اجازهنامه۱۳۴۸/۰۶/۰۴
صحیفهٔ امام خمینی، جلد ۲، صفحهٔ ۲۴۴اجازه نامه به آقای شیخ رمضانعلی معلمی، در امور شرعیه
رهبر کبیر انقلاب امام خمینی
نجفمعلمی، رمضانعلی
بسم الله الرحمن الرحیم
بعد الحمد و الصلاه، جناب مستطاب عمده الفضلاء مروّج الاحکام آقای آقا شیخ رمضانعلی معلمی- ایّده الله تعالی- مجازند در امور شرعیه که منوط است به اذن حاکم شرعی با مراعات احتیاط پس از تشخیص حکم و موضوع؛ و نیز مجازند در اخذ سهم مبارک امام- علیه السلام- و صرف آن را در اعاشه خودشان به نحو اقتصاد، و ایصال ما زاد را به این جانب برای حفظ حوزههای علمیه مهمه.
«و اوصیه- ایّده الله تعالی- بما اوصی به السلف الصالح من ملازمه التقوی و التجنب عن الهوی و التمسک بعروه الاحتیاط فی الدین و الدنیا؛ و ارجو منه ان لا ینسانی من صالح دعواته»؛ و السلام علیه و علی اخواننا المومنین و رحمه الله.
به تاریخ 12 شهر جمادی الثانیه 1389
روح الله الموسوی الخمینی