رفتن به محتوای اصلی
آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبت‌ها

سورهٔ نجم، آیهٔ ۶

ذُو مِرَّةٖ فَٱسۡتَوَىٰ ٦

همان کس که توانایی فوق العاده دارد؛ او سلطه یافت...

ترجمه: آیت‌الله مکارم شیرازی (Tanzil.net)

شاهدها (۲ پاراگراف)

﴿بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحيم، وَ النَّجمِ اِذا هَوىٰ﴾[32] سوگند به اختر، آن‌وقت که فرود آید. ﴿ما ضَلَّ صاحِبُكُم وَ ما غَوىٰ﴾ گمراه نگشته دوست و رفیقتان و به باطل نگراییده است. مربوط به مسئلۀ معراج است، آن‌چنانی‌که در بسیاری از تفاسیر هست. اگرچه که اشاره می‌کند به تحول درونی پیغمبر و حالتِ گیرندگیِ وحی، اما مناسبت سورۀ ﴿وَ النَّجم﴾ این است که پیغمبر …
… آن دارای قدرت زیاد. (نمی‌دانم در این ترجمه‌ای که اینجا کردم، من چه انتخاب کردم برای ﴿شدَيد اُلقوُى﴾ٰ. ﴿شدَيد اُلقوُی﴾ یعنی آنی‌که بسیار نیرومند است. یکی از این کاغذها را لطف کنید. بله، که آن بسی نیرومند به او آموخته است.) ﴿شَديدُ القُوىٰ﴾ یعنی بسی نیرومند. ﴿ذو مِرَّة﴾ آن فرزانۀ خردمند، بله، ﴿مِرّة﴾ به‌معنای فرزانگی و خردمندی و حکمت، که مفسرین گفته‌اند اشاره است به جبرئیل؛ که آنچه او نقل می‌کند، از قول جبرئیل نقل می‌کند و خدا به‌وسیلۀ جبرئیل به او این چیزها را آموخته. ﴿فَاستَوىٰ﴾، این وحی الهی به او شده است و او بر سر پای خود راست ایستاده است، ﴿فَاستَوىٰ﴾.