رفتن به محتوای اصلی
آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبت‌ها

سورهٔ مدثر، آیهٔ ۴۶

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ ٤٦

و همواره روز جزا را انکار می‌کردیم،

ترجمه: آیت‌الله مکارم شیرازی (Tanzil.net)

شاهدها (۱ پاراگراف)

… آمدن دستی از غیب اینجاست، نه آنجایی‌که بنده وقتی‌که یک‌ذره گرسنه ماندم، دنبال یک‌لقمه نان نروم، منتظر باشم تا دستی از غیب بر آید؛ نه مال آنجایی‌که وقتی درمقابل یک گناهی قرار گرفتم، به تأسف و حسرت و اندوه بَس کنم و منتظر بمانم تا دستی از غیب برایم برون آید؛ نه آنجایی‌که تکلیف الهی‌ام را انجام ندهم، امربه‌معروف نکنم، نهی‌از‌منکر نکنم، راه خدا را نپیمایم، منتظر باشم تا دستی از غیب برون آید و کاری بکند؛[18] برخلاف آیۀ قرآن ﴿اَ رَءَيتَ الَّذى يُكَذِّبُ بِالدّينِ فَذٰلِكَ الَّذى يَدُعُّ اليَتيمَ وَ لا يَحُضُّ عَلىٰ طَعامِ المِسكيِ﴾[19]، ﴿قالوا لَم نَكُ مِنَ المُصَلِّينَ و لَم نَكُ نُطعِمُ المِسكيِ﴾[20]، ﴿وَ كُنّا نُكَذِّبُ بِيَومِ الدّينِ﴾[21] آیۀ قرآن مکذّبین دین را آن کسانی می‌داند از جمله که بر خوراک بینوا، مردم را تحریص نمی‌کند. مردم را برنمی‌شورانند و برنمی‌انگیزند بر سیر کردن بینوایان و با دیدی وسیع‌تر و عمیق‌تر و تعبیری با متن اسلام نزدیک‌تر، در برانداختن ریشۀ فقر و گرسنگی. آن آدمی که خودش را با این آیه تطبیق نمی‌دهد، یک قدم در راهِ از بین بردن گرسنگی‌ها بر نمی‌دارد، یک گام در راه …