رفتن به محتوای اصلی
بازگشت به نمایهٔ «ابوذر غفاری»

مقایسهٔ دیدگاه رهبران دربارهٔ «ابوذر غفاری»

برجسته‌ترین پاراگراف‌های هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.

تهیه‌شده با هوش مصنوعیصحابی پیامبر اکرم (ص) که در دوران عثمان به ربذه تبعید شد.

امام خمینی

تشبیه آیت‌الله طالقانی به ابوذر در جایگاهش برای اسلام

… طالقانی یک عمر در جهاد و روشنگری و ارشاد گذراند. او یک شخصیتی بود که از حبسی به حبس و از رنجی به رنج دیگر در رفت و آمد بود؛ و هیچ گاه در جهاد بزرگ خود سستی و سردی نداشت. من انتظار نداشتم که بمانم و دوستان عزیز و پر ارج خودم را یکی پس از دیگری از دست بدهم. او برای اسلام به منزله حضرت ابوذر بود؛ زبان گویای او چون شمشیر مالک اشتر بود؛ بُرنده بود و کوبنده. مرگ او زودرس بود و عمر او با برکت. رحمت خداوند بر پدر بزرگوار او، که در راس پرهیزکاران بود، و بر روان خودش که بازوی توانای اسلام. من به امت اسلام و ملت ایران و عائله ارجمند و بازماندگان او، این ضایعه …

امام شهید سید علی خامنه‌ای

ضعف ابوذر در مدیریت با وجود مجاهدت و راست‌گویی

من جنابعالی را در مدیریّت، ضعیف میبینم. خیلی آدم خوبی هستی، مجاهد فی‌سبیل‌اللّه، رُک‌گو، و آسمان بر راست‌گوتر از او سایه نیفکنده، زمین راست‌گوتر از او را بر خودش حمل نکرده؛ اینها همه به جای خود محفوظ، امّا شما آدم ضعیفی هستی.

مردی خشن و بیابان‌گرد و بی‌خبر از انسانیت پیش از اسلام

ابوذر چه کسی بود؟ ابوذر جز یک مرد خشن بیابان‌گرد بی‌اعتنا به انسانیّتِ بی‌خبر از انسانیّت، چیز دیگری بود مگر؟ ابوذر یک آدمی بود که شما ده‌هزارتایشان را اگر جلوی خودتان ببینید، برایتان اهمیت ندارد که هر ده‌هزار نفرشان با یک زلزله تلف بشوند و فنا بشوند. آدمی که نه می‌فهمد، نه می‌خواهد بفهمد، نه یک‌ذره نشانۀ لطف انسانی در او هست، نه یک‌ذره آثار علاقه‌مندی به خوب شدن در او هست، پابرهنه، کثیف، خشن، توی صحرا بزرگ‌شده؛ یک‌چنین آدمی درمقابل شما قرار بگیرد، نه شما، هر مصلِح بزرگی، هر انسان باعظمتی، چقدر دل برای این‌گونه آدم می‌سوزاند؟ مصلحینِ به‌اصطلاح بزرگِ عالم، آنهایی که خودشان را مصلِح و مصلِح بزرگ می‌دانند، از آدم‌های حسابی‌تر از آنها هم می‌نالند که قدر ما را ندانستند، …

مخالفت با کعب‌الاحبار و نفی صلاحیت او در احکام اسلام

… است. او برای خاطر پول، عالِم بود. وقتی در اسلام به کعب‌الاحبار آن‌همه پول بدهند، عنوان «اهل ذمّه»[10] هم رویش نباشد، کنار خلیفه هم بنشیند، می‌آید مسلمان می‌شود؛ مسلمانی برای او آب‌ونان دارد، مقام و پول دارد. وقتی هم لازم شد، طبق فتوای خودش دستور می‌دهد. اما فتوای ابوذر این نیست؛ ابوذر او را با عصا زد و گفت تو حق نداری دربارۀ احکام اسلام حرف بزنی.

مبارزات بی‌امان با معاویه و سازش‌ناپذیری با او

..معاویه این مطلب را خیلی زود فهمید، احساس کرد که چندتا از این افراد زبدۀ راوی حدیث را باید دور خودش جمع کند؛ اما خب، افراد زبده چه کسانی‌اند؟ ابوذر غفاری، سلمان فارسی. ابوذر غفاری که با معاویه کنار نمی‌آید، ابوذر غفاری اگر بتواند، شمشیر را برمی‌دارد و به فرق سر معاویه می‌زند. مبارزات بی‌امان ابوذر را با معاویه، همۀ شما یا شنیده‌اید و می‌دانید، یا باید بشنوید و بدانید...نه سلمان‌ها، نه ابوذرها، نه عمارها، نه بقیه، نمی‌توانند [با معاویه] کنار بیایند. چه‌کار کنند؟ مجبورند بگردند چهره‌های ناشناختۀ ناموجّه را با تبلیغات، با استفادۀ از قدرت، با استفادۀ از زر و زور، موجّه و فریبنده کنند و به‌صورت یک صحابی بزرگ درمقابل مردم نگه دارند، که مردم بگویند هرکس می‌خواهد حدیثی بشنود، از اینها بشنود. این چهره‌ها چه …

اعتراض به سخن گفتن کعب‌الاحبار از احکام اسلام

… نشده است؛ زمان عمر مسلمان شد، و زمان عثمان هم از دنیا رفت! بعضی «کعب الاخبار» تلفّظ میکنند که غلط است؛ «کعب الاحبار» درست است. احبار، جمع حبر است. حبر، یعنی عالمِ یهود. این کعب، قطب علمای یهود بود، که آمد مسلمان شد؛ بعد بنا کرد راجع به مسائل اسلامی حرف زدن! او در مجلس جناب عثمان نشسته بود که جناب ابیذر وارد شد؛ چیزی گفت که ابیذر عصبانی شد و گفت که تو حالا داری برای ما از اسلام و احکام اسلامی سخن میگویی!؟ ما این احکام را خودمان از پیامبر شنیده‌ایم[49].
همهٔ شاهدهای امام شهید سید علی خامنه‌ای