ِیا مَن رَاَی العَبّاسَ کَر ِعَلَی جَماهیرِ النَّقَد وَ وَراهُ مِن اَبناء حَیدَرَ کُلُّ لَیثٍ ذی لَبَدٍ[1]نمایهٔ موضوعی
آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبتها
آیههایی که رهبران به آنها استناد کردهاند، روایتها و دعاهایی که نقل کردهاند، شعرهایی که خواندهاند، و متنهایشان بر اساس مخاطب و مناسبت.
امالبنین (۳ پاراگراف)
… دیدی که بر گلههای گوسفندان دشمن، بر دشمنانِ گوسفندوار، حمله میکند، درحالیکه بچههای امیرالمؤمنین ـ برادران خودش ـ پشت سرِ او را گرفتند، مدام به اینطرف، مدام به آنطرف حمله میکنند، دشمنان را میکُشند. این منظرۀ ذهنی خودش را این مادر از دور بیان میکند؛ بعد ناگهان یادش میآید که یک خبر تأسفانگیز و مهمی به او دادند که برایش غیر قابل تحمل بوده، میگوید: «اُنبِئتُ اَنَّ ابنی اُصیبَ بِرَأسِهِ مَقطوعَ یَدٍ» برای من خبر آوردند که پسر عزیزم درحالیکه دستش قطع شده بود، بر سرش ضربهای وارد شده است. «وَیلی عَلیَ شِبلی اَمالَ بِرَأسِهِ ضَربُ العَمَدِ» واویلا بر این بچهشیر شجاعِ من که با ضرب عمود، سر او را، سرِ برافراشتۀ او را خم کردند. یک واقعیتی از میدان جنگ به ذهن این مادر هست، آن را بیان میکند. بعد میگوید: «لَوکانَ سَیفُکَ فی یَدیکَ لَمَا دَنا مِنهُ اَحَدٌ» ای پسر! اگر شمشیرت در دست تو بود، هیچکس جرئت نمیکرد به تو نزدیک بشود. اگر شنیدهایم که سر تو را با ضرب عمود شکافتند، این بهخاطر …… دستش قطع شده بود، بر سرش ضربهای وارد شده است. «وَیلی عَلیَ شِبلی اَمالَ بِرَأسِهِ ضَربُ العَمَدِ» واویلا بر این بچهشیر شجاعِ من که با ضرب عمود، سر او را، سرِ برافراشتۀ او را خم کردند. یک واقعیتی از میدان جنگ به ذهن این مادر هست، آن را بیان میکند. بعد میگوید: «لَوکانَ سَیفُکَ فی یَدیکَ لَمَا دَنا مِنهُ اَحَدٌ» ای پسر! اگر شمشیرت در دست تو بود، هیچکس جرئت نمیکرد به تو نزدیک بشود. اگر شنیدهایم که سر تو را با ضرب عمود شکافتند، این بهخاطر این است که شمشیر در دست تو نبوده است. واقعه و حادثه را آنچنانی که هست، آنوقت این مادر داغدیده در شعر میآورد و بیان میکند. حقیقت …