اجازهنامه۱۳۴۸/۰۸/۱۲
صحیفهٔ امام خمینی، جلد ۲، صفحهٔ ۲۵۰اجازه نامه به آقای سید باقر موسوی درچهای، در امور شرعیه
رهبر کبیر انقلاب امام خمینی
نجفموسوی درچهای، سید محمد باقر
مخاطب:شخصی معین (نامه، حکم یا اجازه)تهیهشده با هوش مصنوعی
بسم الله الرحمن الرحیم
بعد الحمد و الصلاه، جناب مستطاب عمده الاعلام و مروّج الاحکام آقای آقا سید محمد باقر موسوی درچهای- ایّده الله تعالی- مجازند در اخذ سهم سادات عظام- کثّر الله نسلهم المبارک- به مقدار اعاشه خودشان به نحو اقتصاد و اگر به قدر کفاف به ایشان نرسید مجازند در اخذ سهم مبارک امام- علیه السلام- به مقدار اعاشه خودشان به نحو اقتصاد مادامی که اشتغال به یکی از امور شرعیه دارند.
«و اوصیه- ایّده الله تعالی- بما اوصی به السلف الصالح من ملازمه التقوی و التجنب عن الهوی و التمسک بعروه الاحتیاط فی الدین و الدنیا؛ و ارجو منه ان لا ینسانی من صالح دعواته»؛ و السلام علیه و علی اخواننا المومنین و رحمه الله و برکاته.
در تاریخ 22 شهر شعبان المعظم 1389
روح الله الموسوی الخمینی
