رفتن به محتوای اصلی
آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبت‌ها

سورهٔ انفال، آیهٔ ۱۷

فَلَمۡ تَقۡتُلُوهُمۡ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ قَتَلَهُمۡۚ وَمَا رَمَيۡتَ إِذۡ رَمَيۡتَ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ رَمَىٰ وَلِيُبۡلِيَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ مِنۡهُ بَلَآءً حَسَنًاۚ إِنَّ ٱللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٞ ١٧

این شما نبودید که آنها را کشتید؛ بلکه خداوند آنها را کشت! و این تو نبودی (ای پیامبر که خاک و سنگ به صورت آنها) انداختی؛ بلکه خدا انداخت! و خدا می‌خواست مؤمنان را به این وسیله امتحان خوبی کند؛ خداوند شنوا و داناست.

ترجمه: آیت‌الله مکارم شیرازی (Tanzil.net)

شاهدها (۱۱ پاراگراف)

… اسلامی می‌گوییم، می‌خواهیم یک حکومتی باشد که هم دلخواه ملت باشد، و هم حکومتی باشد که خدای تبارک و تعالی نسبت به او گاهی بگوید که اینهایی که با تو بیعت کردند با خدا بیعت کردند- انَّما یُبایعُون الله[1]- یک همچو دستی حاکم باشد که بیعت با او بیعت با خدا باشد. در جنگ هم وقتی که تیری انداخته است و رَمْیی کرده است، باز خدا بفرماید که و ما رَمَیْتَ اذْ رَمَیْتَ وَ لکِنَّ اللهَ رَمی[2]؛ تو تیر نینداختی، خدا تیر انداخت. دست او را دست خدا بداند؛ ظل الله باشد، ید الله باشد، حکومتْ حکومت الهی باشد. ما حکومتی را که می‌خواهیم، یک همچو حکومتی می‌خواهیم. آرزوی مااین است که یک همچو حکومتی سر کار بیاید که تخلف از قانون الهی نکند.
… است. آن کسی که برای تبعیت از ذات مقدس حق تعالی حرکت می‌کند، این مثل یک قطره‌ای که پشتوانه‌اش دریا، دریای غیر متناهی ... ماها چیزی نیستیم خودمان؛ قطره، از قطره هم کوچکتر هستیم اما اگر چنانچه متصل بشویم به آن دریا، دریای غیر متناهی، حکم همان دریا پیدا می‌شود. وَ ما رَمَیْتَ اذْ رَمَیْتَ وَ لکِنَّ اللهَ رَمی[5]؛ خدا به پیغمبر می‌فرماید که تو آن وقت که تیر انداختی، تیر تو انداختی لکن تو نینداختی، خدا انداخت؛ یعنی دست تو دست خداست. الآن تیر انداختن تو تیر انداختن خداست برای اینکه تو خودت را متصل کردی به او. تو دیگر خودت چیزی نیستی، هر چه هست اوست. وقتی هر چه هست او …
… یک همچو مَلَکه‌ای داشته باشد که هر جانوری را بدرد؛ محدود است. سایر حیوانات هم در جانب درندگی و سَبُعیت محدود هستند. انسان محدود نیست؛ یعنی انسان در طرف سعادت و در طرف فضیلت غیر محدود است. می‌رسد تا آنجایی که تمام صفاتش الهی می‌شود؛ یعنی نظر می‌کند نظرِ الهی؛ دستش را دراز می‌کند دست الهی وَ ما رَمَیْتَ اذْ رَمَیْتَ وَ لکنَّ الله رَمی[7] دست، دست خداست. تو انداختی (رَمَیْتَ) لکن ما رمیت- ان الله رمی‌. آنهایی که با تو بیعت کردند، انَّما یُبایِعوُنَ الله[8] انسان در طرف کمال به آنجا می‌رسد که «یَدُ الله» می‌شود، «عَیْنُ الله» می‌شود، «اذُنُ الله» می‌شود. در طرف کمال این طوری است، غیر محدود است. در طرف نقص هم، …
… میزان در تشخیصِ سلطان جائر و سلطان عادل همین است. آنکه ابلیسی است، آنکه جائر است، ظلِّ ابلیس است نه ظلّ الله. حتّی کلمه «ظلّ الله» را هم غصب کرده‌اند اینها! فریب دادند ملتها را. آنکه هیچ ندارد الّا به اراده الله. هیچ حرکت و سکونی ندارد الّا به اراده الله؛ وَ مَا رَمَیتَ إِذْ رَمَیْتَ وَ لکنَّ اللهَ رَمی[3]. اینهایی که با تو مبایعه کردند، با خدا مبایعه کردند؛[4] برای اینکه تو هیچ نداری الّا فنا در خدا. آنهایی که طاغوت هستند مثل فرعونها و امثال اینها، اینها ظل ابلیسند. یا ابلیس یا خدا؛ یا ظل الله یا ظل شیطان. اینها به ملتهای ما حتی این خیانت را هم کردند که این لفظ …
… به حرکت شخص حرکت می‌کند. اینکه سلطان را می‌گویند «ظل الله» این بزرگترین چیزی است که اگر ما تصور کنیم، تمیز می‌دهیم ما بین حق و باطل. ظل خدا- باید- وقتی «ظل الله» است که حرکتش حرکت خدا باشد؛ از خود هیچ نداشته باشد. پیغمبر اکرم «ظل الله» است؛ برای اینکه ... و مَا رَمَیتَ إذ رَمَیتَ و لَکِنَّ اللهَ رَمَی[1] آنهایی که با تو مبایعه کردند یُبَایعُونَ الله[2]؛ بیعت با پیغمبر بیعت خداست. چرا؟ برای اینکه پیغمبر هر چه دارد از خدا، و هر چه می‌بیند خدا، و فانی است در او. هر حرکتی پیغمبرها می‌کنند همانی است که مطابق رضای خداست. به حرکت او، به تحریک او حرکت می‌کنند. از خودشان حرکت ندارند؛ به تحریک او حرکت می‌کنند. شما هم، …
… می‌شود، همه اعضای انسان، که تابع قلب است، وقتی قلب الهی شد، همه چیز انسان الهی می‌شود، یعنی حرف که می‌زند، حرفش هم الهی است، استماع هم که می‌کند، استماعش هم الهی است. راه هم که می‌رود، راه رفتنش هم الهی است. این همان است که انبیا آمده‌اند برای تربیت انسانها. این انسانی که یک حیوان است، با سایر حیوانات فرق ندارد، یا بدتر از سایر حیوانات است، می‌خواهند که این انسان را از این لجنزار بیرون بیاورند، و یک انسان الهی، یک انسانی که سر تا پایش معرفت الله باشد، توحید باشد، حرکتی نکند الا به حرکت الهی: وَ مَا رَمَیْتَ اذْ رَمَیْتَ وَ لکِنَّ اللهَ رَمَی[1]. نه این است که معنایش این است که خدا تیر را انداخته است. این دست، دست خداست. نفسانیت در تو نبوده است تا اینکه رمیی که می‌کنی، رمی تو باشد. تو الهی بودی، تو یک موجود الهی بودی، موجود الهی همه چیزش الهی است، رَمْیَش رمی الله است، عَیْنَش، عین الله است. همه چیزش …
این بار جلوه عظمت الهی در جبهه گیلان‌غرب و سرپل ذهاب درخشیدن گرفت و کشور را در آن محور از لوث وجود بستگان امریکا تطهیر فرمود. وَ مارَمیْتَ اذْ رَمیْتَ وَ لکِنَّ اللهَ رَمی[1] اسلام بزرگ و اسلامیان و تاریخ کشور، این فداکاریها و جوانمردیهای دلیران نظامی و انتظامی و مردمی را فراموش نمی‌کند، و افتخار بزرگ فرماندهان و سربازان و پاسداران و نگهبانان کشور حضرت مهدی- ارواحنا لمقدمه الفداء- در تارک ایران ثبت است؛ چنانچه ننگ و عار و ذلت و رذالت برای امریکاییان داخل و خارج- که برای خدمتگزاری به ابرجنایتکار جهان به روی اسلام و مسلمانان آتش می‌گشایند- ثبت‌خواهد شد.
… محتاجند جز غنیّ بالذات، کسی رفع فقر آنان را نخواهد کرد. و این فقر که لازم ذاتی آنان است همیشگی است، چه این سلسله ابدی باشد یا نباشد، ازلی باشد یا نباشد، و از هیچ کس جز او کارگشایی نخواهد شد و هر کس هر کمال و جمالی دارد از خود نیست بلکه جلوه کمال و جمال اوست. وَ ما رَمَیْتَ إِذْ رَمَیْتَ وَ لکِنَّ اللهَ رَمی[2] در هر چیز و هر فعل و هر گفتار و کردار صادق است و هر کس این حقیقت را دریابد و ذوق کند، به کسی جز او دل نبندد و از کسی جز او حاجت نخواهد.
… بر فراز آن شهرِ خرّم- که با دست پلید خیانتکاران قرن به خون کشیده شده و «خونین شهر»[2] نام گرفت- [بیافراشت‌] تشکر می‌کنم. و آنان فوق تشکر امثال من هستند. آنان به یقین مورد تقدیر ناجی بشریت و برپاکننده عدل الهی در سراسر گیتی- روحی لتراب مقدمه الفداء- می‌باشند. آنان به آرم ما رَمَیْتَ إذْ رَمَیْتَ وَ لکِنَّ الله رَمی[3] مفتخرند.
بارالها، عنایت خود را از ما دریغ مدار، و ناموس دهر و ولی عصر- ارواحنا فداه- را از ما راضی فرما و ما را از نور هدایت خود همیشه بهره‌مند نما. انَّکَ مُجیبٌ قَریب[11]. بارالها، این جوانان سلحشور ما را که با عشق به جمال تو و به امید عنایت و حمایت تو به دشمن متجاوز- که به بندگان تو ناگهان تاختند و خونهای بیگناهان را ریختند، و خانه‌هایشان را بر سرشان خراب کرده، بدتر از مغولان به صغیر و کبیر و عرب و عجم رحم نکردند، شجاعانه تاختند وصفهای آنان را شکستند، و با جنگ نامتعادل- که یک طرف تا دندان مسلح و از سازوبرگ جنگی و آرایش حربی و کمکهای بی‌پایان شرق و غرب و منطقه برخوردار بوده، و طرف دیگر مسلمانانی پاکدل و سحرخیزانی عاشق پیشه و سلحشورانی وارسته و پیوسته به تو با قدرت ما رَمَیْتَ اذْ رَمَیْتَ وَ لکنَّ الله رَمی[12] در هر ناحیه آنان را با اسارت دسته جمعی و غنیمتهای بسیار در هم کوبیده و به خواری و مذلت کشاندند، و از کشور خود بیرون راندند، و کمکهای شرق و غرب را به هیچ شمردند، خداوندا، اینان را به رحمت واسعه خود غریق فرما و به پیروزی نهایی برسان. و شهیدان آنان را با شهدای صدر اسلام در رکاب پیامبر عالیمقام محشور فرما. و پدران و مادران شریفی که این عزیزان را در دامن مهر خود تربیت کرده و در راه اسلام دادند، در جوار رحمت خود و با اولیای عظام- علیهم السلام- محشور فرما. و به همسران و خواهران و برادران و …
… که غرور پیروزی‌ها و شهرت‌ها و جوانمردی‌ها در قلب شما رخنه نکند، که این مرض نفسانی از دامهای شیطان است که بندگان خدا را از توجه به او بازمی‌دارد، و از مکاید نفس امّاره بالسوء است که انسان‌ها را به شرک و عبودیت بتها، و خصوص مادر بت‌ها، که بت نفس است، می‌کشاند. زنهار که جز او را جلّ و علا، که ولیّ نصر است و هیچ نصری جز از او نیست، موثر بدانید که مَا رَمَیتَ إِذ رَمَیتَ وَ لَکِنَّ اللهَ رَمی[4] هر چه دارید و داریم و دارند از اوست و «ما عدم‌هاییم، هستی‌ها نما»