رفتن به محتوای اصلی
آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبت‌ها

سورهٔ اعراف، آیهٔ ۹۴

وَمَآ أَرۡسَلۡنَا فِي قَرۡيَةٖ مِّن نَّبِيٍّ إِلَّآ أَخَذۡنَآ أَهۡلَهَا بِٱلۡبَأۡسَآءِ وَٱلضَّرَّآءِ لَعَلَّهُمۡ يَضَّرَّعُونَ ٩٤

و ما در هیچ شهر و آبادی پیامبری نفرستادیم مگر اینکه اهل آن را به ناراحتیها و خسارتها گرفتار ساختیم؛ شاید (به خود آیند، و به سوی خدا) بازگردند و تضرع کنند!

ترجمه: آیت‌الله مکارم شیرازی (Tanzil.net)

شاهدها (۱ پاراگراف)

… جور باید با آنها روبه‌رو شد؛ فرق نمیکند؛ هم حوادث تلخ طبیعى مثل زلزله، سیل و از این قبیل و هم حوادث تلخى که به‌ وسیله‌ى انسانها به ‌وجود مى‌آید مثل جنگها، قتل‌عام‌ها، کشتارها ــ اینها هم حوادث است ــ اسلام همه‌ى این حوادث را با یک چشم، با یک دید نگاه میکند. وَماِّ اَرسَلنا فی قَریَةٍ مِن نَبِیٍّ اِلّآِ اَخَذنآِ اَهلَها بِالبَأسآءِ وَالضَّرّآء؛ ما همه‌ى کسانى را که به رسالت الهى مخاطب شدند و بار مسئولیّت بر دوششان قرار گرفت، با این ‌گونه حوادث مواجه میکنیم ــ «بأساء» و «ضرّاء» ــ هم حوادثى از قبیل جنگ و حوادثى که به دست انسانها به ‌وجود مى‌آید، هم حوادث طبیعى، گرسنگى‌ها، مرگ ‌و میرها و از این قبیل؛ چرا؟ لَعَلَّهُم یَضَّرَّعون؛[5] این حوادث باید انسان را به خدا نزدیک کند، با خدا آشنا کند، دلهاى انسان را متوجّه به خدا بکند. در آیه‌ى سوره‌ى انعام[6] هم همین‌طور، خداوند متعال خطاب به نبىّ‌ اکرم میفرماید که قبل از تو، همه‌ى این امّتها، همه‌ى جمعیّت‌هایى که دین بر آنها نازل شد و مسئولیّت بر دوش آنها قرار گرفت، با این ‌گونه حوادث مواجه شدند.