اجازه نامه به آقای محمد حکمت گنابادی، در امور حسبیه و شرعیه
رهبر کبیر انقلاب امام خمینی
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمد للَّه رب العالمین، و الصلاه و السلام علی محمد و آله الطاهرین، و لعنه الله علی اعدائهم اجمعین.
و بعد، جناب مستطاب عمده الاعلام و مروّج الاحکام آقای آقا شیخ محمد حکمت گنابادی- دامت افاضاته- از قِبَل حقیر مجازند در تصدی امور حسبیه و شرعیه بعد التشخیص، حکماً و موضوعاً «فله التصدی لما ذکر مع مراعاه الاحتیاط»؛ و نیز مجازند در اخذ سهم مبارک امام- علیه السلام- و صرف آن در اعاشه خودشان به نحو اقتصاد و ایصال بقیه را به این جانب برای صرف در حوزههای علمیه.
«و اوصیه- ایّده الله تعالی- بما اوصی به السلف الصالح من ملازمه التقوی و التجنب عن الهوی و التمسک بعروه الاحتیاط فی الدین و الدنیا؛ و ارجو منه ان لا ینسانی من صالح دعواته»؛ و السلام علیه و علی اخواننا المومنین و رحمه الله و برکاته.
به تاریخ 24 شهر ذی الحجه الحرام 1387
روح الله الموسوی الخمینی