نامه به آقای سید عز الدین حسینی و تقاضای بازگشت به زنجان‌

بسمه تعالی‌

خدمت جناب مستطاب سید الاعلام و حجت الاسلام و المسلمین آقای حاج سید عز الدین امام- دامت برکاته- به عرض عالی می‌رساند، مرقوم شریف که حاکی از سلامت وجود شریف و حاوی تفقد از این جانب بود موجب تشکر گردید. سلامت و سعادت جنابعالی را از خداوند تعالی خواستار است. مدتها است که به نظرم می‌رسید از جنابعالی تقاضا کنم زنجان را که مرکزی حساس است از وجود خودتان خالی نگذارید، اکنون که مجاهدات علمای اعلام زنجان و اهالی محترم- ایَّدهم الله تعالی- نقطه عطفی شده و فعالیتهای اسلامی چشمگیری در آنجا انجام می‌گیرد این تصور قوّت گرفته است، البته عذری را که مرقوم داشته‌اید موجه بود و با آن ترتیب صلاح نبود لکن اکنون که دستگاه جبار به انهدام گرایش پیدا کرده و اساس آن مسائل به هم ریخته شده است به نظر می‌رسد که وجود جنابعالی در آنجا مفیدتر برای فعالیتهای اسلامی باشد.

ایران جنگزده امروز احتیاج به نوسازی دارد و این امر محتاج به تشریک مساعی جمیع اقشار ملت است که باید به همت بزرگان و علمای اعلام صورت بگیرد. مسامحه در نظارت امور بلاد به وسیله علما و معتمدین و پشتیبانی ملت، موجب ضررهای جبران ناپذیر است؛ لهذا از جنابعالی تقاضا می‌شود که در صورت عدم محذور شدید به زنجان تشریف ببرید و با راهنمایی خود، امور را اصلاح و با تشریک مساعی علمای اعلام و سایر محترمین مسائل مهمه را حل فرمایید. از خداوند تعالی اصلاح امور مسلمین را خواستارم. از جنابعالی امید دعای خیر دارم. و السلام علیکم و رحمه الله.

19 شهر صفر 99- روح الله الموسوی الخمینی‌