… اگرچه نه به صراحت دوران جنگ، امّا با همان دشواریها و شاید با ظرافت بیشتر، بر دوش همهی ما است. جهاد در این دوران، براى آنان که در نیروهاى مسلّح یا وابسته به آنند، مستلزم امورى چند است: نخست؛ حفظ آمادگى روحى براى دفاع از انقلاب و کشور و نظام جمهورى اسلامى. از پیامبر اکرم (صلّى الله علیه و آله و سلّم) نقل شده است که «مَن لَمیَغزُ وَ لَمیُحَدِّث نَفسَهُ بِالغَزوِ ماتَ عَلىٰ شُعبَةٍ مِن نِفاق»؛[3] یعنى آن کسى که در میدان نبرد نباشد یا در دل و جان، حدیث جهاد بر خود نخوانَد، به گونهاى از نفاق، زندگى را ترک خواهد گفت.نمایهٔ موضوعی
آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبتها
آیههایی که رهبران به آنها استناد کردهاند، روایتها و دعاهایی که نقل کردهاند، شعرهایی که خواندهاند، و متنهایشان بر اساس مخاطب و مناسبت.
کشفالاسرار و عدةالابرار (۲ پاراگراف)
… اگر جنگ پیش مىآید، طلبه باید در صفوف مقدّم جنگ باشد؛ و این را ارزش قرار بدهید؛ این حقیقتاً یک ارزش است. آن کسى که در حوزهى علمیّه مشغول درس خواندن است، به مجرّد اینکه اذان حرب، اذان جهاد بلند شد، مىشتابد به سَمت جهاد فىسبیلالله؛ این اصلاً قیمت ندارد. بهترین عناصر طلبه آن کسى است که همین روحیه را در خود داشته باشد و بپروراند که مشمول آن حدیث «مَن لَم یَغزُ وَ لَم یُحَدِّث نَفسَهُ بِالغَزو»[6] نشود. اگر هم عملاً وارد میدان جنگ نمیشود، دلش براى میدان جنگ بجوشد؛ حالا یک مانعى پیش آمده و نمیتواند برود امّا دلش آنجا باشد؛ [یعنى] «حَدَّثَ نَفسَهُ بِغَزو» باشد؛ این ارزش بسیار والایى است؛ این روحیه باید زنده بماند. در حوادث گوناگونِ انقلاب، طلّاب حاضر و آماده …