رفتن به محتوای اصلی

ابرقدرت‌ها

نام‌های دیگر: ابرقدرت

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

قدرت‌های بزرگ جهانی، به‌ویژه آمریکا و شوروی، و سلطهٔ آنان بر ملت‌ها.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در اولین کنگره بین‌المللی نهج‌‌البلاغه— ۱۳۶۰/۰۲/۲۹

سیر زمانی

از ۱۳۶۰ تا ۱۴۰۳
۱۳۶۰۱۴۰۳

فقط سال ۱۳۷۱همهٔ سال‌ها

تعریف در کلام رهبر

ابرقدرت‌ها با انقلاب ما مخالف بودند. و ابرقدرت‌ها مجسّمه‌ى شر و فسادند؛ شریر واقعى و درجه‌ى اوّل، ابرقدرت‌ها هستند؛ یعنى حکومتها و سردمدارانى که بخشى از دنیا در قبضه‌ى قدرت آنها است و در امور ملّتها هم ــ غیر از ملّت خودشان ــ دخالت میکنند. البتّه یک روز دو ابرقدرت در دنیا وجود داشت ــ ابرقدرت غرب که آمریکا بود و ابرقدرت شرق که شوروى بود ــ امروز این تقسیم‌بندى وجود ندارد؛ ترکیب و تشکیل سیاسى عالم به شکل دیگرى است، امّا امروز هم مثل همیشه، سران قدرتهاى بزرگ شیطانى که وجود آنها مجسّمه‌ى شر و فساد است، با این انقلاب از بن دندان مخالفند. چه کسى شک میکند در اینکه دولتى مثل دولت آمریکا مظهر شر و فساد است؟ چه عمل شرارت‌بارى را در دنیا سراغ دارید که اینها انجام نداده باشند؟ کشتار انسانها؛ دیدید که در طول این سالهاى متمادى در آفریقا، در آسیا، در آمریکاى لاتین، در خاورمیانه، در دریا، در صحرا، هر جایى که آمریکایى‌ها احساس کردند آنجا منافعى دارند و آن منافع متوقّف بر این است که عدّه‌اى انسان کشته بشوند، دریغ نکردند.[1] حالا شعار طرف‌دارى از حقوق بشر را میدهند! خب، همیشه شیطانهاى عالم همین‌‌جور بوده‌اند.
هدف سوم این است که اصل مذاکره با ایران، برای امریکا به عنوان ابرقدرت، بسیار مهم است. ممکن است بعضی تعجّب کنند و بگویند مگر ایران چیست که برای امریکای ابرقدرت، مهم است که با ایران پشت میز مذاکره بنشینند!؟ بله، بسیار مهّم است. اتّفاقاً چون ابرقدرت است، برایش خیلی مهّم است. ابرقدرت، یعنی آن قدرتی که از همه قدرتهای سیاسی دنیا بالاتر است و میتواند اراده خود را بر آنها تحمیل کند.

وانمود به ابدی و تغییرناپذیر بودن قدرت خود برای تسلیم دیگران

… آن‌که با حذفش به کلى دنیا عوض شد، همین قطب شرق بود که کسى این گمان را درباره‌اش نداشت. این، درس مهمى است، که در صحنه‌ى سیاست عالم، ما وقتى مى‌خواهیم وضع خود و محاذات خودمان را با قدرتها و دولتها در نظر بگیریم، هرگز این را فرض نکنیم که این، یک شکل ابدى دارد. صرفه و صلاح قدرتهاى بزرگ این است که وانمود کنند این قدرت، ابدى است؛ تغییر ناپذیر است؛ چاره‌اى ندارید و باید با این وضع بسازید. چه کار مى‌توانید بکنید!؟ اتم دارد، فنآورى دارد، علم دارد، دانشمند دارد؛ حال شما تلاش کنید، مثلاً چه کار مى‌توانید بکنید!؟ صرفه‌ى آنها در این است که این را به ما وانمود کنند. اما واقعیت قضیه، این نیست. اتم داشت، علم داشت، فنآورى داشت، اول فاتح فضا بود، آخرش هم …

زوال یک ابرقدرت مایهٔ امید ملت‌های ضعیف و عبرت هوشمندان

… دست آوردند، کشورها و ملتهای مسلمان نیز به این امتیازات برسند. میلیونها مسلمان در این منطقه و در همسایگی ما توانستند آشکارا و با صراحت، آرزوها، آرمانهای اسلامی و فرهنگ خود را بر زبان بیاورند و آن را مطرح کنند؛ در حالی که دهها سال از این حقّ طبیعی محروم بودند. جهت دوم این است که زوال یک ابر قدرت در دوران کنونی، که دوران تاخت و تاز ابرقدرتها در صحنه جهانی و عرصه زندگی ملتها بود، حادثه‌ای است که می‌تواند ملتهای ضعیف را امیدوار کند؛ برای هوشمندان عالم عبرتی باشد و فروغ امیدی در دل بسیاری از مردم عالم بیفروزد.