نامه به آقای سید احمد خمینی (خانوادگی)

بسمه تعالی‌

24 شعبان 96

احمد عزیزم‌

دو مکتوب از شما با هم واصل؛ یکی تاریخ 9 شعبان و دیگری بی‌تاریخ بود. سلامت و توفیق شما را از خداوند تعالی خواستارم. تلگراف تسلیت هم مستقیماً به من دادند، موجب بسی ناراحتی شد [۱]. من هم به شما تسلیت می‌دهم. خداوند ایشان را رحمت کند.

نمی‌دانم منبر شخص مذکور مشتمل بر چه مطالبی بوده که موجب ناراحتی آقایان شده است؛ [۲] در هر صورت این امور می‌گذرد. کاغذ جوف را که خط عموی مرحوم است به آقای آقا منصور [۳] بدهید. از سلامت خودتان بیشتر مطّلعم کنید. محلی که عمو دفن شدند علی بن جعفر [۴] است یا جای دیگر؟ نمی‌دانم خانم چه وقت خیال مراجعت دارند؛ آیا با حسین می‌آیند یا نه؟ داداش حالش خوب است و غالباً ناهار و شام با هم هستیم. از خداوند تعالی خوشی و سلامت همه را خواهانم. و السلام علیکم.

پدرت‌

حضور حضرت آقا [۵] سلام برسانید و از سلامت ایشان مطلعم کنید.

پاورقی‌ها

[۱] آقای سید احمد خمینی در باره پاورقیهای این نامه چنین مرقوم داشته‏اند:. ۱- مقصود تلگراف تسلیت فوت حضرت آقای حاج سید نور الدین هندی، برادر امام است. من تلگراف را برای برادرم‏[ آقا مصطفی‏] ارسال کردم تا ایشان بتدریج خبر را به امام بگویند اما کارکنان دفتر امام خمینی در نجف مستقیماً آن را به ایشان دادند و از آنجایی که امام به اخوی مکرمشان خیلی علاقه‏مند بودند شدیداً متاثر شدند.[۲]- احتمالًا آیت اللَّه خزعلی منبر رفته بودند که موجب ناراحتی ماموران رژیم شاه شده بود.[۳]- فرزند ارشد مرحوم آقای هندی.[۴]- امام زاده‏ای در قم.[۵]- آقای سید مرتضی پسندیده.