رفتن به محتوای اصلی
آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبت‌ها

سورهٔ انعام، آیهٔ ۱۳

۞ وَلَهُۥ مَا سَكَنَ فِي ٱلَّيۡلِ وَٱلنَّهَارِۚ وَهُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ ١٣

و برای اوست آنچه در شب و روز قرار دارد؛ و او، شنوا و داناست.

ترجمه: آیت‌الله مکارم شیرازی (Tanzil.net)

شاهدها (۲ پاراگراف)

… اشاره کردیم و آیه‌اش را هم نوشتیم. ولایت خدا برای چیست؟ اگر کسی این را سؤال کند، بگوید آقا، به چه دلیل شما می‌گویید: چرا ولایتِ امر در اختیار خدا و برای خداست؟ چرا؟ جوابش این است که این، ناشی از یک فلسفۀ طبیعی‌ست که در جهان‌بینی اسلام مشخص و معین شده است. در جهان‌بینی اسلام، همه چیزِ عالم از قدرت پروردگار ناشی می‌شود، ﴿وَ لَهُ ما سَكَنَ فِی اللَّيلِ وَ النَّهارِ﴾[23] هر آنچه در روز و شب آرمیده و ساکن است، از آنِ خداست. خب، کسی که همۀ پدیده‌های خلقت برای اوست و حکومت تکوینیِ بر همه‌چیز در اختیار او است، حکومت قانونی و تشریعی هم باید در اختیار او باشد، چاره‌ای نیست. این‌هم مطلب دوم است، تا برسیم به مطالب بعدیش. حالا توجه کنید من این آیات را تندتند معنا کنم.
… که نوشتم عرض می‌کنم. ولایت خدا و پذیرش آن از طرف مؤمنان ناشی از یک فلسفه است که در جهان‌بینی اسلام مقرر گردیده و بنابراین یک امر طبیعی‌ست. که اینی‌که ما می‌گوییم از خدا باید اطاعت کرد و ولیّ‌امر خداست، این یک فلسفۀ طبیعیِ روشنی دارد. چون همه‌چیز برای خداست. که آیۀ ﴿وَ لَهُ ما سَكَنَ فِی اللَّيلِ وَ النَّهارِ﴾[28]؛ این مطلب را درست روشن می‌کند.