رفتن به محتوای اصلی

نمایهٔ موضوعی

آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبت‌ها

آیه‌هایی که رهبران به آن‌ها استناد کرده‌اند، روایت‌ها و دعاهایی که نقل کرده‌اند، شعرهایی که خوانده‌اند، و متن‌هایشان بر اساس مخاطب و مناسبت.

زیارت عاشورا (۶ پاراگراف)

امروز به دنیای اسلام و به کشورهای مختلف اسلامی و سرزمینی که خانه‌ی خدا و مدینةالنّبی در آن قرار دارد، نگاه کنید و ببینید چه فُسّاق و فُجّاری در رأس قدرت و حکومتند! بقیه‌ی سرزمینها را نیز با آن سرزمین قیاس کنید. لذا، شما در زیارت عاشورا میگویید: «اللهمّ العن اول ظالم ظلم حق محمد و آل محمد» در درجه‌ی اوّل، گذارندگان خشت اوّل را لعنت میکنیم، که حق هم همین است.
… فی محراب عبادته لشدّة عدله[6] »؛ عدالت او موجب شهادت او شد. پایبندی واقعی و صادقانه و صمیمی او به عدالت و مبنای اصیلی که آن بزرگوار در همه دوران حکومتشان آن را دنبال میکردند موجب شد جانشان در معرض این تهدید قرار گیرد و خون مبارکشان در محراب عبادت ریخته شود. ما در زیارت عاشورا به امام حسین علیه‌الصّلاةوالسّلام عرض میکنیم: «السّلام علیک یا ثاراللَّه و ابن ثاره»؛ یعنی مثل خون اباعبداللَّه علیه‌الّسلام، صاحب خون امیرالمؤمنین علیه‌الصّلاةوالسّلام هم خداوند متعال است؛ چون این خون هم در راه احقاق حق و احیای عدالت بر زمین ریخته شد. همه باید به احترام این خون پاک و آن شخصیت عظیم و قدسی و آن ولىّ اعظم الهی سعی کنیم این …
امروز شما در دنیا این را می‌بینید، قبل از دوران امام حسین (علیه السّلام) هم این دوجبهه‌ای وجود داشت، در زمان بعد از ایشان هم وجود داشته، امروز هم وجود دارد، تا آخر هم وجود خواهد داشت. در همه‌ی اینها «اِنّی سِلمٌ لِمَن سالَمَکُم»؛ با هر کسی که در جبهه‌ی شما است، من خوبم؛ «حَربٌ‌ لِمَن حارَبَکُم‌»، با هر کسی که با جبهه‌ی شما میجنگد، میجنگم. این جنگ اَشکال مختلفی دارد: در دوران شمشیر و نیزه یک جور است، در دوران اتم و هوش مصنوعی و امثال اینها یک جور دیگر است، ولی هست؛ در دوران تبلیغات به وسیله‌ِی شعر و قصیده و حدیث و بیان کلمات یک جور است، در دوران اینترنت و کوانتوم و امثال اینها هم یک جور دیگر …
َاَلسَّلامُ عَلَیکَ یا اَباعَبدِاللهِ وَ عَلَی الاَرواحِ الَّتی حَلَّت بِفِنائِکَ عَلَیکَ مِنّی سَلامُ اللهِ اَبَداً ما بَقیتُ وَ بَقِیَ اللَّیلُ وَ النَّهارُ وَ لا جَعَلَهُ اللهُ آخِرَ العَهدِ مِنّی لِزیارَتِکُم اَلسَّلامُ عَلَی الحُسینِ وَ عَلَی عَلِیِّ بنِ الحُسَینِ وَ عَلَی أَوْلادِ الْحُسَینِ وَ عَلَی اَصحابِ الحُسَینِ اَلَّذینَ بَذَلوا مُهَجَهُم دونَ الحُسَینِ عَلَیهِ‌السَّلام ..سلام یک انسانِ دورافتاده و مشتاق، یک خصوصیاتی دارد؛ بی‌روح نیست، سرد نیست، لفظی نیست، ظاهرسازانه نیست. وقتی‌که در این سلام در زیارت عاشورا، شیعۀ مخلص و محب امام حسین رو می‌کند به آن قبر یا به یاد آن حضرت در دل خود، از اعماق دل می‌گوید: «اَلسَّلامُ عَلَیکَ یا اَباعَبدِاللهِ» یعنی سلام من، درود من، احترام من و …
حسین و یاران او سیدالشهدای تاریخ اسلامند؛ یعنی امروز هم شهیدان ما یک‌ذره‌ای از وجود باعظمت شهدای کربلا هستند، شهدای کربلا نظیر دیگر ندارند...لذاست که می‌بینید افتخار، محورش حسین است، اما از این کانون، شعاع‌های درخشندۀ بسیار زیادی سرچشمه می‌گیرد، لذا «وَ عَلیَ الاَرواحِ الَّتی حَلَّت بِفِنائِکَ» سلام ما و درود ما بر آن روان‌های پاکی که در آستانۀ تو نثار شدند و فرود آمدند، «عَلَیکَ مِنِّی سَلامُ ٱللَّهِ» بر تو باد ای حسین عزیز، سلام ما و درود ما، «اَبَداً ما بَقیتُ» تا هر وقتی‌که من بمانم، در سراسر عمر من «وَ بَقِیَ اللَّیلُ وَ النَّهارُ» تا وقتی‌که شب و روز بماند. «اَلسَّلامُ عَلَی الحُسَینِ وَ عَلَی عَلِیِّ بنِ الحُسَینِ».
همان‌طورکه در زیارت عاشورا همه می‌خوانید: «لَقَد عَظُمَتِ الرَّزِیَّةُ وَ جَلَّت وَ عَظُمَتِ المُصیبَةُ»، مصیبت خیلی بزرگ است، «رَزیَّه» یعنی حادثۀ بسیار بزرگ؛ خیلی بزرگ است این حادثه، خیلی عظیم است؛ فاجعه، خیلی تکان‌دهنده است؛ بی‌نظیر است، بی‌نظیر! برای اینکه قدری معلوم بشود که چقدر این حادثه عظیم است، من سه دورۀ کوتاه را از دوران زندگی حضرت ابی‌عبدالله الحسین علیه‌السلام اجمالاً مطرح می‌کنم. شما ببینید این شخصیتی …