رفتن به محتوای اصلی
آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبت‌ها

سورهٔ واقعه، آیهٔ ۱۰

وَٱلسَّٰبِقُونَ ٱلسَّٰبِقُونَ ١٠

و (سومین گروه) پیشگامان پیشگامند،

ترجمه: آیت‌الله مکارم شیرازی (Tanzil.net)

شاهدها (۳ پاراگراف)

رحمت خداوند بر روان پاک امام بزرگوارمان که سلسله‌‌جنبان این حرکت عظیم، او بود؛ و رحمت خداوند بر روان پاک شهدای عزیزمان که آنها بودند که پیشروان و سابقون این حرکت عظیم بودند، که «و السّابقون السّابقون. اولئک المقرّبون»؛[2] اینها هستند که راه را باز کردند، هموار کردند؛ و رحمت خدا بر شما مردم عزیز، بر شما جوانان عزیز، که اینجور بصیرت و آمادگی را از خودتان نشان میدهید و دشمن را از دست اندازی به کشورتان و نظامتان و انقلابتان مأیوس میکنید. خداوند ان شاءاللَّه یار و نگهدار شما باشد.
در واقع پیش‌کسوتان، مصداق «اَلسّابِقونَ الاَوَّلون‌»[2] هستند؛ مصداق «وَ السّابِقونَ السّابِقون»[3] هستند؛ یعنی کسانی که زودتر از دیگران نیاز را شناختند و دانستند، برای برآوردن آن نیاز شتافتند؛ آن هم در میدان سختی مثل میدان جنگ، میدان جهاد، میدان فداکاری؛ [سابقون] اینها هستند؛ بنابراین تمجید از اینها و احترام به اینها وظیفه‌ی همه‌ی ما است.
… در تمام این میدان‌ها امیرالمؤمنین پیش‌قدم بود. پیش‌قدمی مهم است، خیلی‌ها کار را انجام می‌دهند، اما بعد از وقت خودش! ارزشی ندارد. خیلی‌ها کار را انجام می دهند، ندا را اجابت می‌کنند، اما دیر؛ ارزش دارد، اما نه آن‌چنان ارزشی که انسان‌ها را به شگفتی وادار کند. بعضی‌ها هم همیشه، پیشاپیش صفوف حرکت می‌کنند، پیش‌قراولان، پیشتازان، «اَلسّابِقونَ السّابِقونَ» که قرآن از آنها با آن عظمت یاد می‌کند.[6] امیرالمؤمنین جزو اینهاست؛ جزو پیش‌قدم‌هاست؛ جزو اولین کسانی بود که لبیک را می‌گفت. (63/3/30)