مُعَلَّیبنخُنَیس در مراسم نماز عید، هنگامیکه با مردم به صحرا میرفت، با لباس ژولیده و سروصورتی شوریده و چهرهای غمگین دیده میشد. و چون خطیب به منبر میرفت، دستها را بلند میکرد و میگفت: «اَللّهُمَّ هَذا مَقامُ خُلَفائِکَ وَ اَصفیائِکَ وَ مَوضِعُ اُمَنائِکَ الَّذینَ خَصَصتَهُم بِها ابتَزُّوها»[14] پروردگارا، این منبر و جایگاه، متعلق به جانشینان و برگزیدگان توست، که اینک از آنان غصب شده و به چنگ دیگران افتاده است. متأسفانه این صحابی عالیمقام ـ که امام صادق علیهالسلام قاتل او را لعن و نفرین کردند و او را مورد ستایش قرار دادهاند ـ مورد بیلطفی بعضی قرار گرفته و در وثاقت[15] او تردید کردهاند. و بعید نیست که در منشأ این نظرات، دست خبیث بنیعباس نیز دخالت داشته باشد.نمایهٔ موضوعی
آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبتها
آیههایی که رهبران به آنها استناد کردهاند، روایتها و دعاهایی که نقل کردهاند، شعرهایی که خواندهاند، و متنهایشان بر اساس مخاطب و مناسبت.
