… حادثهى عاشورا (علیهم سلام الله)، بر طبق آنچه انسان از مجموع حالات اینها به دست مىآورد، این بوده است که یک نظام اسلامى را به وجود بیاورند؛ حالا بعضى بالمباشره،[11] یا بعضى بالتّسبیب[12] و براى دورانهاى نزدیک به زمان خودشان، که روایاتى در این زمینه داریم. روایتى از امام صادق (علیه الصّلاة و السّلام) است که خداى متعال این امر را ــ یعنى امر خلافت الهى و ولایت الهى را ــ براى سال ۷۰ معیّن کرده بود؛ «فَلَمّا قُتِلَ الحُسَینُ اِشتَدَّ غَضَبُ اللهِ عَلى اَهلِ الاَرض»[13] ــ این عبارت حدیث است ــ بعد خدا آن را تأخیر انداخت تا سال ۱۶۰؛ و ما گفتیم به شما، و شما آن را افشا کردید، خداى متعال آن را تأخیر انداخت. اگر بر همین روالى که عمر مبارک ائمّه (علیهم السّلام) طى شده باشد، طى بشود، سال ۱۶۰ میشود دوران امام موسىبنجعفر (علیه الصّلاة و السّلام) ــ امام صادق (علیه السّلام) سال ۱۴۸ رحلت فرمودند ــ اینجور کار میکردند، براى این کار میکردند. حرکت، براى تشکیل یک …نمایهٔ موضوعی
آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبتها
آیههایی که رهبران به آنها استناد کردهاند، روایتها و دعاهایی که نقل کردهاند، شعرهایی که خواندهاند، و متنهایشان بر اساس مخاطب و مناسبت.
غیبت طوسی (۳ پاراگراف)
… من معلوم نیست حل بشود [ولى] با دعاى امام زمان حل میشود؛ پروردگارا، اى مالک قلوب! به حقّ محمّد و آل محمّد به قلب منوّر و مطهّر آقاى ما و سیّد ما و امام ما و صاحب ما بینداز که ما امّت مسلمان را در شب قدر دعا کند. پروردگارا! دعاى او را در حقّ ما مستجاب کن. اَللهُمَّ اَعطِهِ فى نَفسِهِ وَ ذُرّیّتِهِ وَ شیعَتِهِ وَ رَعیّتِهِ وَ خاصَّتِهِ وَ عامَّتِهِ وَ عَدُوِّهِ وَ جَمِیعِ اَهلِ الدُّنیا ما تُقِرُّ بِه عَینَهُ وَ تَسُرُّ بِهِ نَفسَه.(۱۸)… میفرماید: اَفضَلُ اَعمالِ اُمَّتی اِنتِظارُ الفَرَج، ناظر به همهی مشکلاتی است که برای زندگی انسان پیش میآید؛ مشکلات گوناگونی در زندگی پیش میآید، انسان در مواجههی با این مشکلات نبایستی مأیوس بشود؛ باید انتظار فرج داشته باشد؛ باید بداند که فرج خواهد آمد. خود انتظار فرج، یک نوع فرج است که این روایتی است از حضرت موسیبنجعفر: لَستَ تَعلَمُ اَنَّ اِنتِظارَ الفَرَجِ مِنَ الفَرَج؛[8] خود انتظار فرج و انتظار گشایش، یک گشایشی است برای انسان که او را از آن حالت یأس، از حال درماندگی که به کارهای عجیب و غریبی وادار میکند، نجات میدهد. خب، اینکه پیغمبر و ائمّه این جور فرمودند، معنایش این است که امّت محمّدی (صلّی الله علیه و آله و سلّم)، در هیچ حادثهای از حوادث زندگی دچار یأس و ناامیدی نمیشوند و همیشه در همه حال انتظار فرج دارند.