… «ضرّاء» ــ هم حوادثى از قبیل جنگ و حوادثى که به دست انسانها به وجود مىآید، هم حوادث طبیعى، گرسنگىها، مرگ و میرها و از این قبیل؛ چرا؟ لَعَلَّهُم یَضَّرَّعون؛[5] این حوادث باید انسان را به خدا نزدیک کند، با خدا آشنا کند، دلهاى انسان را متوجّه به خدا بکند. در آیهى سورهى انعام[6] هم همینطور، خداوند متعال خطاب به نبىّ اکرم میفرماید که قبل از تو، همهى این امّتها، همهى جمعیّتهایى که دین بر آنها نازل شد و مسئولیّت بر دوش آنها قرار گرفت، با این گونه حوادث مواجه شدند.آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبتها
سورهٔ انعام، آیهٔ ۴۲
وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَآ إِلَىٰٓ أُمَمٖ مِّن قَبۡلِكَ فَأَخَذۡنَٰهُم بِٱلۡبَأۡسَآءِ وَٱلضَّرَّآءِ لَعَلَّهُمۡ يَتَضَرَّعُونَ ٤٢
ما به سوی امتهایی که پیش از تو بودند، (پیامبرانی) فرستادیم؛ (و هنگامی که با این پیامبران به مخالفت برخاستند،) آنها را با شدّت و رنج و ناراحتی مواجه ساختیم؛ شاید (بیدار شوند و در برابر حق،) خضوع کنند و تسلیم گردند!
ترجمه: آیتالله مکارم شیرازی (Tanzil.net)
شاهدها (۲ پاراگراف)
… منه ضعف الطالب والمطلوب.[17] » این است که دعا برای تضرّع پیش خداست؛ برای عرضِ حاجتْ پیش خداست؛ برای تواضع و برای بیرون آمدن از پوسته دروغین استکبار و استعلاست. خدای متعال، گاهی برای من و شما مشکلاتی به وجود میآورد، تا وادار به تضرّع و توجّه و خشوعمان کند. همانطور که در آیات کریمه قرآن میفرماید: «و لقد ارسلنا الی امم من قبلک فاخذناهم بالبأسا والضّراء لعلهم یتضرّعون. فلولا اذ جائهم بأسنا تضرّعوا و لکن قست قلوبهم و زیّن لهم الشّیطان ما کانوا یعملون.[18] » این تضرّع، نه برای خاطر خدا، که به خاطرِ خودِ ماست. خدا احتیاجی به تضرّعِ من و شما ندارد: