اجازه نامه به آقای اسماعیل انتصاری مازندرانی، در امور حسبیه و شرعیه
رهبر کبیر انقلاب امام خمینی
بسم الله الرحمن الرحیم
7 جمادی الاول 1386
الحمد للَّه رب العالمین، و الصلاه و السلام علی محمد و آله الطاهرین، و لعنه الله علی اعدائهم اجمعین.
و بعد، جناب مستطاب شیخ الاعلام و حجت الاسلام آقای آقا شیخ اسماعیل انتصاری مازندرانی- دامت افاضاته- از قِبَل حقیر مجازند در تصدی امور حسبیه و شرعیه که در عصر غیبت ولی امر- عجل الله تعالی فرجه الشریف- از مختصات فقیه جامع الشرایط است «فله التصدی لما ذکر مع مراعاه الاحتیاط»؛ و نیز مجازند در اخذ سهم مبارک امام- علیه السلام- و نصف آن در اختیار ایشان است که صرف در اعاشه خودشان به نحو اقتصاد کنند و ما زاد آن را در محالّ مقرره شرعیه صرف کنند و نصف دیگر را به این جانب یا وکیل این جانب در قم برسانند برای ادامه حوزههای علمیه.
«و اوصیه- ایّده الله تعالی- بما اوصی به السلف الصالح من ملازمه التقوی و التجنب عن الهوی و التمسک بعروه الاحتیاط فی الدین و الدنیا؛ و ارجو من جنابه ان لا ینسانی من صالح دعواته»؛ و السلام علیه و علی سایر اخواننا المسلمین و رحمه الله و برکاته.
به تاریخ هفتم شهر جمادی الاولی 1386
روح الله الموسوی الخمینی