… مثل یک گردبادی افتاده وسط نیروی دشمن و تارومار میکند اینها را. یک مدتی غایب شد، پنهان شد، دیده نشد، همینطور در وسط لشکر دشمن ـ آن چندهزار بصریهایی که جمع شده بودند دوروبَر طلحه و زبیر ـ گشت و آنها را بهکلی آشفته کرد و صفوفشان را به هم ریخت، آمد بیرون. گفت یکوقت دیدیم که امیرالمؤمنین از صف دشمن خارج شد، دارد میآید و تشنه است و با صدای بلند میگوید: «اَلماءَ اَلماءَ»[7] یعنی آب بدهید، آب بدهید. یک مردی رفت خدمت حضرت، یک ظرف عسل داشت، داد به حضرت، گفت که در این حالی که شما هستید، آب مناسب نیست، عسل بخورید. یعنی مثلاً خسته و عرقکرده و بدن گرم، آب خوب نیست. حضرت گفتند بده من، عسل را از او گرفتند و بهقدر چشیدنی از عسل، چشیدند. بعد دادند، گفتند عسلت هم …نمایهٔ موضوعی
آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبتها
آیههایی که رهبران به آنها استناد کردهاند، روایتها و دعاهایی که نقل کردهاند، شعرهایی که خواندهاند، و متنهایشان بر اساس مخاطب و مناسبت.
