برجستهترین پاراگرافهای هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.
تهیهشده با هوش مصنوعیپاداشی که خداوند در برابر عمل و رنج بندگان وعده داده است.
امام خمینی
پاداش عمل برای خدا تنها از خدا و ناتوانی دیگران از اجر دادن
… میکند، ارزش برای این ما نمیتوانیم حساب بکنیم که ارزش این چقدر است، اجرت این چقدر است، مگر غیر از خدا میتواند کسی به این اعمال پاداش بدهد؟ مگر طبیعت و زینتهای طبیعت، پاداش یک موجودی است که برای خدا قیام کرده است و برای خدا خودش را به خطر انداخته است؟! آن چیزی که دل ما را خوش میکند این است که برای شما پیش خدای تبارک و تعالی یک حسابی باز است و الّا ما نمیتوانیم از شماها تشکر کنیم یا خدای نخواسته به شما اجر بدهیم. ما همچو قدرتی نداریم، آنچه هست این است که شما از خدا هستید، برای خدا هم کار کردید و خدا هم اجر شما را میدهد. اجری که خدا میدهد، آن ارزش دارد، ارزش عمل شما آن است که خدا به شما میدهد إنَّ اللهَ اشْتَرَی مِنَ الْمُومِنِینَ اَنْفُسَهُم وَ اَمْوَالَهُمْ بِاَنَّ لَهُمُ الْجَنَّهَ[1] جنّت، آن جنتی که لقای خداست، جنتی که لقای دوستان خداست؛ آن برای شما کافی است. و از آن …
تنها خدا میتواند پاداش این خدمتها را بدهد
… زبان گویای افتخار هستید. زبان گویای اسلام هستید. شماها افتخار برای این ملت آفریدید. و شماها بودید که دست قدرتهای بزرگ را، چپاولگر را، معاند با اسلام را، طاغوت را از این مملکت کوتاه کردید. و شما هستید که برای اسلام باز کوشش میکنید و جانفشانی میکنید. و هیچ چیز در مقابل این خدمتها جز خدای تبارک و تعالی، هیچ کس جز خدای تبارک و تعالی نمیتواند به شما اجری بدهد. زحمتهای شما را خدای تبارک و تعالی اجر خواهد داد.
کار برای خدا و طلب اجر از او نه از یکدیگر
… و برای خدا دارید کار میکنید. ملت ما برای خداست که دارند کار میکنند. آن همه جوانها را دادند، برای خدا بود، هیچ برای چیز دیگری نبود. تعقّل ندارد که یک کسی جوانش را بدهد برای اینکه یک خانه پیدا کند یا فرض کنید که شب یک غذای خوبی [پیدا کند]، این معقول نیست. اینها برای خدا آمدند به میدان و همین مطلب در ذهنشان بود که ما برای خدا داریم کار میکنیم و اجرمان را هم از خدا میخواهیم. هیچ طلبی هم هیچ کداممان از هم نداریم. همه برای خدا ان شاء الله، کار کرده باشیم و بکنیم و از خدای تبارک و تعالی اجرش را بخواهیم و خدای تبارک و تعالی خواهد داد، یا اینجا و آنجا، یا آنجا.
مقامات مهیا نزد خدا برای آسیبدیدگان راه خدا
… آنچه که بر همه ما آسان میکند این مسائل را، این است که این امور برای خدا انجام گرفت. شما برای خدا قیام کردید و برای خدا مجروح شدید و بسیاری از برادرها و خواهرهای شما هم برای خدا مقتول شدند. آن چیزی که برای خدا از دست دادید جایی نمیرود، پیش خدا محفوظ است. دنیا وسیله است برای عالَمهای دیگر، و خداوند برای شما مهیا میکند مقامهایی که اگر دیگران ببینند آنها هم آرزو میکنند که مثل شما بودند.
برتری پاداش الهی خدمتگزاران بر هر پاداشی
من گمان میکنم که هیچ پاداشی بالاتر از آن پاداشی که خدای تبارک و تعالی به شما میدهد، و به خدمتگزارها میدهد هیچ پاداشی بالاتر از آن نیست. و هیچ پشتوانهای بالاتر از ایمان نیست. وقتی که یک قومی، یک گروهی، ایمان داشتند، ایمان به خدا داشتند و موظف میدانستند به حسب آن ایمان که خدمت بکنند، این از همه پشتوانهها برای این گروه، برای انسانها، بالاتر است. البته من از شماها تشکر میکنم؛ و ملت هم قدر شما …
امام شهید سید علی خامنهای
اجر دنیوی و اخروی بندهٔ صالح در وعدهٔ الهی
شما در ماه رمضان به سوی صلاح سیر میکنید، میشوید عبد صالح. خدای متعال در دنیا هم به عبد صالح وعده داده است که «اَنَّ الاَرضَ یَرِثُها عِبادیَ الصّالِحون»؛[4] این اجر دنیوی عبد صالح است. در آخرت هم «مَعَ الَّذینَ اَنعَمَ اللهُ عَلَیهِم مِنَ النَّبییّنَ وَ الصِّدّیقینَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصّالِحینَ وَ حَسُنَ اُولئِکَ رَفیقاً»؛[5] آنجا هم عبد صالح در ردیف پیامبران است، در ردیف صدّیقین است، در ردیف شهدا است. ماه رمضان یک چنین قدرتی دارد، یک چنین هنری دارد که انسان آگاه را، متوجّه را، غیر غافل را در این مراتب معنوی پیش ببرد. امیدواریم انشاءالله ملّت عزیز ما و همهی امّت اسلامی و همهی بندگانی که دلشان با خدا است، از معنویّات استفاده کنند، خود را رشد بدهند و پیش …
قطعی بودن پاداش کار خوب و عقاب کار بد
و بدان هر کار خوبى که تو بکنى یک پاداشى دارد ــ برو برگرد ندارد ــ و پشت سر هر کار بدى که بکنى، یک عقابى هست، که اگر توبه نکردى و آن را پاک نکردى، این عِقاب روى آن سوار است، و قطعى است که این عِقاب دنبال کار بد خواهد بود.
پاداش برتر خدا در برابر گذشت از تمتعات و هوسهای حرام
عین همین قضیه در مورد تلاشهای دنیائی ماست. اگر ما از پول بگذریم، از تمتعات و هوسهای بیمورد و حرام بگذریم، کار تاجرانه کردهایم و سود بردهایم؛ چون خدای متعال به خاطر این گذشت، آنچنان پاداشی به ما خواهد داد که همهی آنچه که ممکن بود در این تمتعات به دست بیاوریم، در مقابل آن، صفر و زیر صفر است؛ هیچ است. کار برای خدا اینجوری است. به نظر من این، اساس قضایای ماست.
ثبت تلاشهای پنهان کارگزاران نزد خدا و برتری آن بر پاداش دنیوی
… با مُراجع اخلاق بهتری نشان میدهید، صبر و حوصلهی بیشتری میکنید، هیچ کس هم از شما تشکر نمیکند؛ یعنی کسی نمیفهمد که شما این زحمت را کشیدید، مافوق شما هم نمیفهمد، همکار شما هم ملتفت نمیشود؛ رنجی را تحمل میکنید، بدون اینکه کسی بفهمد یا کسی از شما تشکر کند؛ مردم نفهمیدند، اما خدا فهمید؛ دستگاههای مسئول و ناظر ثبت نکردند، اما کرامالکاتبین ثبت کردند، مأموران الهی اینها را ثبت میکنند. بنابراین یک لحظهی زحمت و تلاش شما هدر نخواهد رفت. اجر الهی خیلی بالاتر از این اجرهای دنیوی است، که ما زبانی از شما تشکر کنیم یا فرض کنید یک فوقالعادهای برای فلان کاری به ما بدهند؛ اینها چیزی نیست، اجر الهی مهم است، قبول الهی مهم است. هیچ کار شما، هیچ تلاش شما نیست که برای خدا انجام بگیرد، مگر اینکه قبول الهی، لطف الهی، اجر الهی و پاداش الهی بلافاصله پشت سر آن هست؛ ولو دیگران نفهمند. با این نگاه باید کار کرد، تلاش کرد.
فراموش نشدن رنجها و محرومیتها در حساب الهی
بروید سراغ کارهای نشدنی، تا بشود. تصمیم بگیرید بر برداشتن کارهای سنگین، تا بردارید. «و لا یخشون احدا الّا الله». خب، زحمتهایش چه؟ رنجهایش چه؟ محرومیتهایش چه؟ جوابش این است که: «و کفی بالله حسیبا»؛ خدا را فراموش نکن، خدا حسابت را دارد. در میزان الهی، رنج تو، محرومیت تو، کفّ نفس تو، حرصی که خوردی، زحمتی که کشیدی، کاری که کردی، خون دلی که خوردی، دندانی که روی جگر گذاشتی، اینها هیچ وقت فراموش نمیشود؛ «و کفی بالله حسیبا».