بیانات در مراسم صبحگاه مشترک پایگاه منطقهى دوم نیروى دریایى ارتش جمهورى اسلامى ایران در بوشهر
رهبر شهید انقلاب امام سید علی خامنهای
بسم الله الرّحمن الرّحیم[1]
خداى بزرگ را سپاسگزاریم از همهی نعمتها و الطاف بىکرانهاش و از جمله الطاف ویژهاى که در باب نیروهاى مسلّح عنایت فرمود. یقیناً تلاش خونین و فداکارانهى فرزندان عزیز این میهن اسلامى در روزها و سالهاى سخت جنگ تحمیلى، زمینهساز این الطاف بیکرانهى الهى بود.
احساس میکنم که در این منطقه، نیروهاى مسلّح با روحیهاى که شایستهى این منطقه است به خدمتگزارى خود مشغولند. این منطقه، منطقهاى است حسّاس و از لحاظ تجربههاى تاریخى، بسیار عبرتانگیز و درسآموز. این منطقه مانند بعضى از مناطق دیگر خلیج فارس روزگارى محلّ قدرتنمایى اشغالگران و قدرتطلبانى بود که حیثیّت و استقلال و ارزش ملّتها براى آنها هیچ اهمّیّتى نداشت. تاریخ شاهد بوده است که در همین بوشهر، قواى انگلیسى براى فشار بر دولتِ وقتِ آن روزِ ایران پیاده شدند و این ساحلِ پُربرکت و حسّاس از لحاظ سوقالجیشى را در اختیار گرفتند. و متأسّفانه این روال با شکلهاى گوناگون ــ و اگرچه نه به صورت مستقیم در همهى احوال ــ در طول سالیان دراز در این مناطق جریان داشته است.
امروز شما آن نیروهاى ساحلنشین و حافظ امنیّت این سواحل هستید که مستقل و به اتّکاء نیروهاى درونی خود و به اتّکاء پشتیبانى ملّت خود و نه به اتّکاء هیچ قدرت دیگر در این منطقه مشغول خدمتگزارى هستید. این در گذشتههاى نزدیک یعنى پیش از پیروزى انقلاب هم حتّى به این شکل سابقه نداشته است. این استقلال را، این به خود نگریستنِ یک انسانِ سرافراز را که در تکتک شما به برکت انقلاب اسلامى و عزّت اسلامى احساس میشود، قدر بدانید. امروز نیروهاى مسلّح ما در هرجا و در ضمن هر سازمانى که مشغول خدمت هستند، احساس میکنند به هیچ قدرت خارجى هیچگونه تکیهاى ندارند و جز به نیروهاى ذاتى خود و قدرت ملّى خود و پشتوانهى همه، اعتقاد ایمانى خود، تکیهگاهى براى خود برنمیگزینند. این افتخار است.
نیروهایى که امروز در خلیج فارس حضور غاصبانهاى در بعضى از بخشها دارند، براى ملّت ما و نیروهاى مسلّح ما همچون پدیدههایى هستند که دیر یا زود زایل خواهند شد. خلیج فارس متعلّق به ملّتهاى ساکن خلیج فارس است. امنیّت خلیج فارس تکلیفى است بر دوش ملّتهایى که گرداگرد این منطقهى مهمّ جهانى زندگى میکنند و ساحل طولانى کشور جمهورى اسلامى ایران بىشک سهم بسیار مهمّى را در حفظ امنیّت این منطقه بر عهده دارد و ما این سهم را به فضل الهى ایفا خواهیم کرد. و این تکلیف تاریخى ما است و وظیفهى جغرافیایى و منطقهاى ما است.
شما نیروهاى مسلّح با آمادگىهایى که به فضل الهى بیش از پیش، پیوسته در حالِ فراهم آوردن آن بودهاید، میتوانید نمایشگر قدرت ملّت ایران باشید. همچنان که شما به پشتیبانى ملّت مستظهر[2] هستید، ملّت هم به شما فرزندان خود به چشمِ مدافعانِ از حریم و حیثیّت و عزّتش نگاه میکند. آمادگىهاى نیروهاى مسلّح حائز کمال اهمّیّت است. در این منطقه، نیروهاى دریایى ما بحمدالله با انسجامى بسیار خوب و مطلوب نسبت به گذشته در حال تشریک مساعى هستند و انجام وظیفه؛ این هماهنگى و همکارى و همدلى را روزبهروز افزایش بدهید. دو سازمان باشید با یک روحیه و با یک هدف؛ یعنى یک روح در دو قالب. قالبها با یکدیگر نباید مخلوط بشوند امّا روحیه روزبهروز باید به هم نزدیکتر بشود؛ همکارى ــ در حدّ اعلىٰ ــ همفکرى، و در راه خدمت انشاءالله همگامى.
این فرصت بسیار مهمّى است براى دو نیروى دریایى. سفارش مؤکّد میکنم بر روى تعمیر و نگهدارى؛ و امروز این وظیفهاى است بسیار مهم براى شما و فرصتى است براى بازسازى ابزار و تجهیزات و امکانات. این کار را با جدّیّت، با ابتکار، آنچنان که از انسانهاى مصمّم و بااراده و انقلابىاى مثل شما مورد انتظار است [دنبال کنید]؛ راههاى میانبُر را پیدا کنید و بپیمایید. و همهى نیروهاى مسلّح در همهجاى کشور درس بازسازى را ــ بازسازى ابزار و تجهیزات ــ و نیز تعمیر و نگهدارى را درس فراموشنشدنى و بسیار لازم خود باید تلقّى کنند. استعداد دارید [امّا] این استعدادها در باب نیروهاى مسلّح، از جمله باید در این بخش که نقطهى مهم و حسّاسى است، بُروز کند.
ما امروز بحمدالله با موقعیّتى که جمهورى اسلامى در جهان دارد، قادریم امکانات خودمان را از اکثر بخشهاى عالم تأمین کنیم. در این زمینه مشکلات سابق به آن شکل وجود ندارد و بعضى هیچ وجود ندارد امّا با وجود این، تکیهى بیشتر باید بر خود، بر ابتکار خود، بر ثروت خود، بر قدرت دستان پُرهنر خود و مغزهاى فعّال و پُرابتکار خود باشد. در همهى بخشها این را یک دستور کلّى به حساب بیاورید و بر اساس آن برنامهریزى کنید؛ و در کنار آن، نگهدارى و بازسازى نیروهاى انسانى و استخراج سرچشمههاى استعداد در آنها در همهى بخشها سرآمد همهى کارها است.
برادران عزیز، عناصر رزمندهى نیروهاى مسلّح! براى ملّتها آنچه بیش از همه مایهى افتخار است ــ بر حسب تجربههاى تاریخى ــ عبارت است از قدرت دفاع و قدرت سازندگى؛ در معیار تقویم[3] و ارزشگذارى بر روى ملّتها، آنچه در بالاى صفحه قرار میگیرد این دو توانایى است. هرگز در تاریخ، کشورى را به خاطر مثلاً وسعت بازرگانىاش یا تجمّلات زندگى یا مصرف زیاد و از اینگونه چیزها ستایش نمیکنند ــ مگر زبانهاى سطحىجو و مغزهاى سطحىنگر ــ امّا ملّتهایى را که توانستهاند در مواقع حسّاس از خود دفاع کنند، تاریخ ستایش میکند؛ چشمهاى ژرفنگر به چشم تجلیل بر آنها مینگرند و همچنین به ملّتهایى که توانستهاند پس از ضربههاى هولناک و ویرانىهاى وسیع دوباره خود را با سازندگى و قدرت نوآورى به حال اوّل بلکه بهتر برگردانند.
شما نیروهاى مسلّح و همهى ملّت ایران! در یک مرحله امتحان خوبى دادید؛ در مرحلهى دوّم یعنى مرحلهى بازسازى هم باید همان نمایش قدرت را در همهى سطوح کشور و در هرجایى که انسانِ سربلندى و شایستهاى از مردم ایران در آن حضور دارد [داشته باشید]. در دوران دفاع مقدّس، همهى ملّت با یکدیگر تشریک مساعى کردند و نیروهاى مسلّح ــ پیشاپیش، ارتش و سپاه ــ و اقیانوس پهناور بسیج مردمى ...... و ملّت در میدانهاى گوناگون آنچنان عظمتى آفریدید و آفریدند که چشم دنیا را به خود متوجّه کردند. و امروز نشانهى این التفات جهانى و اعجاب جهانى را ما مشاهده میکنیم مانند سالهاى گذشته، و امروزها بیشتر.
در بخش دوّم هم نیروهاى مسلّح باید در سازندگى شرکت کنند؛ [اوّلاً] در سازندگىِ درونىِ نیروهاى مسلّح به شکل جهادى، به شکل بسیجى، به شکل انسانهاى انقلابى، بدونِ انتظارِ فراهم آمدنِ همهى جزئیّاتى که براى آدمهاى معمولى فراهم آمدن آنها براى کار، لازم و مؤثّر است، سر از پا نشناخته، عاشقانه، با جوشش ابتکار و استعداد، بدون اینکه بگوییم این را نداریم و آن را نداریم؛ حتّى با دست خالى. سازندگى آنجا که متّکى باشد به عشق و شوق و ابتکار و خلّاقیّت انسانها، با همهى فقدها و نداشتنها هم میسّر است؛ و ما بحمدالله دچار نداشتن هم نیستیم؛ ما میخواهیم بجوشیم، ما میخواهیم استعدادها بُروز کند. و ثانیاً در بیرون نیروهاى مسلّح، ارتش و سپاه میتوانند سهم خود را در بازسازى عمومى کشور هم ایفا کنند؛ همچنان که امروز هر دو سازمان ــ و بخصوص سپاه ــ طرحهاى بزرگى را از سازندگى عمومى کشور بر عهده گرفتهاند و شریک شدهاند.
ملّت عزیز ما باید حس کند که نیروهاى مسلّح نهفقط در دوران جنگ، بلکه در دوران بازسازى هم میتوانند پیشگام و پیشقدم باشند. البتّه مسئلهى اوّل در نیروهاى مسلّح، حفظ آمادگىهاى رزمى است و متراکم کردن هرچه بیشترِ آموزش، انضباط، توانایىهاى گوناگون و نوسازى در درون سازمان نیروهاى مسلّح، و در درجهی بعد در سطح کشور.
خدا را هرگز فراموش نکنید. دل را با منبع غیبى قدرت و سرچشمهى فیّاض وجود ــ یعنى خداى بزرگ ــ مرتبط و متّصل نگه دارید. با خدا هرچه بیشتر اُنس بگیرید. بشر با پشتیبانى و دلگرمى به این منبع لایزال قدرت است که موجودى آسیبناپذیر و شکستناپذیر میشود. این آسیبناپذیرى و شکستناپذیرى را در خودتان به وجود بیاورید با ارتباط با خدا؛ مخصوصاً جوانها با آن دلهاى پاک و روحهاى روشن؛ خداى متعال هم سرچشمهى تفضّل خود را به روى شما خواهد گشود. انشاءالله که موفّق باشید و مشمول توجّهات ولىّعصر (ارواحنا فداه) باشید و همواره از سربازان حق و فضیلت به حساب بیایید.
والسّلام علیکم و رحمة الله و برکاته