… عظیمى بالاى کوه را مىبینید از فاصلهى خیلى زیادى، میفهمید خیلى باعظمت است، امّا [این را] هم میفهمید که هنوز ابعاد عظمت این را نفهمیدهاید. وقتى که بروید لمس کنید، اطراف آن را ببینید، آن وقت خواهید فهمید که این چقدر عظمت دارد؛ حقیقتاً این است قضیّهى ما. ما جنگ را اگرچه از نزدیک دیدیم، امّا به قول شهریار «به تاریکى دیدیم»[3] و درست جنگ را نشناختیم.نمایهٔ موضوعی
آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبتها
آیههایی که رهبران به آنها استناد کردهاند، روایتها و دعاهایی که نقل کردهاند، شعرهایی که خواندهاند، و متنهایشان بر اساس مخاطب و مناسبت.
شهریار (۴۳ پاراگراف)
در وصل هم ز شوق تو ای گل در آتشمعاشق نمیشوی که ببینی چه میکشمبا عقل، آب عشق به یک جو نمیرودبیچاره من که ساخته از آب و آتشمحیدر بابا دنیا یالان دنیادیسلیماندان، نوحدان قالان دنیادیهر کیمسیه هر نه وریب آلیبدیرافلاطوننان بیرقوری آدقالیب دیر… شما در صفوف اوّلید. بحمدالله تبریز، همچنان که در گذشته هم همینجور بوده است، امروز جایگاه خود را و موقع خود را در صحنههاى مختلف حفظ کرده است. شعر شما، نثر شما، فرهنگ شما، دانشگاه کهن و ریشهدار شما، شخصیّتهاى شما، ایمان شما، همه قلمهاى برجستهاى است. و من مناسب میبینم که براى اظهار ارادت به اینهمه، از یک مصراع از شهریارِ بزرگِ سخن و زبان گویاى خود شما وام بگیرم و به شما مردم تبریز و آذربایجان عرض کنم «سلام اولسون شوکتیزه ائلیزه».[2] انشاءالله که از همهجهت مشمول رحمت و فضل الهى باشید و توفیقات الهى شامل حال شما در همهى میدانها باشد.علی آن شیر خدا شاه عربالفتی داشته با این دل شبعلی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا راکه به ماسوا فکندی همهی سایهی هما رابجز از علی که گوید به پسر که قاتل منچو اسیر توست اکنون به اسیر کن مدارابه خدا که در دو عالم اثر از فنا نماندچو علی گرفته باشد سرِ چشمهی بقا رادر وصل هم ز شوق تو ای گل در آتشمعاشق نمیشوی که ببینی چه میکشمبجز از علی که آرد پسری ابوالعجائبکه عَلَم کند به عالم شهدای کربلا رامن امروز دو سه بیت از شعرهای شهریار را اینجا یادداشت کردم، ببینید: دلم جواب بلا میدهد صلای تو را؛ [اشاره به] اَلَستُ بِرَبِّکُم قالوا بَلی؛[4]دلم جواب بلا میدهد صلای تو راصلا بزن که به جان میخرم بلای تو رابه زلف گو که ازل تا ابد کشاکش توستنه ابتدای تو دیدم نه انتهای تو راکشم جفای تو تا عمر باشدم هر چندوفا نمیکند این عمرها وفای تو رابه سوی خلق هر راهی که دارم کور خواهد شد