نامه به آقای محمد تقی فلسفی (عزای عمومی در نوروز سال 1342)

بسم الله الرحمن الرحیم‌

به عرض عالی می‌رساند، ان شاء الله مزاج محترم خالی از کسالت است. تلگرافی به قزل‌قلعه [۱] کردم. پس از آنکه مخابره شد مژده بیرون آمدنتان را دادند. «ذهب العناء بقی الاجر» [۲] تصمیمی که ما برای نوروز امسال گرفتیم به نظرم موثر و خوب است، لکن با اختلاف سلیقه‌ها باز برخورد کرده. انصافاً ما برای کوبیده شدن خوب هستیم! در هر صورت به گمان بنده اگر جنابعالی و حضرت آیت الله والد و آیت الله آملی و آیت الله آشتیانی اعلامیه [ای‌] به مضمون اعلامیه ما یا هر طور صلاح می‌دانید مشترکاً یا جداگانه انتشار دهید موثر خواهد بود. البته باید اسم وفات حضرت صادق- سلام الله علیه- برده نشود و با صراحت نوشته شود برای صدماتی که در این سال به اسلام وارد شده است. اگر آقای آشتیانی هم حاضر نشد بقیه کافی است و عمل دولت که جدیت دارد مذهب را به اسم حضرت صادق بکوبد، خنثی می‌شود. چون شنیدم دولت هم چنین تظاهری می‌خواهد بکند. و السلام علیکم.

روح الله الموسوی الخمینی‌

پاورقی‌ها

[۱] زندان قزلقلعه تهران. [۲]- درد و رنج گذشت و پاداش آن پایدار است.