عزیزان من! اگر اسلام را میخواهید و کشور را، به فرمان خدای متعال گوش فرا دهید و اطاعت کنید که میفرماید: وَ اَطِیعُوا اللهَ وَ رَسُولَهُ وَ لَا تَنَازَعُوا فَتَفشَلُوا وَ تَذْهَبَ ریحُکُمْ[1] اختلاف و نزاع، شما را به شکست میکشد و قدرت را از شما سلب میکند، و رنگ و بوی شما را در جوامع بشری میبرد. وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللهِ جَمِیعاً وَ لَا تَفَرَّقُوا[2].آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبتها
سورهٔ انفال، آیهٔ ۴۶
وَأَطِيعُواْ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ وَلَا تَنَٰزَعُواْ فَتَفۡشَلُواْ وَتَذۡهَبَ رِيحُكُمۡۖ وَٱصۡبِرُوٓاْۚ إِنَّ ٱللَّهَ مَعَ ٱلصَّٰبِرِينَ ٤٦
و (فرمان) خدا و پیامبرش را اطاعت نمایید! و نزاع (و کشمکش) نکنید، تا سست نشوید، و قدرت (و شوکت) شما از میان نرود! و صبر و استقامت کنید که خداوند با استقامت کنندگان است!
ترجمه: آیتالله مکارم شیرازی (Tanzil.net)
شاهدها (۸ پاراگراف)
… و مقام ابراهیم و محمد، دو ابرمرد بتشکن و پرخاشگر بر مستکبرین شتافتید و خود را به مواقف کریمهای- که در عصر وحی زمینهایی خشک و کوهسارهایی بیآب و سبزه، لکن محل هبوط[4] ملائکه الله و هجوم جنود الله و وقوف انبیاء الله و عباد الله الصالحین بود- رساندید. هان! بشناسید این مشاعر[5] بزرگ را، و مجهز شوید از مرکز بتشکنی برای شکستن بتهای بزرگ که به صورت قدرتهای شیطانی و چپاولگران آدمخوار در آمدهاند، و از این قدرتهای تهی از ایمان نهراسید، و با اتکال به خدای بزرگ در این مواقف عظیمه، پیمان اتحاد و اتفاق در مقابل جنود شرک و شیطنت ببندید، و از تفرق و تنازع بپرهیزید وَ لا تَنازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ ریحُکُم[6] رنگ و بوی ایمان و اسلام که اساس پیروزی و قدرت است با تنازع و دستهبندیهای موافق با هواهای نفسانیه و مخالف با دستور حق تعالی زدوده میشود، و اجتماع در حق و توحید کلمه و کلمه توحید که سرچشمه عظمت امت اسلامی است، به پیروزی میرسد.… ایجاب میکند که مجلس و دولت هماهنگ شود تا بر مشکلات کشور فائق آیند. و هیچ یک از نهادهای جمهوری اسلامی خصوصاً مجلس و رئیس جمهوری و دولت برای یکدیگر و دیگران کارشکنی نکنند و خود را به طور جدی در خدمت اسلام و کشور درآورند تا خدای متعال آنها را پشتیبانی فرماید. و ندای آسمانی انسانساز وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللهِ جَمیعاً وَ لا تَفَرَّقوا[2] را در نظر داشته و اطاعت نمایند، و از منازعه و تفرقه اجتناب نمایند و به امر آموزنده الهی گوش فرا دهند و وَ لا تَنازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ ریحُکُمْ[3] که دنباله آن تنازع، فشل[4] و شکست و رفتن رنگ و بو و آبروست.اسلام همه مسلمانها را وادار میکند به اینکه با هم متفق باشید، اختلاف نداشته باشید، اگر اختلاف داشته باشید، فَشَل[1] میشوید و رنگ و بویتان از بین میرود. و مع الاسف، میبینیم که ما هر چه مصیبت پیدا کردیم، از سالهای طولانی تا حالا، از این اختلافاتی بوده است که در داخل خودمان بوده. دولتهایی که- دولتهای ممالک اسلامی، نه دولتهای اسلامی- من نمیتوانم بگویم دولت اسلامی. چطور من به دولت عراق بگویم «دولت اسلامی»؟ چطور …… را بگیرند. آن وقت دیگر ترس نکنید. حل است مساله. اما وقتی یک ملتی، دو طایفه، ده طایفه، صد طایفه میشوند و هر کدام به خلاف دیگری هستند، و حکومتها هم این جور حکومتها هستند، دیگر توقّع نداشته باشید که با این طرز فکر و با این طرز حکومت، بتوانید غلبه بکنید. باید تعلیمات اسلام را گرفت و همان طوری که اسلام دستور داده است که مومنین، همه مومنین در همه جا برادر هستند[5] و امر کرده است به اینکه اعتصام به حبل الله بکنید و متفرق از هم نشوید[6] و دستور داده است به اینکه تنازع با هم نکنید و الّا فَشَل میشوید،[7] مسلمین وقتی میتوانند از گیر ابرقدرتها و از گیر حکومتهای فاسد خودشان خلاص بشوند که این امر خدا را اجابت کنند. این دعوت الهی است. از صدر اسلام تا آخر، این دعوت را اجابت کنند. اگر دعوت را اجابت نکنند و هی بخواهند بگویند که آقا بیایید بکنید این کار را، تا این دعوت اجابت نشود، کاری از ما نمیآید. کار وقتی از ما ساخته است که اسلامی فکر کنیم و به قرآن و اسلام گرایش پیدا …مسلمین باید یدِ واحده بر ماسِوایشان باشند. وَ لا تَنازَعُوا فَتَفشَلُوا وَ تَذهَبَ ریحُکُم[6] قرآن شریف دستور داده است که اگر یک طایفهای از مسلمین بر طایفه دیگر بغی کردند و تعدی کردند، بر همه مسلمین واجب است که بر ضد او قیام کنند؛ فضلًا، از اینکه غیر مسلم بَغی کند بر مسلم.[7] اگر یک طایفهای از کفار هجوم بیاورند به مملکت اسلامی، تکلیف همه مسلمین است که به او هجوم بیاورند و او را از صفحه روزگار نابود کنند. چه شده است که مسلمین در این امری که همه میدانند، تمام کسانی که اطلاع دارند از …قرآن و اسلام مهجور و مظلومند؛ برای اینکه مهجوریت قرآن و مهجوریت اسلام به این است که مسائل مهم قرآنی و مسائل مهم اسلامی یا بکلی مهجور است و یا بر خلاف آنها بسیاری از دولتهای اسلامی قیام کردند. از مسائل مهم سیاسی قرآن دعوت به وحدت و منع از اختلاف است- با تعبیرهای مختلفی که در قرآن کریم هست- منع تنازع بین مسلمین و سران مسلمین است که نکتهاش را هم فرموده است که لا تَنازَعُوا فَتَفشَلُوا وَ تَذْهَبَ ریحُکُم[2]. ما بررسی کنیم به اینکه آیا این دو اصل مهمی که دو اصل سیاسی مهم اسلامی است، در بین مسلمین چه وضعی دارد. آیا مسلمین اعتنایی کردهاند به این دو اصل؟ و آیا تبعیتی کردهاند از این دو اصل مهمی که اگر اطاعت از آن بکنند، تمام مشکلات مسلمین حل میشود و اگر اطاعت نکنند …… در ماذنهها اذان میگویید و نماز میخوانید و اکثر احکام سیاسی اسلام را اعتنا به آن ندارید، از مهجوریت بیرون نمیرود قرآن. البته قرائت قرآن و حاضر بودن قرآن در تمام شئون زندگی انسان از امور لازم است، لکن کافی نیست. قرآن باید در تمام شئون زندگی ما حاضر باشد. قرآن وقتی میفرماید: وَ اعْتَصِمُوا بِحَبلِ اللهِ جَمیعاً وَ لا تَفَرَّقُوا،[5] میفرماید: وَ لا تَنازَعُوا فَتَفشَلُوا وَ تَذْهَبَ ریحُکُم؛[6] این طور احکام مترقی سیاسی که اگر به آن عمل بشود سیادت عالم مال شماست. این قرآن را مهجور کردیم همه و اعتنا نکردیم به این مسائل. باید قرآن در همه شئون وارد بشود، قرائت قرآن باید بشود. قرآن، ذکر، همه باید در همه جا باشد. در همه شئون انسانی اسلام باید قرآن وارد بشود، لکن بعضش باشد و بعض نباشد، اشکال است؛ اشکال در موارد دیگر نیست. …