در همین سورهی مبارکهی «اقرأ» که آیات اول آن ظاهراً اولین آیاتی است که بر پیغمبر نازل شده است - آیات بعدی با فاصله نازل شده است، ولی مربوط به همان اوائل بعثت است - میفرماید: «کلّا لئن لمینته لنسفعا بالنّاصیة. ناصیة کاذبة خاطئة. فلیدع نادیه. سندع الزّبانیة».[3] آن کسانی که در مقابل دعوت رحمت، دعوت عزت، دعوت آرامش و امنیت ایستادهاند، در اولین سورهی قرآن مورد تهدید قرار میگیرند.آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبتها
سورهٔ علق، آیهٔ ۱۶
نَاصِيَةٖ كَٰذِبَةٍ خَاطِئَةٖ ١٦
همان ناصیه دروغگوی خطاکار را!
ترجمه: آیتالله مکارم شیرازی (Tanzil.net)
