رفتن به محتوای اصلی

نمایهٔ موضوعی

آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبت‌ها

آیه‌هایی که رهبران به آن‌ها استناد کرده‌اند، روایت‌ها و دعاهایی که نقل کرده‌اند، شعرهایی که خوانده‌اند، و متن‌هایشان بر اساس مخاطب و مناسبت.

مقدمهٔ مسائل علی‌بن‌جعفر و مستدرکاتها (۷ پاراگراف)

به گمانم این حدیث را یک وقت در یک جمع کارگرى خوانده باشم که از رسول اکرم نقل شده که فرمود: رَحِمَ ا‌لله اِمرَاً عَمِلَ عَمَلاً فَاَتقَنَه؛[8] یعنى رحمت خدا بر آن آدمى که کارى را انجام بدهد و محکم انجام بدهد؛ یعنى محکم‌کارى کند؛ محکم‌کارى. کار کارگر ایرانى، قدیمها معروف بود به اینکه محکم است؛ یعنى جنس رویه و کفىِ کفش پاره میشد، امّا این نخها از هم باز نمیشد؛ محکم‌کارى یعنى این. آن بخشى را که مربوط به شما است، به بهترین وجه انجام بدهید؛ کم نگذارید؛ بهترین کار را …
… شاید بتوانم بگویم از لحاظ بلندمدّت از تمام مأموریّتهاى سپاه، بالاتر است؛ بسیار مأموریّت بالا و مهمّى است؛ به این مأموریّتها باید به حدّ اعلیٰ و اکثر برسید. هر کسى همان کارى را که انجام میدهد و به او محوّل است در این روند کلّى، خوب و صحیح و دقیق انجام بدهد. رَحِمَ اللهُ اِمرَأً عَمِلَ عَمَلاً فَاَتقَنَه؛[20] روایت است که خدا رحمت کند آن کسى را که یک کارى را که انجام میدهد، محکم و متقن انجام بدهد. چه کارهاى یدى که حالا می‌بینید مثلاً فرض بفرمایید چون فلان کارگر ایران‌خودرو، فلان پیچ را لازم ندانسته که حالا یک نیم پیچ دیگر بچرخاند ــ که براى او یک کار خیلى کوچکى بود، در این ماشینى که حالا شما خریدید یا دیگرى خریده ــ تأثیرش این است که یک چند کیلومتر که …
… ــ آن چیزى که در اختیار عموم مردم و حتّى خواص در مسائل عمومى و مشترک و جامع، ملاک عمل است، همان چیزى است که تصویب شده؛ بر طبق این عمل کنید. بگذارید دشمنان و بدخواهان نتوانند کمترین حرفى درباره‌ى انتخاباتى به این اهمّیّت و به این عظمت بگویند؛ دقیق [باشید]؛ حدیث است که «رَحِمَ اللهُ اِمرَأً عَمِلَ عَمَلاً فَاَحکَمَه»؛[9] خدا رحمت کند آن انسانى را که کارى را که انجام میدهد، محکم و سنجیده و کامل و درست انجام بدهد. درستى کار براى یک خیّاط، براى یک کفّاش، براى یک آهنگر، براى یک صنعتگر جورى است، براى یک عمل‌کننده‌ى به قانون، به ضابطه‌ى ادارى جور دیگرى است؛ به‌ هر حال هر دو محکم‌کارى است. این هم مربوط به شما برادران عزیز.
ما چگونه میتوانیم آگاهى را، وجدان کار را در این مجموعه‌ى ادارى خودمان ــ که هیکل حجیم دیوانى ما را تشکیل میدهد ــ تزریق بکنیم؟ یا در زمینه‌ى تولید و ساخت و کارخانه‌جات و محیط‌هاى کارگاهى، چگونه میتوانیم اتقان را، سلامت کار را، «رَحِمَ اللهُ‌ مَن عَمِلَ شَى‌ءً فَاَتقَنَه»[5] را که اسلام گفته، استحکام را، ]استفاده از[ موادّ خوب را، خلاصه سنگ تمام گذاشتن براى تولید را، به این کارگرمان تزریق کنیم که اتومبیل ما از کارخانه که بیرون مى‌آید، بعد از یک ماه مثلاً فرض کنید که درِ آن لق‌لق نکند یا فلان پیچش باز نشود، در حالى ‌که تولید فلان نقطه‌ی دیگر دنیا این‌جور نیست. یا این ]کارگر[ از کار درنرود، در حالى که دیگران شوق به کار دارند و بیشتر سعى میکنند کار کنند؟ چگونه ما میتوانیم روح کار، جدّیّت در کار، وجدان کار، پىگیرى کار، سلامت کار را در طرحهاى توسعه‌ى اقتصادى خودمان در نظر بگیریم، بدون اینکه فرهنگ عمومى جامعه را بالا …
… افراد داراى نقشند. در یک بدن سالم، هر سلّولى مشغول کار است. ما اگر هر کدام در آنجایى که هستیم، کار خودمان را خوب انجام بدهیم، به سلامت مجموعه کمک کرده‌ایم. اگر هر کدامى کار خودمان را خوب انجام ندهیم، به‌ قدر شعاع وجودى خود، به سلامت مجموعه ضربه زده‌ایم. رَحِمَ اللهُ اِمرَاً عَمِلَ عَمَلاً فَاَتقَنَه؛[10] کار را باید متقن انجام داد؛ کار را باید خوب انجام داد؛ درس را باید خوب خواند؛ اخلاق را باید رعایت کرد؛ تدیّن را باید در زندگى خود اصل دانست؛ ممشاى[11] بزرگان را در آداب زندگى، در خلقیّات عبادى و عملى باید اسوه قرار داد، الگو قرار داد. یک چیزهایى هم البتّه به تطوّر[12] زمان، متطوّر …
اوّلاً اینکه در کشور، هر کسى هر کارى که به‌ عهده دارد، آن کار را خوب انجام بدهد. فرمود: رَحِمَ اللهُ اِمرَاً عَمِلَ عَمَلاً فَاَتقَنَه؛[5] خدا رحمت کند آن کسى را که کارى را انجام بدهد و آن را محکم انجام بدهد، مُتقن انجام بدهد، خوب انجام بدهد. اگر شما یک پیچ را میگردانید و سفت میکنید، اگر یک چرخ را میچرخانید، اگر یک جایى یک بخیه میزنید، اگر یک ماشینى را گریس‌کارى میکنید، اگر یک کتابى را چاپ میکنید، اگر یک کتابى را مینویسید، اگر سر کلاس درس میدهید، اگر در بیمارستان به بیماران میرسید، اگر در شهردارى …
… اهمّیّت بدهد: یکى در ناحیه‌ى گرفتن و دیگرى در ناحیه‌ى باز پس دادن. آنجایى که مى‌آموزد، یک اخلاق اسلامى در اینجا داریم؛ یعنى یک زمینه و صحنه‌ى اخلاق اسلامى در آموزش است؛ چگونگى آموزش، محتواى آموزش، از که آموختن، براى چه آموختن؛ اینها همه در مرحله‌ى آموزش است. رَحِمَ اللهُ اِمرَاً عَمِلَ عَمَلاً صالِحاً فَاَتقَنَه؛[10] این در آموزش هم هست؛ یعنى خوب یاد گرفتن و بهترین‌ها را همیشه به دست آوردن و داشتن. این یک مرحله از اِعمال اخلاق است. مرحله‌ى بعد، مرحله‌ى باز پس دادن آموخته‌ها است؛ یعنى آنجایى که شما با مریض مواجه میشوید یا با شاگرد در دانشگاه مواجه میشوید. این هم مرحله‌ى دیگرى است که اینجا هم …