اجازه نامه به آقای حسین محقق قمی، در امور حسبیه و شرعیه
رهبر کبیر انقلاب امام خمینی
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمد للَّه رب العالمین، و الصلاه و السلام علی محمد و آله الطاهرین، و لعنه الله علی اعدائهم اجمعین.
و بعد، جناب مستطاب عماد الاعلام و ثقه الاسلام آقای آقا میرزا حسین محقق قمی- دامت افاضاته- که مدتها عمر شریف را صرف در تحصیل علوم شرعیه نمودهاند و بحمد الله به کمالات علمیه و عملیه نایل شدهاند و به صلاح و سداد و وثاقت موصوف میباشند، از قِبَل حقیر مجازند در تصدی امور حسبیه و شرعیه که در عصر غیبت ولی امر- عجل الله تعالی فرجه الشریف- از مختصات فقیه جامع الشرایط است «فله التصدی لما ذکر مع مراعاه الاحتیاط»؛ و نیز جناب ایشان مجازند در اخذ سهم مبارک امام- علیه السلام- و صرف آن در اعاشه خودشان به نحو اقتصاد مادامی که اشتغال به تحصیل یا ترویج دارند، و ایصال بقیه را نزد حقیر برای صرف در حوزه مقدسه علمیه.
«و اوصیه- ایّده الله تعالی- بما اوصی به السلف الصالح من ملازمه التقوی و التجنب عن الهوی و التمسک بعروه الاحتیاط فی الدین و الدنیا؛ و ارجو منه ان لا ینسانی من صالح دعواته»؛ و السلام علیه و علی اخواننا المومنین و رحمه الله و برکاته.
به تاریخ 27 شهر شعبان المعظم 1381
روح الله الموسوی الخمینی