نامه [به آقای خادمی؛ پاسخ به نامه]

بسمه‌تعالی‌

6 ربیع‌الثانی 86

به عرض عالی می‌رساند، مرقوم محترم که حاکی از سلامت مزاج مبارک بود موجب تشکر گردید. از مطالبش مطلع شدم. غرض اینجانب جز حفظ حیثیات سرکار نبوده و نیست. به طوری که مرقوم شده است این موسسه موافق صلاح است و یَری‌ الشاهد مالایَری‌ الغایب. و ممکن است بعضی‌ها که مطالبی گفتند یا بی‌اطلاع بوده یا غرض در کار بوده است. در هر صورت جنابعالی هرطور صلاح می‌دانید عمل فرمایید. راجع به کمک نکردن دیگران در شهریه، مرقوم شده بود گرچه مبهم بود، لکن به‌حسب قواعد همین نحوها باید باشد و تاکنون هم انتظار نمی‌رفت ادامه داشته باشد با این سختیها و گرفتاریها. از نظر اینجانب هم مطلب مهم نیست. مقصود ادای وظیفه است هر وقت میسور نشد شاید بهتر باشد و مسئولیت کمتر.

از جنابعالی در مظان استجابت دعوات، امید دعای خیر دارم. والسلام علیکم و رحمهالله.

روح‌الله الموسوی الخمینی‌

پاورقی‌ها

[۱] پشت پاکت نامه چنین مرقوم شده است:« اصفهان، خدمت ذیشرافت حضرت مستطاب سید العلماء العاملین و حجتالاسلام والمسلمین آقای حاج آقا حسین خادمی- دامت برکاته».