فرض کنیم گشایشی از بیرون بشود یا نشود؛ در هر صورت، ما [باید] بنا را بر این بگذاریم که بنا نیست گشایشی بشود، کارها را این جوری برنامهریزی کنیم و کار کنیم. آن کسانی که به اینها چشم امید است، دارند با ما دشمنی میکنند. خب حالا وضع آمریکا که معلوم نیست، «زمانهای است که هر کس به خود گرفتار است»؛[2] گرفتاریشان اجازه نمیدهد که حالا دربارهی مسائل بینالمللی واقعاً یک حرفی بزنند، نظری ابراز کنند که آدم بتواند روی آن برنامهریزی کند؛ امّا میبینید که اروپاییها مرتّباً دارند حرف میزنند و علیه ما اظهار وجود میکنند؛ اعلامیّه میدهند که باید موشک چنین بشود و از این قبیل. خودشان بیشترین دخالتهای نادرست را در مسائل گوناگونی که به آنها هیچ ارتباط ندارد میکنند، از جمله مسائل منطقهی ما. در مورد …نمایهٔ موضوعی
آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبتها
آیههایی که رهبران به آنها استناد کردهاند، روایتها و دعاهایی که نقل کردهاند، شعرهایی که خواندهاند، و متنهایشان بر اساس مخاطب و مناسبت.
