظهها این گونه است دیگر. البته خدای متعال، لحظهلحظه را حساب میکند؛ اما وقتی خود انسان، پشت سرش را نگاه …
عوض بهتر الهی در برابر گذشتن از امور دنیا
هر شغلى، هر مقامى، یک اقتضائاتى دارد. انسان باید آن اقتضائات را قبول کند. التزام به شىء، التزام به لوازم آن است. با این لباس، از برخى از چیزها باید گذشت. البتّه در قبال هر چه انسان در دنیا از آن بگذرد، خداى متعال چیزى دارد که «فیهِ قُرَّةَ اَعیُن»؛[6] بهتر از آن را خدا میدهد. از چیزهایى باید گذشت. یک جوان همسنّ شما، فرض بفرمایید در خیابان اگر راه برود، با رفیقهایش شوخى بکند، قهقهه هم بزند، دنبال هم[دیگر] هم بدوند، کسى نمیگوید چرا، امّا شما که معمّمید نمیشود بکنید. حالا این یک مثال کوچک بود. از این قبیل هست چیزهایى که انسان وقتى …
برتری سپاس الهی و پاداش معنوی بر نشان دنیوی
… این توفیق را هم به ما بدهد که بتوانیم یاد رزمندگان عزیز و شجاعتهاى بزرگ آنها را همیشه زنده بداریم؛ این یک وظیفهی قطعى است که بر عهدهی ما است و اهدا و تقدیم این نشان به شما هم به همین معنا است؛ بزرگداشت شجاعت و فداکاریاى است که از شما در آن برهه صادر شده. این چیز کوچکى است؛ چیزى است که در اختیار ما است و آنچه مهمتر و بزرگتر است، سپاس الهى و پاداش معنوى تمامنشدنى است.