رفتن به محتوای اصلی
آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبت‌ها

سورهٔ اعراف، آیهٔ ۱۷

ثُمَّ لَأٓتِيَنَّهُم مِّنۢ بَيۡنِ أَيۡدِيهِمۡ وَمِنۡ خَلۡفِهِمۡ وَعَنۡ أَيۡمَٰنِهِمۡ وَعَن شَمَآئِلِهِمۡۖ وَلَا تَجِدُ أَكۡثَرَهُمۡ شَٰكِرِينَ ١٧

سپس از پیش رو و از پشت سر، و از طرف راست و از طرف چپ آنها، به سراغشان می‌روم؛ و بیشتر آنها را شکرگزار نخواهی یافت!»

ترجمه: آیت‌الله مکارم شیرازی (Tanzil.net)

شاهدها (۱ پاراگراف)

… آن که مهلت را می‌گیرد و خاطر جمع می‌شود، آن وقت خدا را تهدید می‌کند به این که؛ به آن عزتت قسم، به آن اسمی که من را اغوا کردی قسم که اینها را نمی‌گذارم که اکثرشان به تو توجه کنند. از بین یدشان می‌آیم، از خلفشان می‌آیم، از یمین‌شان می‌آیم، از شمال‌شان می‌آیم. وَ لا تَجِدُ اَکْثَرَهُمْ شاکِرینَ[3] خدا هم جواب را می‌دهد.