اجازه نامه به آقای محسن غروی قوچانی، در امور حسبیه و شرعیه‌

بسم الله الرحمن الرحیم‌

بعد الحمد و الصلاه، فان فضیله العالم العامل ثقه الاسلام الشیخ محسن الغروی- دامت افاضاته- مجازٌ عنی فی تصدی الامور الحسبیّه و الشرعیه التی هیَ موکوله فی عصر الغیبه الی الفقیه الجامع للشرائط؛ فله التصدی لما ذکر مع مراعاه الاحتیاط؛ و ایضاً هو مجازٌ عنی فی اخذ سهم الامام- علیه السلام- و صرفه فی معیشته علی نهج الاقتصاد، و ایصال الباقی الَیَّ للصرف فی الحوزات العلمیه الدینیه.

و اوصیه- ایّده الله تعالی- بما اوصی به السلف الصالح من ملازمه التقوی و التجنب عن الهوی و التمسک بعروه الاحتیاط فی الدین و الدنیا؛ و ارجو من جنابه ان لا ینسانی من صالح دعواته؛ و السلام علیه و علی اخواننا المومنین و رحمه الله و برکاته. [۱].

و کان التحریر فی 24 شهر ذی الحجه الحرام 1386

روح الله الموسوی الخمینی‌

پاورقی‌ها

[۱] ترجمه:« بسم اللَّه الرحمن الرحیم- بعد از حمد و صلاه، جناب عالم عامل، ثقه الاسلام شیخ محسن غروی- دامت افاضاته- از طرف این جانب مجازند در تصدی امور حسبیه و شرعیه که در عصر غیبت بر عهده فقیه جامع الشرایط است؛ پس بر ایشان است تصدی آنچه که ذکر شد با مراعات احتیاط؛ و نیز از طرف این جانب مجازند در اخذ سهم امام- علیه السلام- و صرف آن در معیشت خود به نحو اقتصاد و ایصال باقی آن به این جانب جهت صرف در حوزه‏های علمیه دینی. و سفارش می‏کنم او را- ایّده اللَّه تعالی- به آنچه که سفارش کرده‏اند سلف صالح بدان از التزام به تقوا و دوری از هوای نفس و چنگ زدن به ریسمان احتیاط در دین و دنیا. و از ایشان می‏خواهم که مرا در دعاهای شایسته خویش فراموش نکنند. و السلام علیه و علی اخواننا المومنین و رحمه اللَّه و برکاته».