بیانات در دیدار اعضاى شوراى مرکزى جنبش حزباللّه لبنان
رهبر شهید انقلاب امام سید علی خامنهای
بسم الله الرّحمن الرّحیم[1]
به نظر من، آنچه براى شهید عزیزمان، آقاى سیّدعبّاس موسوى پیش آمد، بهترین سرانجامى است که براى یک مجاهد فىسبیلالله ممکن است پیش بیاید. بهتر از این نمیشود براى کسى که در راه خدا تلاش میکند چیزى را فرض کرد. ما هم همین آرزو را داریم، [امّا] ایشان موفّق شد و زودتر رسید. البتّه براى ما مصیبت است و براى صحنهى لبنان و بخصوص حزبالله یک قربانى دادن در راه خدا است. مرحوم شهید سیّدعبّاس شخص برجستهاى بود. در او خصوصیّات بسیار خوبى با هم جمع شده بود؛ دین و تقوا و متانت را همراه کرده بود با هوش و شجاعت. فداکارى او را ما در صحنهى لبنان تجربه کردیم و جوش و خروش او و همّ و غمّ او براى مسئلهى لبنان را ما اینجا از نزدیک خودمان لمس کردیم.
من فراموش نمیکنم آن روزهاى سخت و محنتبار درگیرىهاى داخلى را[2] که ایشان آمد اینجا پیش ما و تقریباً هفت ساعت با ما در یک جلسه نشست براى اینکه به یک نتیجهاى برسیم.[3] و ما میدیدیم که چقدر ایشان پُرخروش و مُهتمّ[4] به مسائل مردم و مجاهدین بود. خداوند او را رحمت کند، با اولیائش محشور کند و به این مظلومیّتى که علاوهى بر شهادت براى او پیش آمد، اجر وافرى به او و به کسانش بدهد. و ما به خانوادهى ایشان و کسان ایشان و دوستان ایشان، به والدین ایشان به خاطر این حادثه و به خاطر شهادت همسرش و فرزندش مجدّداً تبریک و تسلیت میگوییم.
این مسئولیّت، امروز بر دوش شما برادر عزیز ما، آقاى آسیّد حسن نصرالله است. ما شما را هم با همان چشم نگاه میکنیم. همیشه شما را از صمیم قلب دوست میداشتیم و شایسته میدانستیم و خدا را شکر میکنیم بر این انتخاب خوب؛ و برادرانه عرض میکنیم که بار مسئولیّت، خیلى سنگین است. اگرچه شما بحمدالله آمادهاید امّا باید روزبهروز بیشتر خودتان را آماده کنید. مسئولیّت سنگین است. مردم، همانطور که گزارش کردید، روح و جسم خودشان را در اختیار گذاشتهاند و دشمن هم خشن و وحشى است. خیلى باید با رعایت همهى جوانب حرکت کرد. هم بایستى جهاد را اصل دانست، ثانیاً باید حزم[5] و احتیاط را در این کار به کار گرفت، ثالثاً بایستى با صحنهى پیچیدهى لبنان هوشمندانه برخورد کرد. مردم در جهاد اصلند. هر چه ممکن است بایست اعتماد آنها جلب بشود. افزایش کمّى و کیفى که بحمدالله در برنامهى شما هست، صد درصد مورد تأیید من است.
در این کار به اعتقاد من بایستى مهمترین امر در ذهنتان این باشد که به خدا توکّل کنید و حقیقتاً به معناى واقعى کلمه از او کمک بخواهید و به او استغاثه کنید. اشخاص ماها عَجَزهاى[6] بیش نیستیم. این عجز را بایستى به قدرت بىنهایت پروردگار وصل کنید تا بکلّى آسیبناپذیر بشوید. من طهارت شما و صفاى شما را میدانم امّا روزبهروز باید این بیشتر بشود. توسّلاتتان و توجّهات به پروردگار را بیشتر کنید. بخصوص توسّلاتتان به حضرت حق را زیاد کنید. نوافل وسیلهى مهمّى هستند؛ مخصوصاً نافلهى شب. شماها ببینید که خداى متعال در سورهى مزّمّل با پیغمبر خودش چه جور حرف میزند. بعد از آنکه او را به برخاستن شب و تضرّع در نیمهى شب امر میکند، بعد میفرماید: اِنّا سَنُلقی عَلَیکَ قَولًا ثَقیلًا.[7] قیام او البتّه با قیام امثال ما فرق میکند؛ طبعاً آن ثقلى هم که بر دوش آن بزرگوار هست، با ثقلهایى که بر دوش لاغر و ضعیف ما هست فرق میکند و به همان نسبت، خود ما هم کوچک و ضعیفیم؛ [امّا] همان تمرین براى ما هم لازم است.
من یافتم در زندگى امام بزرگوارمان (رضوان الله علیه) ــ که یک بار عظیمى بدون سابقه بر دوش او قرار گرفت ــ که خودش را تقویت میکند با اتّصال و ارتباط معنوى و قلبى. این اواخر معمولاً ماه رمضانها ایشان ملاقات نمیکردند. من بعد از ماه رمضان که ایشان را زیارت میکردم، بوضوح میدیدم ایشان نورانىتر شده؛ و همین بود که این پیرمرد نودساله تا آن آخرین ماههاى عمرش مثل کوه ایستاده بود! در فصل ضعف و انحطاط جسمى و ارادى در انسان.
جوان از لحاظ روحى و جسمى ــ هر دو ــ قوى است امّا این را بایستى وصل کند به خداى متعال تا در او هیچ چیزى نفوذ نکند. به هر حال در این مبارزهى عظیمى که در مقابل شما است و باید این مبارزه را ادامه بدهید، من واجب میدانم تقویت جانب معنوى را.
نکتهى دیگر این است که این شور و هیجان مردم یک شور و هیجان صادقى است امّا این احساسات صادقه معلوم نیست که تا چه زمانی به خودى خود باقى خواهد ماند. گذشت زمان، همهچیز را کهنه میکند. بایستى آنچه را امروز وجود دارد و در دسترس شما است، به عنوان یک سرمایهى عظیم به کار بزنید. آنچه از این درگیرىها و مقاومتها انجام گرفته خوب بوده لکن بایستى از این وضع استفاده کرد براى سازماندهى قوىتر و محکمتر، ایجاد وحدت در صحنه، پایهگذارى یک اصول غیر قابل تخلّف.
ما شما را دعا میکنیم و امیدواریم که خداوند انشاءالله دعاى ما را در حقّ شما، در حقّ مردم لبنان و در حقّ اوضاع عمومى مسلمین مستجاب کند. از شما هم ملتمس دعا هستیم؛ شما هم ما را دعا بفرمایید.
والسّلام علیکم و رحمةالله و برکاته
پاورقیها
- ۱.در ابتدای این دیدار، حجّتالاسلام والمسلمین سیّدحسن نصرالله (دبیرکلّ جنبش حزبالله لبنان) مطالبی بیان کرد.
- ۲.اشاره به جنگ داخلی پانزدهسالهی لبنان که از تاریخ ۲۴ فروردین ۱۳۵۴ تا ۲۱ مهر ۱۳۶۹ بین گروههای سیاسی لبنان در جریان بود. بر اساس برخی گزارشها، طیّ ۱۵ سال جنگ داخلی در لبنان، نزدیک به ۱۵۰ هزار نفر کشته شدند، در حدود ۲۰۰ هزار نفر زخمی بر جای ماند و دستِکم ۱۷ هزار نفر مفقود شدند. در نهایت، با امضای پیمان طائف در سال ۱۹۸۹، جنگ داخلی لبنان بعد از ۱۵ سال خاتمه یافت.
- ۳.دیدار جمعی از رهبران جنبش حزبالله لبنان (۱۳۶۸/۲/۵)
- ۴.متوجّه، اهتمامکننده
- ۵.هوشیاریِ همراه با دوراندیشى
- ۶.عاجز، ضعیف، ناتوان
- ۷.سورهى مزّمّل، آیهى ۵؛ «در حقیقت، ما بزودى بر تو گفتارى گرانبار القاء میکنیم.»