رفتن به محتوای اصلی
آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبت‌ها

سورهٔ انفال، آیهٔ ۴۷

وَلَا تَكُونُواْ كَٱلَّذِينَ خَرَجُواْ مِن دِيَٰرِهِم بَطَرٗا وَرِئَآءَ ٱلنَّاسِ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِۚ وَٱللَّهُ بِمَا يَعۡمَلُونَ مُحِيطٞ ٤٧

و مانند کسانی نباشید که از روی هوی پرستی و غرور و خودنمایی در برابر مردم، از سرزمین خود به (سوی میدان بدر) بیرون آمدند؛ و (مردم را) از راه خدا بازمی‌داشتند؛ (و سرانجام شکست خوردند) و خداوند به آنچه عمل می‌کنند، احاطه (و آگاهی) دارد!

ترجمه: آیت‌الله مکارم شیرازی (Tanzil.net)

شاهدها (۳ پاراگراف)

… براى خود چیزى طلبیدن نیست، نمایش نیست، ذرّه‌اى ستم نیست، ذرّه‌اى فساد نیست، «اِنَّما خَرَجتُ لِطَلَبِ الاِصلاحِ فى اُمَّةِ جَدّى»؛[2] این خیلى نکته‌ى مهمّى است؛ «انّما» [یعنی] فقط؛ [یعنی] هیچ قصد و غرض دیگرى، آن نیّت پاک و آن ذهن خورشیدگون را مکدّر نمیکند. ببینید، قرآن کریم وقتى که با مسلمانها در صدر اسلام سخن میگوید، میفرماید «وَلا تَکونوا کَالَّذینَ خَرَجوا مِن دِیارِهِم بَطَرًا وَرِئاءَ النّاس»؛[3] اینجا [هم] امام حسین میگوید «اِنّى ما خَرَجتُ اَشِراً وَ لا بَطَرا». ببینید، دو خط و دو جریان است. آنجا قرآن میگوید مثل آنها نباشید که «بَطَراً»، [کارهایشان] از روى غرور، خودخواهى، نفْس‌پرستى [است]؛ یعنى چیزى که در او نیست، اخلاص است؛ فقط «خود» و «من» در حرکت آن خطّ فاسد مطرح است. وَرِئاءَ النّاس؛ خودش را آرایش کرده، بر اسب …
… نمایش نیست؛ ذره‌ای ستم نیست، ذره‌ای فساد نیست «وَ اِنَّمَا خَرَجتُ لِطَلَبِ الاِصلاحِ فی اُمَّةِ جَدِّی». «اِنَّمَا»، فقط! [برای اصلاحِ امت جدم قیام کردم]. این خیلی نکتۀ مهمی است. هیچ قصد و غرض دیگری، آن نیت پاک و آن ذهن خورشیدگون را مکدر نمی‌کند. ببینید؛ قرآن کریم، وقتی‌که با مسلمان‌ها در صدر اسلام سخن می‌گوید، می‌فرماید: «وَ لا تَکونوا کَالَّذینَ خَرَجوا مِن دیارِهِم بَطَرًا وَ رِئآءَ النّاسِ»[2]، اینجا هم امام حسین می‌گوید: «وَ اَنّی لَمْ اَخْرُجْ اَشِراً وَ لا بَطِراً».
دو خط است؛ دو جریان است. [یکی] آن‌کسانی‌که قرآن می‌گوید مثل آنها نباشید، که «بَطَراً» از روی غرور، خودخواهی، نفس‌پرستی [خارج می‌شوند]؛ یعنی چیزی که در او نیست، اخلاص است. فقط «خود»، فقط «من» مطرح است در حرکت آن خط فاسد. «وَ رِئآءَ النّاس» خودش را آرایش کرده، بر اسب قیمتی سوار شده، جواهرات را به خودش آویزان کرده، رَجَزهایی خوانده، از مکه دارد خارج می‌شود، به کجا؟ به میدان جنگ. اتفاقاً میدان …