خب حالا از چه چیز استغفار کنیم؟ یک دسته خلافهایی است که انجام دادهایم، گناهانی است که ــ به تعبیر بنده ــ گناهان چارواداری است؛ [مثل] دروغ و غیبت و نگاه حرام و لمس حرام و غصب و امثال اینها؛ یک بخشی اینها است؛ یک بخش، گناهان باطنی است: وَ ذَروا ظاهِرَ الاِثمِ وَ باطِنَهُ اِنَّ الَّذینَ یَکسِبونَ الاِثمَ سَیُجزَونَ بِماکانوا یَقتَرِفون؛[9] آن گناهان باطنی است که حالا آنها هم بحث دیگری دارد؛ یک دسته هم گناهانی است که به معنای ترک فعل است؛ فعل نیست، ترک فعل است؛ یک کاری را باید انجام میدادیم [امّا] انجام ندادیم. عزیزان من! خیلی از ماها مبتلای به این آخری هستیم؛ خیلی کارها را باید انجام میدادیم، حرفی را باید میگفتیم، اقدامی را باید میکردیم، …آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبتها
سورهٔ انعام، آیهٔ ۱۲۰
وَذَرُواْ ظَٰهِرَ ٱلۡإِثۡمِ وَبَاطِنَهُۥٓۚ إِنَّ ٱلَّذِينَ يَكۡسِبُونَ ٱلۡإِثۡمَ سَيُجۡزَوۡنَ بِمَا كَانُواْ يَقۡتَرِفُونَ ١٢٠
گناهان آشکار و پنهان را رها کنید! زیرا کسانی که گناه میکنند، بزودی در برابر آنچه مرتکب میشدند، مجازات خواهند شد.
ترجمه: آیتالله مکارم شیرازی (Tanzil.net)
شاهدها (۴ پاراگراف)
«وَ اِنِّی اُوصیکَ بِتَقوَی اللهِ فی سِرِّ اَمرِکَ وَ عَلانِیَتِکُم» در کارهای درونِ خودت هم که کسی از آنها مطّلع نمیشود ـ چه آنچه مربوط به ذهن و خطور قلبی و این چیزهاست و چه کارهای جوارحی که انسان انجام میدهد، دیگری نمیفهمد ـ میفرماید تقوای خدا را در سِرّ و عَلَنِ خود رعایت کن، که در آیۀ شریفه میفرماید: «وَ ذَروا ظاهِرَ الاِثمِ وَ باطِنَهُ»[22] اثمِ ظاهر و اثمِ باطن را باید کنار گذاشت. «وَ عَلَی اَیِّ حالٍ کُنتَ عَلَیها» تقوا را رعایت کن در همۀ احوالی که در آن هستی.﴿فَكُلوا مِمّا ذُكِرَ اسمُ اللهِ عَلَهِ﴾ بخورید از آنچه نام خدا بر آن یاد شده است، ﴿اِن كُنتُم بِآياتِهِ مُؤمِنيَ﴾ اگر به آیات خدا مؤمنید. ﴿وَ ما لَكُم اَلّا تَأكُلوا مِمّا ذُكِرَ اسمُ اللهِ عَلَهِ﴾[30] چه شده است شما را، یعنی به چه دلیل، برای چه، ﴿اَلّا تَأكُلوا﴾ نمیخورید، ﴿مِمّا ذُكِرَ اسمُ اللهِ عَلَيهِ﴾ از آنچه نام خدا بر آن برده شده است، ﴿وَ قَد فَصَّلَ لَكُم ما حَرَّمَ عَلَيكُم اِلّا مَا اضطُرِرتُم اِلَيهِ﴾ درحالیکه خدا تفصیلاً، تبییناً، بیان کرده است برای شما، آنچه که بر شما حرام است، مگر در حال اضطرار؛ غیر از آن، همهچیز برایتان حلال است. ﴿وَ اِنَّ كَثيراً لَيُضِلّونَ بِاَهوآِهئِم بِغَيرِ عِلمٍ﴾ بسیاری گمراه میکنند با هوسهای خود، مردم را، بدون دانشی، بدون بینشی. با صِرفِ اهوا و هوسهای خود، مردم را به بیراهه و گمراهی میکشند. ﴿اِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعلَمُ …﴿وَذَرُوا ظاهِرَ الاِثْمِ وَباطِنَهُ﴾ به کناری نهید آنچه را که گناهش ظاهر است و آنچه گناهش نهان و باطن است. یک کارهایی هست که اشکالاتش، عواقب سوئش ظاهر است؛ قتل نفس معلوم است که کار بدی است، بیجان کردن یک جاندار، بدون استحقاق، معلوم است که کار خلافی است؛ این گناه بودنش ظاهر است. یک کارهایی هم گناه بودنش درست، بارز و ظاهر و نمایان نیست، خیلی از چیزها را انسان …