نامه به آقای سید احمد خمینی (خانوادگی)

بسمه تعالی‌

27 ع 2 94

احمد عزیزم‌

دو طغرا [۱] مرقوم شما واصل شد. از سلامت شما و نورچشمان عزیزم خوشوقت شدم. امید است همگی سلامت و سعادتمند باشید. در موضوعی که نوشته بودید با اوضاع بسیار وخیم و تزلزل حوزه و بلاتکلیفی همه برای ما میسور نیست که تحصیل اجازه کنیم. [۲] و از آن طرف- بر فرض امکان به وجه بعید- از رسوایی مغرضین اینجا و آنجا غافل نباشید. در هر صورت عجالتاً اقدام نکنید تا تکلیف خود ما و سایرین معلوم شود.

از خداوند تعالی اصلاح امور را بر وفق دلخواه خواستارم. به همه دخترها و به خانم خودتان سلام برسانید. حسن [۳] را می‌بوسم. و السلام علیک.

پدرت‌

پاورقی‌ها

[۱] فقره، عدد.[۲]- آقای سید احمد خمینی در این باره چنین توضیح می‏دهد:« اخراج ایرانی‏های مبارز از عراق موجب شد به حضرت امام پیشنهاد کنم در صورت اخراج ایشان، در یکی از کشورهای اسلامی اجازه اقامت بگیریم. بیشتر در ذهنم سوریه یا لبنان و در مرحله بعد پاکستان بود».[۳]- آقای سید حسن خمینی، فرزند آقای سید احمد خمینی.