… که براى انجام آن مأموریّت، نیروى انتظامى و روحانیّون محترمى که در این نیرو مشغول انجام خدمتند، همه مجتمعاً و مشترکاً باید کار کنند و آن عبارت است از حفظ امنیّت اسلامى در محیط جامعه؛ حفظ امنیّت. این اساسىترین کار نیروى انتظامى است؛ و کارى بسیار بزرگ هم هست؛ که شنیدهاید: نِعمَتانِ مَجهولَتانِ، اَلصِّحَةُ وَ الاَمان.[2] حالا در این کلام ــ چه کلام حکما باشد، چه کلام اولیا باشد ــ امان یعنى امنیّت را عِدل[3] سلامتى و صحّت قرار داده است؛ خیلى مهم است. در قرآن از این بالاتر هم هست؛ آنجایى که در سورهى لایلاف میفرماید: فَلیَعبُدوا رَبَّ هـذَا البَیت، بعد میفرماید: اَلَّذى اَطعَمَهُم مِن جوعٍ وَ ءامَنَهُم مِن خَوف؛[4] یعنى نجات از گرسنگى را با نجات از ناامنى در کنار هم قرار داده.نمایهٔ موضوعی
آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبتها
آیههایی که رهبران به آنها استناد کردهاند، روایتها و دعاهایی که نقل کردهاند، شعرهایی که خواندهاند، و متنهایشان بر اساس مخاطب و مناسبت.
مرآة العقول (۲ پاراگراف)
خب، خصال حمیدهی پیغمبر یکی دو تا ده تا که نیست؛ از همسر مکرّم پیغمبر دربارهی اخلاق پیغمبر سؤال کردند، فرمود: کانَ خُلقُهُ القُرآن؛[27] قرآن مجسّم، پیغمبر است؛ این که خب باب وسیعی است.