رفتن به محتوای اصلی
آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبت‌ها

سورهٔ توبه، آیهٔ ۱۵

وَيُذۡهِبۡ غَيۡظَ قُلُوبِهِمۡۗ وَيَتُوبُ ٱللَّهُ عَلَىٰ مَن يَشَآءُۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ١٥

و خشم دلهای آنان را از میان می‌برد! و خدا توبه هر کس را بخواهد (و شایسته بداند)، می‌پذیرد؛ و خداوند دانا و حکیم است.

ترجمه: آیت‌الله مکارم شیرازی (Tanzil.net)

شاهدها (۳ پاراگراف)

… جهاد فی‌سبیل‌ا‌لله‌ کرد و وظیفه‌اش را انجام داد، پیروز شده است؛ این آن درس بزرگ امام خمینى به ما است. امام خمینى در تمام طول مدّت مبارزه‌اش ‌-که خیلى هم طولانى بود- براى پیروزى مبارزه نکرد. البتّه همه از پیروزى خوششان می‌آید و قرآن کریم هم این را تأیید کرده؛ وَ یَشفِ صُدورَ قَومٍ مُؤمِنینَ وَ یُذهِب غَیظَ قُلوبِهِم؛[2] در این شکّى نیست، امّا آن [پیروزى]، هدف نبود؛ هدف عبارت بود از انجام تکلیف، انجام وظیفه. وقتی‌که انسان انجام وظیفه کرد، نگرانى ندارد، دیگر احساس خسارت ندارد و احساس میکند به هدف خودش رسیده. هدف انجام تکلیف بود؛ هدف رضاى الهى بود؛ خب، به آن رسیدیم. البتّه خداى متعال وعده کرده که اگر انسان براى خدا کار …
فرو بردن خشم در مقابل دوستان. بحث اینجا دوستان است. البته در مقابل دشمنان باید غیظ داشت؛ «و یذهب غیظ قلوبهم».[5] در مقابل آن دشمنی که با هویت شما، با موجودیت شما مخالف است، آنجا خشم میشود خشم مقدس؛ آن اشکالی ندارد. نه، در جمع مؤمنین، در بین افرادی که مأمور به رفتار مسلمانی با آنها هستیم، خشم و حالت عصبانیت نباید باشد. خشم به انسان ضرر میزند. تصمیم‌گیری با خشم مضر است، حرف زدن با خشم مضر است، کار کردن با خشم مضر است، غالباً دچار غلط و اشتباه است؛ این …
روایت عجیبی را دیدم در نورالثقلین که نقل می‌کند از علی‌بن‌عقبه: «اِنَّ اَبی قالَ دَخَلتُ اَنَا وَ مُعَلَّی‌بنُ‌خُنَیسٍ عَلَی اَبی‌عَبدِاللهِ عَلَیهِ‌السَّلامُ فَقالَ فَاَبشِروا اَنتُم عَلَی اِحدَی الحُسنَیَینِ شَفَی اللهُ صُدورَکُم وَ اَذهَبَ غَیظَ قُلوبِکُم وَ اَنَالَکُم عَلَی عَدُوِّکُم وَ هُوَ قَولُ اللهِ تَبارَکَ وَ تَعالَی وَ یَشفِ صُدورَ قَومٍ مُؤمِنینَ وَ یُذهِب غَیظَ قُلوبِهِم وَ اِن مَضَیتُم قَبلَ اَن یَرَوا ذَلِکَ مَضَیتُمْ عَلَی دینِ اللهِ الَّذی رَضِیَهُ لِنَبِیِّهِ صَلَّی‌اللهُ‌عَلَیهِ‌وَآلِهِ وَ لِعَلِیٍّ عَلَیهِ‌السَّلامُ»[29]‌. (65/4/28)